Biblia Jakuba Wujka
Księga: 2 Księga Samuela 22:1
22:1

Dawid zaś mówił PANU słowa tej pieśni w on dzień, gdy go wybawił PAN z ręki wszytkich nieprzyjaciół jego i z ręki Saulowej.
22:2

I rzekł: PAN skała moja i siła moja, i zbawiciel mój,
22:3

Bóg mocny mój, będę w nim ufał! Tarcz moja i róg zbawienia mego, wywyższacz mój i ucieczka moja, zbawiciel mój: od nieprawości wybawisz mię.
22:4

Chwalebnego będę wzywał PANA, a od nieprzyjaciół moich wybawion będę!
22:5

Bo ogarnęły mię skruszenia śmierci, potoki Belial przestraszyły mię.
22:6

Powrozy piekielne obtoczyły mię, uprzedziły mię sidła śmierci.
22:7

W utrapieniu moim będę wzywał PANA i zawołam do Boga mego, a wysłucha z kościoła swego głos mój, a wołanie moje przyjdzie do uszu jego.
22:8

Wzruszyła się i zadrżała ziemia, fundamenty gór zatrzęsły się i rozbiły, iż się rozgniewał na nie.
22:9

Wystąpił dym z nozdrzy jego a ogień z ust jego pożrze, węgle się rozpaliło od niego.
22:10

Nakłonił niebios i zstąpił, a mgła pod nogami jego.
22:11

I wsiadł na Cherubimy, i latał, i puścił się na skrzydłach wiatrowych.
22:12

Położył ciemność około siebie tajnikiem, cedząc wody z obłoków niebieskich.
22:13

Od blasku przed oczyma jego rozpaliło się węgle ogniste.
22:14

Zagrzmi PAN z nieba a Nawyższy swój głos wypuści.
22:15

Wypuścił strzały i rozproszył je, błyskawice, i poraził je.
22:16

I okazały się wylania morskie, i odkryły się fundamenty świata od fukania PANSKIEGO, od tchnienia ducha zapalczywości jego.
22:17

Spuścił z wysokości a uchwycił mię i wyrwał mię z wód wielkich.
22:18

Wybawił mię od nieprzyjaciela mego barzo potężnego i od tych, którzy mię w nienawiści mieli, bo byli mocniejszy nad mię.
22:19

Uprzedził mię w dzień utrapienia mego i stał się PAN twierdzą moją.
22:20

I wywiódł mię na przestrzeństwo, wybawił mię, żem się mu upodobał.
22:21

Odda mi PAN według sprawiedliwości mojej i według czystości rąk moich odda mi.
22:22

Bom strzegł dróg PANSKICH i nie czyniłem niezbożnie od Boga mego.
22:23

Wszytkie bowiem sądy jego przed oblicznością moją a przykazania jego nie odrzuciłem od siebie.
22:24

I będę doskonałym z nim, i będę się strzegł nieprawości mojej.
22:25

I odda mi PAN według sprawiedliwości mojej i według czystości rąk moich przed oblicznością oczu swych.
22:26

Z świętym święty będziesz, a z mocnym doskonały.
22:27

Z wybranym wybrany będziesz, a z przewrotnym przewrotny się staniesz.
22:28

I lud ubogi zbawisz, a oczyma twymi wysokie poniżysz.
22:29

Boś ty świeca moja, PANIE, i ty, PANIE, oświecisz ciemności moje.
22:30

Bo przez cię pobieżę przepasany, w Bogu moim przeskoczę mur.
22:31

Bóg! Niezmazana droga jego, słowa Pańskie ogniem doświadczone, tarczą jest wszytkich w nim ufających.
22:32

Któż jest Bogiem oprócz PANA a kto mocnym oprócz Boga naszego?
22:33

Bóg, który mię opasał mocą i wyrównał doskonałą drogę moję.
22:34

Zrównywając nogi moje z jeleńmi a na wyżynach moich stanowiąc mię.
22:35

Ucząc ręce moje do boju i składając jako łuk miedziany ramiona moje.
22:36

Dałeś mi tarcz zbawienia twego, a cichość twoja rozmnożyła mię.
22:37

Rozszerzysz kroki moje pode mną i nie osłabieją kostki moje.
22:38

Będę gonił nieprzyjacioły moje i skruszę a nie wrócę się, aż je wytracę.
22:39

Wyniszczę je i połamię, że nie powstaną, upadną pod nogami moimi.
22:40

Przepasałeś mię mocą ku bitwie, nachyliłeś sprzeciwiające mi się pod mię.
22:41

Nieprzyjacioły moje obróciłeś mi tyłem, nienawidzących mię, i wygubię je.
22:42

Będą wołali, a nie będzie, kto by wybawił, do PANA, a nie wysłucha ich.
22:43

Wygładzę je jako proch ziemie, jako błoto na ulicach zetrę je i pokruszę.
22:44

Wybawisz mię od sprzeciwności ludu mego, strzec mię będziesz na głowę narodów: lud, którego nie znam, służyć mi będzie.
22:45

Synowie obcy sprzeciwiają mi się: słuchaniem ucha będą mi posłuszni.
22:46

Synowie obcy spłynęli i skurczą się w uciskach swoich.
22:47

Żywie PAN i błogosławiony Bóg mój, i będzie podwyższon Bóg mocny zbawienia mego!
22:48

Boże, który mi dajesz pomsty i obalasz narody pod mię.
22:49

Który mię wywodzisz od nieprzyjaciół moich i od sprzeciwiających mi się podwyższasz mię, od męża niesprawiedliwego wybawisz mię.
22:50

Przetoż będę, PANIE, wyznawał między narody a imieniowi twemu będę śpiewał.
22:51

Wielmożący wybawienia króla swego i czyniący miłosierdzie pomazańcowi swemu Dawidowi i nasieniu jego na wieki.