„Onci sądzić będzie między wieloma narodami, a karać będzie narody mocne na długie czasy; i przekują miecze swe na lemiesze, a oszczepy swe na kosy: nie podniesie miecza naród przeciwko narodowi, ani się więcej ćwiczyć będą do boju”

Biblia Gdańska (1632): Micheasz 4,3

Nawigacja

Biblia Jakuba Wujka
Księga: 2 Księga Samuela 13:32

13:1
I stało się potym, że Absaloma, syna Dawidowego, siostry barzo pięknej imieniem Tamar, rozmiłował się Amnon, syn Dawidów,
13:2
i barzo szalenie ją miłował, tak, że dla miłości jej zachorzał. Bo iż była panną, trudno się mu zdało, żeby miał co nieuczciwego z nią czynić.
13:3
A miał Amnon przyjaciela imieniem Jonadaba, syna Semmaa, brata Dawidowego, męża barzo mądrego.
13:4
Który rzekł do niego: Czemu tak barzo schniesz, synu królewski, na każdy dzień? Czemu mi nie oznajmisz? I rzekł mu Amnon: Tamarę, siostrę brata mego Absaloma, miłuję.
13:5
Któremu odpowiedział Jonadab: Układź się na łożu twoim a uczyń się chorym. A gdy przyjdzie ociec twój nawiedzać cię, rzecz mu: Niech przyjdzie, proszę, Tamar, siostra moja, żeby mi dała jeść i uczyniła potrawkę, żebym jadł z ręki jej.
13:6
Układł się tedy Amnon i wrzkomo chorować począł. A gdy przyszedł król nawiedzać go, rzekł Amnon do króla: Proszę, niech przyjdzie Tamar, siostra moja, aby uczyniła przed oczyma memi dwie łyżce polewki i jadłbym z ręki jej.
13:7
A tak posłał Dawid do Tamar do domu, mówiąc: Idź do domu Amnon, brata twego, a uczyń mu potrawę.
13:8
I przyszła Tamar do domu Amnona, brata swego, a on leżał. Która, wziąwszy mąki, zamieszała, a rozpuściwszy uwarzyła polewki przed oczyma jego.
13:9
A wziąwszy, co uwarzyła, wylała i postawiła przed nim, i nie chciał jeść. I rzekł Amnon: Każcie precz wszystkim ode mnie. A gdy kazano precz wszytkim,
13:10
rzekł Amnon do Tamar: Wnieś potrawę do pokoju, abych jadł z ręki twojej. Wzięła tedy Tamar polewki, które nagotować, i wniosła do Amnona, brata swego, do pokoju.
13:11
A gdy mu jeść podawała, uchwycił ją i rzekł: Chodź a leż ze mną, siostro moja.
13:12
Ona mu odpowiedziała: Nie czyń, bracie mój, nie czyń mi gwałtu, bo się to nie godzi w Izraelu. Nie czyń tego szaleństwa!
13:13
Bo ja nie będę mogła znieść zelżywości mojej, a ty będziesz jako jeden z szalonych w Izraelu, ale raczej mów do króla, a nie odmówi mię tobie.
13:14
Lecz nie chciał usłuchać prośby jej, ale przemógszy siłą, zgwałcił ją i leżał z nią.
13:15
I omierził ją sobie Amnon omierzieniem barzo wielkim: tak, iż więtsze omierzienie było, którym ją był omierził, niżli miłość, którą ją pierwej miłował. I rzekł jej Amnon: Wstań a idź!
13:16
Która mu odpowiedziała: Więtsza to jest złość, którą teraz czynisz przeciwko mnie, wyganiając mię, niżli ta, którąś pierwej uczynił! I nie chciał jej słuchać,
13:17
ale zawoławszy chłopca, który mu posługował, rzekł: Wyrzuć ją precz ode mnie, a zamkni drzwi za nią.
13:18
Która miała na sobie szatę długą, bo w takich szatach córki królewskie, panny, chodziły. A tak wyrzucił ją precz chłopiec jego i zawarł drzwi za nią.
13:19
Która posypawszy głowę swą popiołem, rozdarszy szatę długą i włożywszy ręce na głowę swoję, szła idąc a krzycząc.
13:20
I rzekł jej Absalom, brat jej: Abo Amnon, brat twój, spał z tobą? Ale teraz, siostro, milcz, brat twój jest, i nie frasuj serca swego o tę rzecz. A tak mieszkała Tamar, schnąc w domu Absaloma, brata swego.
13:21
A gdy te słowa usłyszał król Dawid, frasował się barzo i nie chciał zasmucić ducha Amnona, syna swego, bo go miłował, iż był pierworodny jego.
13:22
Lecz Absalom nie mówił do Amnona ani złego, ani dobrego, bo nienawidział Absalom Amnona, tym, że zgwałcił Tamar, siostrę jego.
13:23
I stało się po dwu lat, że strzyżono owce Absalomowe w Baalhasor, które jest podle Efraim, i zaprosił Absalom wszytkich synów królewskich,
13:24
i przyszedł do króla, i rzekł do niego: Oto strzygą owce sługi twego. Niech, proszę, przyjdzie król z służebniki swymi do sługi swego.
13:25
I rzekł król do Absaloma: Nie, synu mój, nie proś, abyśmy wszyscy jachali i obciążyli cię. A gdy mu przynaglał, a nie chciał iść, błogosławił mu.
13:26
I rzekł Absalom: Jeśli nie chcesz jachać, proszę, niech przynamniej jedzie z nami Amnon, brat mój. I rzekł król do niego: Nie potrzeba, żeby jachał z tobą.
13:27
Przymusił go tedy Absalom i posłał z nim Amnona i wszystkie syny królewskie. A Absalom sprawił był ucztę jako ucztę królewską.
13:28
Lecz przykazał był Absalom służebnikom swoim, mówiąc: Pilnujcie, kiedy pijan będzie Amnon, a rzekę wam: Bijcie go i zabijcie! Nie bójcie się, bom ja jest, który wam przykazuję. Umacniajcie się a bądźcie mężami mocnymi.
13:29
Uczynili tedy słudzy Absalomowi nad Amonem, jako im był przykazał Absalom. I wstawszy wszyscy synowie królewscy, wsiedli każdy na mulicę swą i uciekli.
13:30
A gdy jeszcze byli w drodze, przyszła wieść do Dawida, mówiąc: Pobił Absalom wszytkie syny królewskie i nie został z nich ani jeden.
13:31
A tak wstał król i rozdarł szaty swoje, i leżał na ziemi, i wszyscy słudzy jego, którzy przy nim stali, rozdarli szaty swoje.
13:32
A odpowiedając Jonadab, syn Semmaa, brata Dawidowego, rzekł: Niech nie mniema pan mój, król, żeby wszytkie młodzieńce, syny królewskie, pobito: Amnon tylko sam umarł, bo był położony w uściech Absalomowych ode dnia, którego zgwałcił Tamarę, siostrę jego.
13:33
Przetoż teraz niech nie przypuszcza król, pan mój, do serca swego słowa tego, mówiąc: Wszystkie syny królewskie pobito: ponieważ Amnon tylko umarł.
13:34
I uciekł Absalom. I podniósł oczy swe młodzieniec strzegący na wieży, i ujźrzał, a oto lud wielki przychodził drogą zdrożną z boku góry.
13:35
I rzekł Jonadab do króla: Owo synowie królewscy idą: wedle słowa sługi twego tak się zstało.
13:36
A gdy przestał mówić, ukazali się i synowie królewscy. A wszedszy podnieśli głosy swe i płakali; lecz i król, i wszyscy słudzy jego płakali płaczem barzo wielkim.
13:37
A Absalom, uciekszy, poszedł do Tolomai, syna Amiud, króla Gessur. Żałował tedy Dawid syna swego po wszytkie dni.
13:38
A Absalom, gdy uciekł i przyszedł do Gessur, był tam trzy lata.
13:39
I przestał król Dawid prześladować Absaloma, przeto że już się był pocieszył z śmierci Amnonowej.

Nawigacja

Nie bój się! - Werset na dziś

Wersety o pokoju na 365 dni w roku!

Ich domy są bezpieczne, wolne od strachu i nie smaga ich rózga Boża.
Job 21:9

W Chrystusie

Bowiem Bóg tak umiłował świat, że dał swego jednorodzonego Syna, aby każdy, kto w niego wierzy - nie zginął, ale miał życie wieczne.
NBG Jan 3:16

Kim jesteś i co masz w Chrystusie.

Czy wiesz że?

Pierwsza pieśń w Biblii znajduje się w (II Mojż 15:1-18) zaśpiewano ją gdy Mojżesz i Izraelici świętowali Boże zwycięstwo nad armią Egipską nad Morzem Czerwonym.

Fakty i ciekawostki Biblijne.

Obietnice Boże

A obietnica, którą sam nam dał, to żywot wieczny.
I Jan 2:25


"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."

Szukaj w dialogach Beta

Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.

BlueLetterBible.org

Np. Jhn 3:16 lub John 3:16 lub glory, heaven, majesty etc.



Warto odwiedzić