Nawigacja

Biblia Jakuba Wujka
Księga: Ewangelia wg św. Jana 3:3

¹A był człowiek z Faryzeuszów imieniem Nikodem, Książę Żydowskie. ²Ten przyszedł do Jezusa w nocy i rzekł mu: Rabbi, wiemy, iżeś przyszedł od Boga Nauczycielem: bo żaden tych znaków czynić nie może, które ty czynisz, jeśliby z nim Bóg nie był. ³Odpowiedział Jezus i rzekł mu: Zaprawdę, zaprawdę mówię tobie: jeśli się kto nie odrodzi znowu, nie może widzieć królestwa Bożego. ⁴Rzekł do niego Nikodem: Jakoż się może człowiek rodzić, będąc starym? Izali może powtóre wniść w żywot matki swojej i odrodzić się? ⁵Odpowiedział Jezus: Zjeśli się kto nie odrodzi z wody a z Ducha Świętego, nie może wniść do królestwa Bożego. ⁶Co się narodziło z ciała, ciało jest, a co się narodziło z Ducha, duch jest. ⁷Nie dziwuj się, żem ci powiedział: Potrzeba się wam narodzić znowu. ⁸Duch, kędy chce, tchnie i głos jego słyszysz, ale nie wiesz skąd przychodzi i dokąd idzie: tak jest wszelki, który się narodził z ducha. ⁹Odpowiedział Nikodem i rzekł mu: Jakoż to być może? ¹⁰Odpowiedział Jezus i rzekł mu: Tyś jest Nauczycielem w Izraelu, a tego nie wiesz? ¹¹Zaprawdę, zaprawdę powiadam tobie, iż co wiemy, mówiemy; a cochmy widzieli, świadczymy, a świadectwa naszego nie przyjmujecie. ¹²Jeślim ziemskie rzeczy powiedział wam, a nie wierzycie, jakoż, jeślibym wam niebieskie opowiadał, wierzyć będziecie? ¹³A żaden nie wstąpił do nieba, jedno który zstąpił z nieba, Syn człowieczy, który jest w niebie. ¹⁴A jako Mojżesz podwyższył węża na puszczy, tak potrzeba, aby podwyższon był Syn człowieczy, ¹⁵aby wszelki, który weń wierzy, nie zginął, ale miał żywot wieczny. ¹⁶Abowiem tak Bóg umiłował świat, że Syna swego jednorodzonego dał, aby wszelki, kto wierzy weń, nie zginął, ale miał żywot wieczny. ¹⁷Bo nie posłał Bóg Syna swego na świat, aby sądził świat: ale iżby świat był zbawion przezeń. ¹⁸Kto wierzy weń, nie bywa sądzon; a kto nie wierzy, już osądzony jest, iż nie wierzy w imię jednorodzonego Syna Bożego. ¹⁹A ten jest sąd, że światłość przyszła na świat, a ludzie raczej miłowali ciemności niż światłość, bo były złe ich uczynki. ²⁰Każdy bowiem, który źle czyni, nienawidzi światłości ani idzie na światłość, żeby nie były zganione uczynki jego. ²¹Lecz kto czyni prawdę, przychodzi do światłości, aby się okazały sprawy jego, iż w Bogu są uczynione. ²²Potym przyszedł Jezus i uczniowie jego do Żydowskiej ziemie i tam przemieszkiwał z nimi, i chrzcił. ²³Chrzcił też i Jan w Enon, blisko Salim, iż tam było wiele wód. I przychodzili, i chrzcili się. ²⁴Bo jeszcze Jan nie był dany do więzienia. ²⁵I wszczęło się gadanie od uczniów Janowych z Żydy około oczyścienia. ²⁶I przyszli do Jana, i rzekli mu: Rabbi, który z tobą był za Jordanem, któremuś ty dał świadectwo, ten oto chrzci, a wszyscy idą do niego. ²⁷Odpowiedział Jan i rzekł: Nie może nic wziąć człowiek, jeśliby mu nie było dano z nieba. ²⁸Wy sami jesteście mi świadkami, żem powiedział: Nie jestem ja Chrystus, ale iżem posłan przed nim. ²⁹Kto ma oblubienicę, oblubieńcem jest; lecz przyjaciel oblubieńców, który stoi a słucha go, weselem się weseli dla głosu oblubieńcowego. To tedy wesele moje wypełnione jest. ³⁰On ma róść, a ja się umniejszać. ³¹Który z wysoka przychodzi, nad wszytkimi jest; który z ziemie jest, z ziemie jest, i z ziemi mówi. Który z nieba przyszedł, jest nade wszytkimi. ³²A co widział i słyszał, toż świadczy, a świadectwa jego żaden nie przyjmuje. ³³Kto jego świadectwo przyjął, zapieczętował, iż Bóg jest prawdziwy. ³⁴Abowiem którego Bóg posłał, słowa Boże powiada. Bo nie pod miarą Bóg dawa ducha. ³⁵Ociec miłuje Syna i wszytko oddał w rękę jego. ³⁶Kto wierzy w Syna, ma żywot wieczny, a kto nie wierzy Synowi, nie ogląda żywota, ale gniew Boży nad nim zostawa.