Wyszukiwanie
1Stała się tedy długa wojna między domem Saulowym a między domem Dawidowym: Dawid postępując i zawsze nad siebie samego mocniejszy, a dom Saulów co dzień ubywający. 2I narodziło się synów Dawidowi w Hebron: a pierworodny jego był Amnon z Achinoam Jezraelitki; 3a po nim Cheleab z Abigail, żony Nabala Karmelu; a trzeci Absalon, syn Maachy, córki Tolmai, króla Gessur; 4a czwarty Adonias, syn Aggit; i piąty Safatia, syn Abital; 5szósty też Jetraam z Egle, żony Dawidowej. Ci się urodzili Dawidowi w Hebron. 6A gdy była wojna między domem Saulowym a domem Dawidowym, Abner, syn Ner, rządził dom Saulów. 7A Saul miał nałożnicę imieniem Resfę, córkę Aja. I rzekł Isboset do Abnera: 8Czemuś wszedł do nałożnice ojca mego? Który rozgniewawszy się barzo dla słów Isboseta, rzekł: Izalim ja psią głową jest dzisia przeciw Juda, którym uczynił miłosierdzie nad domem Saula, ojca twego, i nad bracią, i bliskimi jego, a nie dałem cię w ręce Dawidowi: a ty nalazłeś we mnie, o co byś mię strofował, o niewiastę dzisia? 9To niech uczyni Bóg Abnerowi i to niech mu przyczyni, jeśli jako PAN Dawidowi przysiągł, tak nie uczynię z nim, 10że będzie przeniesiono królestwo z domu Saulowego a będzie wyniesion stolec Dawidów nad Izraelem i Judą od Dan aż do Bersabei. 11I nie mógł mu nic odpowiedzieć, bo się go bał. 12Posłał tedy Abner posły do Dawida o się, rzekąc: Czyjaż jest ziemia? A żeby mówili: Uczyń ze mną przyjacielstwo, a będzie ręka moja z tobą a przywiodę ku tobie wszystkiego Izraela. 13Który rzekł: Barzo dobrze: ja z tobą uczynię przyjacielstwo. Ale jednej rzeczy proszę od ciebie, mówiąc: Nie oglądasz oblicza mego, aż mi przywiedziesz Michol, córkę Saulowę: tak przyjdziesz a oglądasz mię. 14I posłał Dawid posły do Isboseta, syna Saulowego, mówiąc: Wróć żonę moję Michol, którąm sobie poślubił stem odrzezków Filistyńskich. 15I posłał Isboset, i wziął ją od męża jej, Faltiela, syna Lais. 16I szedł za nią mąż jej, płacząc, aż do Bahurim, i rzekł do niego Abner: Idź a wróć się. Który się wrócił. 17Wniósł też mowę Abner do starszych Izraelskich, mówiąc: Tak wczora jako i dziś trzeci dzień szukaliście Dawida, aby królował nad wami. 18Przetoż teraz uczyńcie, ponieważ PAN mówił do Dawida, rzekąc: Przez rękę sługi mego Dawida wybawię lud mój Izrael z ręki Filistynów i wszytkich nieprzyjaciół jego. 19Mówił też Abner i do Beniamina. I poszedł, aby mówił do Dawida w Hebron wszytko, co się podobało Izraelowi i wszytkiemu Beniaminowi. 20I przyszedł do Dawida do Hebron ze dwudziestą mężów. I uczynił Dawid Abnerowi i mężom jego, którzy z nim byli przyszli, ucztę. 21I rzekł Abner do Dawida: Wstanę, że zgromadzę do ciebie, pana mego, króla, wszytkiego Izraela, a postanowię z tobą przymierze, abyś królował nad wszytkim, jako żąda dusza twoja. A gdy Dawid odprowadził Abnera, a on odszedł w pokoju, 22wnet słudzy Dawidowi i Joab przyszli, pobiwszy zbójce, z korzyścią barzo wielką; lecz Abner nie był z Dawidem w Hebron, bo go już był odprawił i odjachał był w pokoju. 23A Joab i wszytko wojsko, które z nim było, potym przyszli. Dano tedy znać Joabowi od powiadających: Przyszedł Abner, syn Ner, do króla, i puścił go, i odszedł w pokoju. 24I wszedł Joab do króla, i rzekł: Coś uczynił? Oto przyszedł Abner do ciebie: Czemużeś go puścił i poszedł, i odszedł? 25Nie wiesz, że Abner, syn Ner, na to przyszedł do ciebie, aby cię zdradził, ażeby wiedział wyszcie twoje i weszcie twoje, i dowiedział się wszystkiego, co czynisz? 26A tak wyszedszy Joab od Dawida, posłał posły za Abnerem i wrócił go od studnie Sira, o czym Dawid nie wiedział. 27A gdy się wrócił Abner do Hebron, odwiódł go Joab osobno na śrzód brony, aby z nim mówił na zdradzie, i uderzył go tam w łono, i umarł, za pomstę krwie Asaela, brata swego. 28Co gdy usłyszał Dawid, że się już stało, rzekł: Czystyjem ja i królestwo moje u PANA aż na wieki ode krwie Abnera, syna Ner, 29i niech przyjdzie na głowę Joab i na wszytek dom ojca jego; i niech nie ustaje z domu Joabowego płynienie nasienia cierpiący i trędowaty, i trzymający wrzeciono, i od miecza upadający, i potrzebujący chleba. 30A tak Joab i Abisaj, brat jego, zabili Abnera, dlatego że był zabił Asaela, brata ich, w Gabaon na wojnie. 31I rzekł Dawid do Joaba i do wszego ludu, który był z nim: Porozdzierajcie szaty wasze a obleczcie się w wory, a płaczcie przy pogrzebie Abner. Sam też król Dawid szedł za ciałem. 32A gdy pogrzebli Abnera w Hebron, podniósł król Dawid głos swój i płakał nad grobem Abnerowym; płakał też i wszytek lud. 33A narzekając król i płacząc Abnera, mówił: Nie tak, jako zwykli umierać ludzie nikczemni, umarł Abner: 34Ręce twoje nie były związane i nogi twoje nie były pętami obciążone, ale jako upadają przed synmi niezbożnymi, takeś upadł. I powtarzając wszytek lud płakał nad nim. 35A gdy przyszedł wszytek lud, aby jadł z Dawidem, gdy jeszcze był jasny dzień, przysiągł Dawid, mówiąc: To mi niech Bóg uczyni i to niech przyczyni, jeśli przed zachodem słońca ukuszę chleba abo czego innego. 36A wszystek lud słyszał i podobało się im wszytko, co czynił król przed oczyma wszystkiego ludu. 37I poznało wszystko pospólstwo i wszytek Izrael dnia onego, że nie z naprawy królewskiej zabit był Abner, syn Nerów 38Rzekł też król do sług swoich: Aza nie wiecie, że hetman, a barzo wielki, poległ dziś w Izraelu? 39A jam jeszcze pieszczony i pomazany król: ale ci mężowie, synowie Sarwijej, ciężcy mi są; niech odda PAN czyniącemu zło według złości jego.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
I odpowiedział Samuel ludowi: Nie bójcie się: Wprawdzie popełniliście wszystko to zło, lecz przynajmniej nie odstępujcie od Pana, a służcie Panu z całego swego serca.
I Sam 12:20
I Sam 12:20
W Chrystusie
Bo w Jezusie Chrystusie ani obrzezanie nie jest czymś, ani nieobrzezanie - ale nowe stworzenie.
NBG Gal 6:15
NBG Gal 6:15
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Konie w Biblii wymieniane są 156 razy.
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
Bliski jest Ten, który mi przyzna słuszność, więc kto ośmieli się spierać się ze mną? Stańmy razem do rozprawy! Kto chce się ze mną prawować, niech się zbliży do mnie!
Iz 50:8
Iz 50:8
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?