Wyszukiwanie
1A gdy oni mówili do ludu, nadeszli kapłani i urząd kościelny, i Saduceuszowie, 2frasując się, iż uczyli lud a opowiadali w Jezusie powstanie od umarłych. 3I poimali je, i wsadzili je do więzienia do jutra, bo już był wieczór. 4A wiele tych, którzy byli słowo usłyszeli, uwierzyło, i była liczba mężów pięć tysięcy. 5I zstało się nazajutrz, że się zebrali przełożeni ich i starszy, i Doktorowie w Jeruzalem, 6i Annasz, nawyższy kapłan, i Kajfasz, i Jan, i Alexander, i ile ich jedno było z rodu kapłańskiego. 7A stawiwszy je w pośrzodku, pytali: Którą mocą abo którym imieniem wyście to uczynili? 8Tedy Piotr napełniony Ducha świętego, rzekł do nich: Książęta ludu i starszy, słuchajcie. 9Jeśli my dziś sądzeni jesteśmy o dobrodziejstwo przeciw człowiekowi niemocnemu, przez co by ten był uzdrowiony, 10niechże wam wszem jawno będzie i wszytkiemu ludowi Izraelskiemu, że przez imię Pana naszego Jezusa Chrystusa Nazareńskiego, któregoście wy ukrzyżowali, którego Bóg wzbudził od umarłych, przez tegoć ten stoi zdrowy przed wami. 11Ten jest kamień, który jest odrzucony od was budujących, który się zstał na głowę węgła. 12I nie masz w żadnym innym zbawienia. Abowiem nie jest pod niebem inne imię dane ludziom, w którym byśmy mieli być zbawieni. 13A widząc bezpieczność Piotrowę i Janowę i porozumiawszy, iż byli ludzie bez nauki i prostacy, dziwowali się i poznali je, iż byli z Jezusem, 14widząc też człowieka z nimi stojącego, który był uzdrowion, nie mogli nic przeciwko mówić. 15A kazali im precz ustąpić z Rady i namawiali się wespół, 16mówiąc: Co uczynimy tym ludziom? gdyż jednak znak uczyniony jest przez nie, wiadomy wszytkim mieszkającym w Jeruzalem, rzecz jasna jest, a zaprzeć nie możemy. 17Ale iżby się więcej nie rozsławiało między ludzie, zagróźmy im, aby więcej w imię to żadnemu człowiekowi nie mówili. 18A wezwawszy ich, zakazali, aby koniecznie nie mówili ani uczyli w imię Jezusowe. 19Lecz Piotr i Jan odpowiedziawszy, rzekli do nich: Jeśliż jest sprawiedliwa przed oczyma Boskimi was radszej, niżli Boga słuchać, rozsądźcie. 20Bo nie możemy, cośmy widzieli i słyszeli, nie mówić. 21A oni, zagroziwszy, wypuścili je, nie najdując, jakoby je skarać, dla ludu: ponieważ wszyscy wysławiali to, co się było zstało, w tym, co się przydało. 22Bo było więcej niż czterdzieści lat człowiekowi, na którym się zstało to cudo ozdrowienia. 23Lecz gdy ich wypuszczono, przyszli do swych i oznajmili im, cokolwiek do nich nawyższy kapłani i starszy mówili. 24Którzy usłyszawszy, zgodnie podnieśli głos swój ku Bogu i mówili: Panie, tyś jest, któryś stworzył niebo i ziemię, morze i wszytko, co w nich jest; 25któryś Duchem świętym przez usta ojca naszego Dawida, sługi twego, powiedział: Czemu się narody wzburzyły, a ludzie próżne rzeczy rozmyślali? 26Stanęli królowie ziemscy, i książęta zeszli się w gromadę przeciw Panu i przeciw Chrystusowi jego? 27Abowiem się zgromadzili prawdziwie w mieście tym przeciw świętemu Synowi twemu, Jezusowi, któregoś pomazał, Herod i Pontius Piłat, z pogany i z ludźmi Izraelskimi, 28aby uczynili, co ręka twa i rada twa postanowiły, aby się zstało. 29A teraz, Panie, wejźrzy na pogróżki ich a daj sługom twym ze wszytką bezpiecznością opowiedać słowo twoje, 30w tym, abyś ściągał rękę twoję na uzdrawiania a żeby się znaki i cuda działy przez imię świętego Syna twego, Jezusa. 31A gdy się modlili, zatrząsnęło się miejsce, na którym byli zgromadzeni, i napełnieni są Ducha świętego i mówili śmiele słowo Boże. 32A mnóstwa wierzących było serce jedno i dusza jedna ani żaden z nich to, co miał, swym nazywał, ale było im wszytko spólne. 33A wielką mocą Apostołowie dawali świadectwo zmartwychwstania Jezusa Chrystusa, Pana naszego: i była wielka łaska nad nimi wszytkimi. 34Bo żadnego między nimi nie było niedostatecznego. Gdyż którzykolwiek mieli role abo domy, przedawszy, przynosili zapłatę za ono, co przedawali, 35i kładli przed nogi Apostolskie. I rozdawano każdemu, ile komu było potrzeba. 36A Jozef, który nazwany był Barnabaszem od apostołów (co wyłożywszy, jest Syn pocieszenia), Lewit, rodem z Cypru, 37mając rolą, przedał ją i przyniósł pieniądze, i położył u nóg apostolskich.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
A gdy was wydadzą, nie troszczcie się, jak i co macie mówić; albowiem będzie wam dane w tej godzinie, co macie mówić.
Mat 10:19
Mat 10:19
W Chrystusie
Chrystus wyzwolił nas, abyśmy w tej wolności żyli. Stójcie więc niezachwianie i nie poddawajcie się znowu pod jarzmo niewoli.
Gal 5:1
Gal 5:1
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Dawid tuż po Jezusie jest najczęściej wymienianą osobą w Biblii, został on w niej wymieniony aż 1.139 razy.
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
A nie tylko to, chlubimy się też z ucisków, wiedząc, że ucisk wywołuje cierpliwość, A cierpliwość doświadczenie, doświadczenie zaś nadzieję; A nadzieja nie zawodzi, bo miłość Boża rozlana jest w sercach naszych przez Ducha Świętego, który nam jest dany.
Rzym 5:3-5
Rzym 5:3-5
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?