Wyszukiwanie
1A niektórzy przyszedszy z Żydowskiej ziemie, nauczali bracią: Iż jeśli się nie obrzeżecie wedle zwyczaju Mojżeszowego, nie możecie być zbawieni. 2Gdy się tedy zstał rozruch niemały Pawłowi i Barnabaszowi przeciwko nim, postanowili, aby szli Paweł i Barnabasz i niektórzy inni z drugich do apostołów i do starszych do Jeruzalem, z strony sporu tego. 3Oni tedy, prowadzeni od kościoła, przeszli Fenicją i Samarią, oznajmując nawrócenie poganów, i czynili wielką radość wszytkiej braciej. 4A gdy przyszli do Jeruzalem, przyjęci byli od kościoła i od apostołów i starszych, opowiadając, cokolwiek Bóg z nimi czynił. 5A powstali niektórzy z Sekty Faryzeuszów, którzy uwierzyli, mówiąc: Iż je potrzeba obrzezać, rozkazać też, żeby zachowali zakon Mojżeszów. 6I zebrali się apostołowie i starszy wejźrzeć w to słowo. 7A gdy było wielkie gadanie, wstawszy Piotr, rzekł do nich: Mężowie bracia, wy wiecie, że od dawnych dni Bóg obrał między nami, aby przez usta moje Poganie słuchali słowa Ewanielijej i wierzyli. 8A Bóg, który zna serca, dał świadectwo dawszy im Ducha Ś. jako i nam, 9i nie uczynił żadnej różnice między nami i nimi, wiarą oczyściwszy serca ich. 10Teraz tedy przecz kusicie Boga, chcąc włożyć jarzmo na szyję uczniów, którego ani ojcowie naszy, ani my, znosićeśmy nie mogli? 11Ale przez łaskę Pana Jezusa Chrystusa wierzymy, iż będziem zbawieni, tak jako i oni. 12I umilknęło wszytko zgromadzenie, a słuchali Barnabasza i Pawła, opowiadających, jako wielkie znaki i cuda czynił Bóg między pogany przez nie. 13A gdy umilknęli, odpowiedział Jakub, mówiąc: Mężowie bracia, słuchajcie mię! 14Szymon powiedział, jako pierwej nawiedził Bóg, aby z Poganów wziął lud imieniowi swemu. 15A z tym się zgadzają słowa proroków, jako jest napisano: 16Potym się wrócę i znowu zbuduję przybytek Dawidów, który upadł, a rozwaliny jego znowu pobuduję i naprawię ji, 17aby drudzy ludzie szukali Pana i wszyscy narodowie, nad którymi wzywane jest imię moje, mówi Pan, czyniący to. 18Znajoma jest od wieku Panu sprawa jego. 19Przetoż mnie się zda nie przykrzyć się tym, którzy się z poganów nawracają do Boga, 20ale pisać do nich, aby się wstrzymawali od splugawienia bałwanów i porubstwa, i od rzeczy dawionych, i od krwie. 21Abowiem Mojżesz od dawnych czasów ma w każdym mieście te, którzy go opowiadają w Bóżnicach, gdzie na każdy szabbat czytają. 22Tedy się podobało Apostołom i starszym ze wszytkim kościołem wybrać męże z siebie i posłać do Antiochijej z Pawłem i Barnabaszem, Judę, którego zwano Barsabaszem, i Sylę, męże przedniejsze między bracią, 23napisawszy przez ręce ich: Apostołowie i starszy bracia, tym, którzy są w Antiochijej i w Syrijej, i w Cylicyjej, braciej, którzy są z Poganów, zdrowia. 24Gdyżeśmy słyszeli, iż niektórzy z nas wyszedszy, zatrwożyli was słowy, przewracając dusze wasze, którymeśmy nie rozkazali, 25zdało się nam, wespółek zebranym, wybrać męże i posłać do was z namilejszymi naszymi Barnabaszem i Pawłem, 26ludźmi, którzy wydali dusze swe dla imienia Pana naszego Jezusa Chrystusa. 27A przetożeśmy posłali Judę i Sylę, którzy też sami ustnie toż powiedzą. 28Abowiem zdało się Duchowi świętemu i nam, abyśmy więcej nie kładli na was ciężaru, oprócz tych potrzebnych, 29abyście się wstrzymawali od rzeczy bałwanom ofiarowanych i od krwie, i od rzeczy dawionej, i od porubstwa: których rzeczy strzegąc się, dobrze uczynicie. Miejcie się dobrze. 30A tak oni odprawieni przyszli do Antiochijej, a zebrawszy mnóstwo, oddali list. 31Który przeczytawszy, uradowali się z pocieszenia. 32A Juda i Sylas, będąc i sami proroki, wielą słów cieszyli bracią i utwierdzili. 33A pomieszkawszy tam czas niejaki, odprawieni są z pokojem od braciej do tych, którzy je byli posłali. 34Lecz Syli zdało się tam zostać, a Juda sam poszedł do Jeruzalem. 35A Paweł i Barnabasz mieszkali w Antiochijej, nauczając i przepowiadając z wielem innych słowo Pańskie. 36A po kilku dni rzekł do Barnabasza Paweł: Wróciwszy się, nawiedźmy bracią po wszytkich mieściech, w którycheśmy opowiadali słowo Pańskie, jako li się mają. 37A Barnabasz chciał wziąć z sobą i Jana, którego zwano Markiem. 38Ale Paweł prosił go, aby nie był przyjęt, jako ten, który odstał od nich z Pamfilijej a nie chodził z nimi na pracę. 39Zstała się tedy różnica, tak iż odszedł jeden od drugiego, a Barnabasz wziąwszy z sobą Marka, wiózł się do Cypru, 40lecz Paweł, obrawszy Sylę, poszedł, będąc poruczony łasce Bożej od braciej. I obchodził Syrią i Cylicją, utwierdzając kościoły, rozkazując chować przykazania apostołów i starszych. 41- - -
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
W Chrystusie
A uwolnieni od grzechu, staliście się sługami sprawiedliwości
Rzym 6:18
Rzym 6:18
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Izaak miał 75 lat a Ismael 89 lat gdy oboje pochowali swojego ojca Abrahama (I Mojż 21:5, I Mojż 16:15, I Mojż 25:7).
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
Główną zaś rzeczą w tym, co mówimy, jest to, że mamy takiego arcykapłana, który usiadł po prawicy tronu Majestatu w niebie,
Hebr 8:1
Hebr 8:1
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?