Wyszukiwanie
1A przeszedszy Amfipol i Apolonią, przyszli do Tesaloniki, gdzie była bóżnica Żydowska. 2A Paweł, wedle zwyczaju, wszedł do nich i przez trzy szabbaty rozmawiał z nimi z Pisma, 3wywodząc i wykładając, że była potrzeba, aby Chrystus cierpiał i zmartwychwstał, a iż ten Jezus jest Chrystusem, którego ja wam opowiadam. 4A niektórzy z nich uwierzyli i przyłączyli się do Pawła i Syle, i z nabożnych, i z pogan mnóstwo wielkie, i niewiast zacnych niemało. 5Ale Żydowie, wzruszeni zazdrością i nabrawszy z sobą z pospólstwa złych niektórych ludzi, i rozruch uczyniwszy, wzburzyli miasto, a naszedszy na dom Jazonów, szukali ich, aby je wywiedli przed pospólstwo. 6A nie nalazszy ich, wlekli Jazona i niektórą bracią do przełożonych miejsckich, wołając: Iż ci, którzy miasto wzburzają, i tu przyszli, 7które przyjął Jazon, a ci wszyscy czynią przeciw dekretom Cesarskim, powiadając, iż jest król inszy, Jezus. 8I wzburzyli pospólstwo i przełożone miasta, którzy tego słuchali. 9A wziąwszy słuszną sprawę od Jazona i od innych, puścili je. 10A bracia wnet w nocy wyprawili Pawła i Sylę do Bereje. Którzy przyszedszy, weszli do bóżnice Żydowskiej. 11(A ci byli przedniejszy z tych, którzy są w Tesalonice, którzy przyjęli słowo ze wszytką ochotą, na każdy dzień wywiadując się pisma, jeśliby się to tak miało. 12A przetoż wiele ich uwierzyło z nich i niewiast pogańskich uczciwych, i mężów niemało). 13A gdy się dowiedzieli w Tesalonice Żydowie, iż w Berejej opowiadane jest od Pawła słowo Boże, przyszli też tam, wzruszając i podburzając pospólstwo. 14A tedy wnet Pawła wysłali bracia, aby szedł aż do morza, a Sylas i Tymoteusz pozostali tam. 15A ci, co odprowadzali Pawła, zawiedli go aż do Aten, a wziąwszy rozkazanie od niego do Syle i Tymoteusza, żeby co narychlej przyszli do niego, odeszli. 16A gdy ich Paweł w Ateniech czekał, wzruszył się w nim duch jego, widząc miasto udane na bałwochwalstwo. 17A przetoż rozmawiał w bóżnicy z Żydy i z nabożnymi, i na rynku na każdy dzień z tymi, co tam byli. 18A niektórzy z Epikurów i Stoików Filozofów gadali się z nim i jedni mówili: Cóż wżdy ten słowosiewca mówić chce? a drudzy: Zda się być opowiadaczem nowych bogów: iż im Jezusa i zmartwychwstanie opowiadał. 19I porwawszy go, wiedli do Areopagu, mówiąc: Możemyli wiedzieć, co to jest za nowa nauka, którą ty powiadasz? 20Bo jakieś nowe rzeczy przynosisz do uszu naszych. A przetoż chcemy wiedzieć, co to ma być. 21(A wszyscy Ateńczycy i przychodniowie goście, żadną się inszą rzeczą nie bawili, jedno abo powiadaniem, abo słuchaniem czego nowego). 22A stojąc Paweł w pośrzód Areopagu, rzekł: Mężowie Ateńczycy, we wszytkim was widzę jakoby zabobonniejszymi. 23Abowiem chodząc i patrząc na bałwany wasze, nalazłem też ołtarz, na którym było napisano: NIEZNAJOMEMU BOGU. Co tedy nie znając, chwalicie, to ja wam opowiadam. 24Bóg, który uczynił świat i wszytko, co na nim, ten, będąc Panem nieba i ziemie, nie mieszka w kościelech ręką uczynionych 25ani rękoma ludzkimi bywa chwalon, potrzebując czego, gdyż sam dawa wszytkim żywot i dech, i wszytko. 26I uczynił z jednego wszytek rodzaj ludzki, aby mieszkali po wszytkiej ziemi, zamierzywszy postanowione czasy i granice mieszkania ich, 27aby szukali Boga, owa by go snadź namacali abo naleźli, chociać od każdego z nas nie jest daleko. 28Abowiem w nim żywiemy i ruszamy się, i jesteśmy, jako i niektórzy z waszych poetów powiedzieli: Jego bowiem i rodzajem jesteśmy. 29Będąc tedy rodzajem Bożym, nie mamy rozumieć, aby złotu abo srebru, abo kamieniowi, rycinie rzemiosła i wymysłu człowieczego, bóstwo miało być podobne. 30A czasyć tej niewiadomości przeglądając Bóg, teraz oznajmuje ludziom, aby wszyscy wszędy pokutowali, 31dlatego iż postanowił dzień, w który ma sądzić świat w sprawiedliwości przez męża, przez którego postanowił, wiarę podając wszytkim, wskrzesiwszy go od umarłych. 32A usłyszawszy o zmartwychwstaniu, jedni się naśmiewali, a drudzy rzekli: Będziem cię drugi raz o tym słuchać. 33Tak Paweł wyszedł z pośrzodku ich. 34A mężowie niektórzy, przystawszy do niego, uwierzyli: między którymi i Dionizjus Areopagita, i niewiasta imieniem Damaris, i drudzy z nimi.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
Także i Jakuba, i Jana, synów Zebedeusza, którzy byli towarzyszami Szymona. Wtedy Jezus rzekł do Szymona: Nie bój się, od tej pory ludzi łowić będziesz.
Łuk 5:10
Łuk 5:10
W Chrystusie
Tym zaś, który nas utwierdza wraz z wami w Chrystusie, który nas namaścił, jest Bóg,
II Kor 1:21
II Kor 1:21
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
Głosimy tedy, jak napisano: Czego oko nie widziało i ucho nie słyszało, i co do serca ludzkiego nie wstąpiło, to przygotował Bóg tym, którzy go miłują.
I Kor 2:9
I Kor 2:9
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?