Biblia Jakuba Wujka
Księga: Dzieje Apostolskie 26:1
A Agryppa rzekł do Pawła: Masz wolność sam o się mówić. Tedy Paweł, wyciągnąwszy rękę, począł obmowę czynić:
We wszytkim, w czym mię winują Żydowie, królu Agryppo, za szczęśliwego się poczytam, iż dziś mam przed tobą się bronić,
zwłaszcza żeś ty świadom wszytkiego i które są między Żydy zwyczajów i gadek, przetoż cię proszę, żebyś mię cierpliwie słuchał.
A żywotać mego z młodości, jaki był od początku między narodem moim w Jeruzalem, świadomi wszyscy Żydowie,
znając mię z dawna (gdyby świadczyć chcieli), iż według napewniejszej sekty nabożeństwa naszego żyłem Faryzeuszem.
do której dwanaście naszych pokolenia we dnie i w nocy służąc, spodziewają się przyść. O którą nadzieję od Żydów oskarżonem jest, królu.
com i czynił w Jeruzalem, i wielem świętych ja w więzieniu zamykał, wziąwszy moc od przedniejszych kapłanów, a gdy je zabijano, nosiłem dekret.
I częstokroć karząc je po wszytkich bóżnicach, przymuszałem bluźnić, a nazbyt przeciw nim szalejąc, przeszladowałem aż i do postronnych miast.
w śrzód dnia w drodze, widziałem, królu, jasność z nieba nad jasność słoneczną, że mię oświeciła i tych, którzy ze mną wespół byli.
A gdyśmy wszyscy upadli na ziemię, usłyszałem głos, mówiący do mnie Żydowskim językiem: Szawle, Szawle, przecz mię przeszladujesz? Trudno tobie przeciw ościeniowi wierzgać.
Ale powstań a stań na nogi twe, abowiem na tom ci się ukazał, abych cię postanowił sługą i świadkiem tego, coś widział, i tego, w czym ci się okażę,
abyś otworzył oczy ich, aby się nawrócili z ciemności do światłości, a z mocy szatańskiej do Boga, aby wzięli odpuszczenie grzechów i dział między świętymi przez wiarę, która jest w mię.
ale naprzód tym, którzy są w Damaszku i w Jeruzalem, i po wszytkiej krainie Żydowskiej, i poganom opowiadałem, aby pokutowali i nawrócili się do Boga, czyniąc uczynki godne pokuty.
Lecz ratunkiem Boskim wspomożony ostałem się aż do dnia tego, świadcząc i mniejszemu i więtszemu, nic nie powiedając prócz tego, co opowiedzieli, że przyść miało, Prorocy i Mojżesz:
jeśli cierpiętliwy Chrystus, jeśli pierwszy z powstania od umarłych światłość ma opowiedać ludowi i poganom.
To gdy on mówił i obmowę czynił, rzekł Festus głosem wielkim: Szalejesz, Pawle! Wielka cię nauka przywodzi ku szaleństwu!
Bo o tym wie król, do którego i bezpiecznie mówię. Bo mniemam, że nic z tych rzeczy nie jest mu tajno. Bo się nic z tych rzeczy nie działo w kącie.
A Paweł rzekł: Żądam od Boga, aby i w male, i w wielu, nie tylko ty, ale i wszyscy, którzy słuchają dziś, takimi się zstali, jakim ja też jest, okrom tych oków.
A odstąpiwszy się, rozmawiali z sobą, mówiąc: Iż nic nie uczynił ten człowiek godnego śmierci abo więzienia.
A Agryppa rzekł Festowi: Ten człowiek mógł był wolnym być uczynion, by był do Cesarza nie apelował.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?