Biblia Jakuba Wujka
Księga: 2 Księga Kronik 9:2
Królowa też Saba, usłyszawszy sławę Salomonowe, przyjachała, aby go w gadkach doświadczała, do Jeruzalem, z wielkimi bogactwy i wielbłądy, którzy nieśli rzeczy wonne i złota barzo wiele, i kamienie drogie. A gdy przyszła do Salomona, mówiła z nim wszytko, cokolwiek było w sercu jej.
także i potrawy stołu jego, i mieszkania sług, i urzędy dworzanów jego, i szaty ich, podczasze też i szaty ich, i ofiary, które ofiarował w domu PANSKIM, nie zstawało w niej dusze od zdumienia.
I rzekła do króla: Prawdziwe są słowa, którem słyszała w ziemi swej o cnotach i o mądrości twojej.
A nie wierzyłam powiadającym, ażem sama przyjachała i oglądały oczy moje, i doznałam, że mi ledwie połowicę mądrości twej powiadano: przeszedłeś sławę cnotami twemi!
Szczęśliwi mężowie twoi i szczęśliwi słudzy twoi, którzy stoją przed tobą na każdy czas a słuchają mądrości twojej.
Niechajże będzie Pan Bóg twój błogosławiony, który cię raczył postanowić na stolicy swej królem PANA Boga twego! Iż Bóg miłuje Izraela i chce go zachować na wieki, przeto cię postanowił królem nad nim, abyś czynił sądy i sprawiedliwość.
I dała królowi sto i dwadzieścia talentów złota, i barzo wiele rzeczy wonnych, i kamienia barzo drogiego: nie było takowych rzeczy wonnych, jako te, które królowa Saba dała królowi Salomonowi.
Lecz i słudzy Hiram z sługami Salomonowymi przynieśli złota z Ofir i drzewa tyinowego, i kamienia barzo drogiego,
z którego uczynił król, to jest z drzewa tyinowego, wschody w domu PANSKIM i w domu królewskim, i cytry, i arfy śpiewakom. Nigdy nie widano w ziemi Judzkiej drzewa takowego.
A król Salomon dał królowej Sabie wszytko, czego chciała i czego żądała, a daleko więcej niż co była do niego przyniosła; która wróciwszy się, jachała do ziemie swej z służebniki swymi.
A waga była złota, które przywożono Salomonowi na każdy rok, sześć set sześćdziesiąt sześć talentów złota,
oprócz tej summy, którą posłowie z rozmaitych narodów i kupcy zwykli byli przynaszać. I wszyscy królowie Arabscy i książęta ziem, którzy znaszali złoto i srebro Salomonowi.
Uczynił tedy król Salomon dwie ście kopij złotych z summy sześci set czerwonych złotych, które na każdą kopiją wychodziły;
ktemu trzy sta puklerzów złotych, z trzech set czerwonych złotych, któremi powłaczano każdy puklerz, i schował je król w zbrojowniej, która była osadzona gajem.
sześć też stopniów, po których wstępowano na stolicę, i podnóżek złoty, i dwoje poręcza z obu stron, a dwa lwy stojące u poręcza;
ale i innych dwanaście lewków stojących na sześci stopniach z obu stron: nie było takiej stolice we wszystkich królestwach.
Wszytkie też naczynia stołu królewskiego były złote i naczynia w domu Lasu Libanu ze złota szczerego. Bo srebra naonczas za nic nie miano.
Abowiem okręty królewskie chodziły do Tarsis z sługami Hiram raz we trzy lata i przynosili stamtąd złoto i srebro, i kość słoniową, i koczkodany, i pawy.
I wszyscy królowie ziemscy pragnęli widzieć twarz Salomonowę, aby słuchali mądrości, którą był dał Bóg w serce jego.
I przynosili mu dary: naczynia srebrne i złote, i szaty, i zbroje, i rzeczy wonne, konie i muły na każdy rok.
Miał też Salomon czterdzieści tysięcy koni w stajniach a wozów i jezdnych dwanaście tysięcy i postawił je w miastach wozów poczwórnych, i gdzie król był w Jeruzalem.
Używał też władzy nad wszytkimi królmi od rzeki Eufraty aż do ziemie Filistymskiej i aż do granice Egipskiej.
I dodawał tak wielką obfitość srebra w Jeruzalem jako kamienia, a cedrów takie mnóstwo jako płonnych fig, które rostą po polach.
A ostatek spraw Salomonowych pierwszych i poślednich spisane są w słowiech Natana proroka i w księgach Ahiasza Silończyka, i w widzeniu Addo Widzącego przeciw Jeroboamowi, synowi Nabatowemu.
I zasnął z ojcy swymi, i pogrzebli go w Mieście Dawidowym. I królował Roboam, syn jego, miasto niego.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?