Wyszukiwanie
1A byli w kościele, który był w Antiochijej, prorocy i Doktorowie, między którymi Barnabasz i Szymon, którego zwano Niger, i Lucjus Cyrenejczyk, i Manahen, który był społu wychowan z Herodem tetrarchą, i Szaweł. 2A gdy oni ofiarę czynili Panu i pościli, rzekł Duch święty: Odłączcie mi Szawła i Barnabasza ku sprawie, do którejem ich wziął. 3Tedy poszcząc i modląc się, i włożywszy na nie ręce, odprawili je. 4A tak oni wysłani od Ducha Ś. odeszli do Seleucyjej, a stamtąd wodą się puścili do Cypru. 5A gdy przyszli do Salaminy, opowiadali słowo Boże w bóżnicach Żydowskich. A mieli i Jana na posłudze. 6A przeszedszy wszytkę wyspę aż do Pafu, naleźli niektórego męża czarnoksiężnika, fałesznego proroka, Żyda, któremu było imię Baresu, 7który był przy staroście Sergiuszu Pawle, człowieku mądrym. Ten przyzwawszy Barnabasza i Szawła, żądał słuchać słowa Bożego. 8Ale się im sprzeciwiał Elymas, czarnoksiężnik (abowiem się tak wykłada imię jego), starając się, jakoby odwrócił starostę od wiary. 9Tedy Szaweł, który i Paweł, napełniony Ducha świętego, wejźrzawszy nań, 10rzekł: O pełny wszelkiej zdrady i wszelkiej przewrotności, synu diabelski, nieprzyjacielu wszelkiej sprawiedliwości! Nie przestawasz wywracać prostych dróg Pańskich? 11A oto teraz ręka Pańska nad tobą i będziesz ślepym, nie widząc słońca aż do czasu. A natychmiast padł nań mrok i ciemność, a chodząc wokoło szukał, kto by mu rękę podał. 12Tedy starosta widząc, co się zstało, uwierzył, zdumiewając się nad nauką Pańską. 13A puściwszy się wodą z Pafu Paweł i ci, co z nim byli, przyszli do Pergi Pamfilijej. A Jan, odszedszy od nich, wrócił się do Jeruzalem. 14Ale oni przeszedszy Pergę, przyszli do Antiochijej Pizydejskiej, a wszedszy do bożnice w dzień sobotni, usiedli. 15A po przeczytaniu zakonu i proroków posłali Arcybóżnicy do nich, mówiąc: Mężowie bracia, jeśli macie u siebie mowę napominania do ludu, mówcie. 16A powstawszy Paweł i ręką milczenie uczyniwszy, rzekł: Mężowie Izraelscy i którzy się boicie Boga, słuchajcie! 17Bóg ludu Izraelskiego obrał ojce nasze i wywyższył lud, gdy mieszkali w ziemi Egipskiej, i wywiódł je z niej wyniosłym ramieniem, 18i przez czas czterdzieści lat znosił obyczaje ich na puszczy. 19A wygładziwszy siedm narodów w ziemi Chananejskiej, losem im podzielił ziemię ich 20jakoby po czterech set i piącidziesiąt lat, a potym dał Sędzie aż do Samuela proroka. 21A od onego czasu prosili o króla i dał im Saula, syna Cis, męża z pokolenia Beniamin, lat czterdzieści. 22I odjąwszy go, wzbudził im Dawida króla, któremu świadectwo wydawając, powiedział: Nalazłem Dawida, syna Jesse, męża wedle serca mego, który czynić będzie wszytkie woli moje. 23Z tegoż nasienia Bóg według obietnice wywiódł Izraelowi zbawiciela, Jezusa, 24gdy przed oblicznością przyszcia jego Jan opowiedał chrzest pokuty wszytkiemu ludowi Izraelskiemu. 25A gdy Jan wypełnił bieg swój, mówił: Kim mię być mniemacie, nie jestem ja, ale oto idzie za mną, którego obuwia nóg nie jestem godzien rozwięzać. 26Mężowie bracia, synowie narodu Abrahamowego i którzy między wami boją się Boga! Wam jest posłane słowo zbawienia tego. 27Abowiem którzy mieszkali w Jeruzalem i książęta jego, nie znając tego i głosów prorockich, które przez każdy szabbat czytane bywają, osądziwszy, wypełnili, 28a nie znalazszy w nim przyczyny żadnej śmierci, prosili Piłata, aby go zabili. 29A gdy wykonali wszytko, co o nim napisano było, zjąwszy go z drzewa, włożyli go do grobu. 30Lecz Bóg wzbudził go od umarłych dnia trzeciego. Który widziany był przez wiele dni od tych, 31którzy z nim społu przyszli byli z Galilejej do Jeruzalem, którzy aż dotąd są świadkami jego do ludu. 32I my opowiedamy wam tę obietnicę, która się ojcom zstała, 33że ją Bóg wypełnił dziatkam naszym, wzbudziwszy Jezusa. Jako też jest napisano w Psalmie wtórym: Syn mój jesteś ty, jam cię dziś porodził. 34A iż go wzbudził od umarłych, że się już nie ma wrócić do skażenia, tak powiedział: Żeć wam dam święte Dawidowe wierne. 35Przeto i indziej powiada: Nie dasz świętemu twemu oglądać skażenia. 36Abowiem Dawid, wieku swojego usłużywszy Bożej woli, zasnął i przyłączon jest do ojców swoich, i uznał skażenie. 37Lecz którego Bóg wzbudził, nie widział skażenia. 38Niech wam tedy będzie wiadomo, mężowie bracia, iż przez tego opowieda się wam odpuszczenie grzechów od wszytkiego, w czymeście nie mogli być przez zakon Mojżeszów usprawiedliwieni. 39Przez tego wszelki, który wierzy, usprawiedliwion bywa. 40A przetoż patrzcie, aby na was nie przyszło, co powiedziano w Prorocech: 41Obaczcie wzgardziciele i dziwujcie się, a zgińcie. Bo ja sprawuję sprawę za dni waszych, sprawę, której nie uwierzycie, gdyby wam kto opowiadał. 42A gdy oni wyszli, prosili, aby w drugi szabbat mówili do nich też słowa. 43A gdy się rozeszło zgromadzenie, poszło wiele z Żydów i z nabożnych nowo nawróconych za Pawłem i Barnabaszem, którzy mówiąc, radzili im, aby trwali w łasce Bożej. 44A w przyszły szabbat mało nie wszytko miasto zebrało się ku słuchaniu słowa Bożego. 45Lecz Żydowie, widząc one rzesze, napełnieni są zazdrości i sprzeciwiali się temu, co Paweł powiedał, bluźniąc. 46Tedy Paweł i Barnabasz bezpiecznie rzekli: Wam było naprzód trzeba opowiedać słowo Boże, ale ponieważ je odrzucacie, a osądzacie się niegodnymi być wiecznego żywota, oto obracamy się do poganów. 47Abowiem nam tak rozkazał Pan: Postanowiłem cię za światło poganom, abyś był na zbawienie aż do kraju ziemie. 48A poganie słysząc, uradowali się i wielbili słowo Pańskie. I uwierzyli, ile ich jedno było zrządzonych ku żywotowi wiecznemu. 49I rozsiewało się słowo Pańskie po wszytkiej krainie. 50Lecz Żydowie poduszczyli niewiasty nabożne i uczciwe, i przedniejsze miasta, i wzbudzili przeszladowanie na Pawła i Barnabasza, i wyrzucili je z granic swych. 51A oni otrząsnąwszy proch nóg na nie, przyszli do Ikonium. 52Uczniowie też napełniali się wesela i Ducha świętego.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
Rzekł: Jam jest Bóg, Bóg ojca twego! Nie bój się iść do Egiptu, bo tam uczynię cię wielkim narodem.
I Mojż 46:3
I Mojż 46:3
W Chrystusie
Nie troszczcie się o nic, ale we wszystkim w modlitwie i błaganiach z dziękczynieniem powierzcie prośby wasze Bogu. A pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, strzec będzie serc waszych i myśli waszych w Chrystusie Jezusie.
Fil 4:6-7
Fil 4:6-7
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Poncjusz Piłat kazał zabić kilku Galilejczyków podczas gdy byli w Świątyni i składali ofiary (Łuk 13:1).
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?