Biblia Jakuba Wujka
Księga: Dzieje Apostolskie 4:29
i Annasz, nawyższy kapłan, i Kajfasz, i Jan, i Alexander, i ile ich jedno było z rodu kapłańskiego.
Jeśli my dziś sądzeni jesteśmy o dobrodziejstwo przeciw człowiekowi niemocnemu, przez co by ten był uzdrowiony,
niechże wam wszem jawno będzie i wszytkiemu ludowi Izraelskiemu, że przez imię Pana naszego Jezusa Chrystusa Nazareńskiego, któregoście wy ukrzyżowali, którego Bóg wzbudził od umarłych, przez tegoć ten stoi zdrowy przed wami.
I nie masz w żadnym innym zbawienia. Abowiem nie jest pod niebem inne imię dane ludziom, w którym byśmy mieli być zbawieni.
A widząc bezpieczność Piotrowę i Janowę i porozumiawszy, iż byli ludzie bez nauki i prostacy, dziwowali się i poznali je, iż byli z Jezusem,
mówiąc: Co uczynimy tym ludziom? gdyż jednak znak uczyniony jest przez nie, wiadomy wszytkim mieszkającym w Jeruzalem, rzecz jasna jest, a zaprzeć nie możemy.
Ale iżby się więcej nie rozsławiało między ludzie, zagróźmy im, aby więcej w imię to żadnemu człowiekowi nie mówili.
Lecz Piotr i Jan odpowiedziawszy, rzekli do nich: Jeśliż jest sprawiedliwa przed oczyma Boskimi was radszej, niżli Boga słuchać, rozsądźcie.
A oni, zagroziwszy, wypuścili je, nie najdując, jakoby je skarać, dla ludu: ponieważ wszyscy wysławiali to, co się było zstało, w tym, co się przydało.
Lecz gdy ich wypuszczono, przyszli do swych i oznajmili im, cokolwiek do nich nawyższy kapłani i starszy mówili.
Którzy usłyszawszy, zgodnie podnieśli głos swój ku Bogu i mówili: Panie, tyś jest, któryś stworzył niebo i ziemię, morze i wszytko, co w nich jest;
któryś Duchem świętym przez usta ojca naszego Dawida, sługi twego, powiedział: Czemu się narody wzburzyły, a ludzie próżne rzeczy rozmyślali?
Stanęli królowie ziemscy, i książęta zeszli się w gromadę przeciw Panu i przeciw Chrystusowi jego?
Abowiem się zgromadzili prawdziwie w mieście tym przeciw świętemu Synowi twemu, Jezusowi, któregoś pomazał, Herod i Pontius Piłat, z pogany i z ludźmi Izraelskimi,
A teraz, Panie, wejźrzy na pogróżki ich a daj sługom twym ze wszytką bezpiecznością opowiedać słowo twoje,
w tym, abyś ściągał rękę twoję na uzdrawiania a żeby się znaki i cuda działy przez imię świętego Syna twego, Jezusa.
A gdy się modlili, zatrząsnęło się miejsce, na którym byli zgromadzeni, i napełnieni są Ducha świętego i mówili śmiele słowo Boże.
A mnóstwa wierzących było serce jedno i dusza jedna ani żaden z nich to, co miał, swym nazywał, ale było im wszytko spólne.
A wielką mocą Apostołowie dawali świadectwo zmartwychwstania Jezusa Chrystusa, Pana naszego: i była wielka łaska nad nimi wszytkimi.
Bo żadnego między nimi nie było niedostatecznego. Gdyż którzykolwiek mieli role abo domy, przedawszy, przynosili zapłatę za ono, co przedawali,
A Jozef, który nazwany był Barnabaszem od apostołów (co wyłożywszy, jest Syn pocieszenia), Lewit, rodem z Cypru,
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?