1A oznajmujemy wam, bracia, łaskę Bożą, która jest dana w kościelech Macedońskich, 2iż w wielkim doświadczeniu utrapienia obfitość wesela ich była i ubóstwo ich obfitowało w bogactwo prostoty ich. 3Iż wedle możności, daję im świadectwo, i nad możność, dobrowolnymi byli, 4z wielkim napominanim prosząc nas o łaskę i społeczność posługowania, które dzieje się przeciw świętym. 5A nie jakośmy się spodziewali, ale sami siebie oddali, naprzód Panu, potym nam przez wolą Bożą, 6tak iżeśmy prosili Tytusa, aby jako począł, tak i dokonał u was też łaski tej. 7Ale jako we wszytkim obfitujecie w wierze i w mowie, i w umiejętności, i wszelakiej pilności, nadto i w miłości waszej przeciwko nam, abyście i w tej łasce obfitowali. 8Nie mówię jako rozkazując, ale przez staranie innych i waszej miłości przyrodzenia dobrego doświadczając. 9Abowiem znacie łaskę Pana naszego Jezusa Chrystusa, że dla was zstał się ubogim, będąc bogatym, abyście ubóstwem jego wy bogatymi byli. 10A w tym radę dawam, abowiem to wam jest pożyteczno, którzy nie tylko czynić, ale i chciećeście poczęli od roku przeszłego, 11a teraz i uczynkiem wykonajcie, aby jako jest ochotna chęć woli, tak była i wykonania z tego, co macie. 12Abowiem jeśli jest ochotna wola, wedle tego, co ma, jest przyjemna, nie wedle tego, czego nie ma. 13Bo nie iżeby inszym miało być ulżenie, a wam uciśnienie, ale wedle porównania. 14Natenczas wasza obfitość niech dołoży ich niedostatku, aby też ich obfitość była dołożeniem waszego niedostatku, aby było porównanie, jako jest napisano: 15Który wiele, nie miał nazbyt, a kto mało, nie miał mniej. 16A dzięka Bogu, który dał toż staranie o was do serca Tytusowego, 17iż napominanie przyjął, ale pilniejszym będąc, z swej chęci udał się do was. 18Posłaliśmy też z nim brata, którego chwała jest w Ewanielijej po wszytkich kościołach. 19A nie tylko, ale też postanowion jest od kościołów za towarzysza pielgrzymowania naszego, ku tej łasce, która bywa szafowana, od nas ku chwale Pańskiej i chętliwej wolej naszej, 20strzegąc się tego, aby nas kto nie naganił w tej obfitości, która się przez nas sprawuje. 21Abowiem przemyślawamy dobra nie tylko przed Bogiem, ale też przed ludźmi. 22A posłaliśmy z nimi i brata naszego, któregośmy wielekroć w wielu rzeczach doświadczyli, że jest pilny, a teraz daleko pilniejszy, dla wielkiej ufności przeciwko wam: 23chociaż dla Tytusa, który jest moim towarzyszem i pomocnikiem u was, chociaż bracia naszy, Apostołowie kościołów, chwała Chrystusowa. 24Okazanie tedy, które jest miłości waszej i przechwalania naszego z was, okażcie przeciw nim przed oblicznością kościołów.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?