„A sam Pan nasz, Jezus Chrystus i Bóg a Ojciec nasz, który nas umiłował i dał pociechę wieczną, i nadzieję dobrą przez łaskę,”

Biblia Gdańska (1632): 2 Tesalonicensów 2,16

Nawigacja

Biblia Jakuba Wujka
Księga: 2 Księga Samuela 11:4

1I zstało się po roku, tego czasu, którego zwykli królowie wyjeżdżać na wojnę, posłał Dawid Joaba i sługi swe z nim, i wszystkiego Izraela, i pustoszyli syny Ammon, i obiegli Rabba. A Dawid został w Jeruzalem. 2To gdy się działo, przydało się, że Dawid wstał z łoża swego po południu i przechodził się po sali domu królewskiego, i ujźrzał niewiastę myjącą się naprzeciwko na sali swej, a była niewiasta barzo piękna. 3Posłał tedy król i pytał, co za niewiasta była. I dano mu sprawę, że to była Betsabee, córka Eliam, żona Uriasza Hetejczyka. 4Posławszy tedy Dawid posły, wziął ją. Która gdy weszła do niego, spał z nią, i wnet się oczyściła od nieczystości swej. 5I wróciła się do domu swego, płód począwszy. I posławszy oznajmiła Dawidowi, i rzekła: Poczęłam. 6I posłał Dawid do Joaba, mówiąc: Poszli do mnie Uriasza Hetejczyka. I posłał Joab Uriasza do Dawida. 7I przyszedł Uriasz do Dawida, i pytał się Dawid, jakoby się dobrze powodziło Joab i ludowi i jakoby była sprawowana wojna. 8I rzekł Dawid do Uriasza: Idź do domu twego a umyj nogi twoje. I wyszedł Uriasz z domu królewskiego i niesiono za nim potrawy królewskie. 9A Uriasz spał przede drzwiami domu królewskiego z innymi sługami pana swego, a nie szedł do domu swego. 10I dano znać Dawidowi od powiadających: Nie szedł Uriasz do domu swego. I rzekł Dawid do Uriasza: Azaś nie z drogi przyszedł? Czemużeś nie szedł do domu twego? 11I rzekł Uriasz do Dawida: Skrzynia Boża i Izrael, i Juda mieszkają w namieciech, i pan mój Joab, i słudzy pana mego na ziemi leżą, a jabych miał wniść do domu mego, abych jadł i pił, i spał z żoną moją? Przez zdrowie twoje i przez zdrowie dusze twojej, nie uczynię tej rzeczy. 12Rzekł tedy Dawid do Uriasza: Zostań tu jeszcze przez dziś, a jutro cię odprawię. Został Uriasz w Jeruzalem dnia onego i drugiego. 13I wezwał go Dawid, aby jadł i pił przed nim, i upoił go. Który wyszedszy wieczór, spał na pościeli swej z sługami pana swego, a do domu swego nie szedł. 14Zstało się tedy rano i napisał Dawid list do Joaba, i posłał przez ręce Uriasza, 15napisawszy w liście: Postawcie Uriasza na czele wojny, gdzie natęższa bitwa, a opuście go, aby zabity zginął. 16A tak gdy Joab obległ miasto, postawił Uriasza na miejscu, gdzie wiedział, że byli mężowie namocniejszy. 17I wyszedszy mężowie z miasta walczyli przeciw Joabowi, i poległo z ludu sług Dawidowych, i umarł też Uriasz Hetejczyk. 18A tak posłał Joab i oznajmił Dawidowi wszytkie słowa bitwy. 19I przykazał posłańcowi, mówiąc: Gdy dokończysz wszytkiej mowy o bitwie do króla, 20jeśli obaczysz, że się gniewa i rzecze: Czemuście przystępowali pod mur, abyście się bili? Azaście nie wiedzieli, że z muru wiele broni spuszczają z wierzchu? 21Kto zabił Abimelecha, syna Jerobaal? Aza nie niewiasta zrzuciła nań sztukę młyńskiego kamienia z muru i zabiła go w Tebes? Przeczeście do muru przystąpili? Rzeczesz: Też i sługa twój, Uriasz Hetejczyk, poległ. 22Poszedł tedy posłaniec i przyszedł, i oznajmił Dawidowi wszytko, co mu Joab rozkazał. 23I rzekł posłaniec do Dawida: Przemogli na nas mężowie i wyszli do nas w pole, a my uderzywszy na nie, goniliśmy je aż do bramy miejskiej. 24I obrócili strzały strzelcy na sługi twoje z muru z wierzchu, i pomarło sług królewskich. Lecz i sługa twój, Uriasz Hetejczyk, umarł. 25I rzekł Dawid do posłańca: Tak powiesz Joabowi: Niech ci to serca nie kazi, bo rozmaite są przypadki na wojnie, a teraz tego, teraz owego miecz zabija. Podaj serca rycerstwu twemu przeciw miastu, abyś je zburzył, i napominaj je. 26I usłyszała żona Uriaszowa, że umarł mąż jej, Uriasz, i płakała go. 27A gdy było po żałobie, posłał Dawid i wprowadził ją do domu swego, i była mu żoną, i urodziła mu syna. I nie podobało się to słowo, które był uczynił Dawid, przed PANEM.

Nawigacja

Nie bój się! - Werset na dziś

Wersety o pokoju na 365 dni w roku!

Pozostań przy mnie, Nie bój się; kto nastawać będzie na moje życie nastawać będzie i na twoje życie, lecz u mnie jesteś pod dobrą opieką.
I Sam 22:23

W Chrystusie

Ku uwielbieniu chwalebnej łaski swojej, którą nas obdarzył w Umiłowanym.
Efez 1:6

Kim jesteś i co masz w Chrystusie.

Czy wiesz że?

Absalom golił głowę raz w roku, a kiedy ją golił jego włosy ważyły około 2.3 kg! (II Sam 14:26)

Fakty i ciekawostki Biblijne.

Obietnice Boże

W przystępie gniewu zakryłem swoją twarz na chwilę przed tobą, lecz w wiecznej miłości zlitowałem się nad tobą, mówi Pan, twój Odkupiciel.
Iz 54:8


"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."

Szukaj w dialogach Beta

Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.

BlueLetterBible.org

Np. Jhn 3:16 lub John 3:16 lub glory, heaven, majesty etc.



Warto odwiedzić