1Wniósł tedy Salomon wszytko, co był ślubował Dawid, ociec jego, srebro i złoto, i wszytkie naczynia włożył do skarbu domu Bożego. 2Potym zebrał starsze z Izraela i wszytkie książęta pokolenia, i głowy domów z synów Izraelskich do Jeruzalem, aby przeprowadzili skrzynię przymierza PANSKIEGO z miasta Dawidowego, które jest Syjon. 3Przyszli tedy do króla wszytcy mężowie Izraelscy w święto uroczyste miesiąca siódmego. 4A gdy przyszli wszyscy starszy Izraelscy, nieśli Lewitowie skrzynię 5i wnieśli ją i wszytko zgotowanie przybytku. I naczynie świątnice, które były w przybytku, nieśli kapłani z Lewitami. 6A król Salomon i wszytko zgromadzenie Izraelskie, i wszytcy, którzy byli zgromadzeni przed skrzynię, ofiarowali barany i woły bez wszelkiej liczby: bo tak wielkie było mnóstwo ofiar. 7I wnieśli kapłani skrzynię przymierza PANSKIEGO na miejsce jej, to jest do wyrocznice kościelnej, do świętego świętych, pod skrzydła Cherubim: 8tak iż Cherubim rozciągali skrzydła swe nad miejscem, na którym była postawiona skrzynia, i sarnę skrzynię okrywali z drążkami jej. 9A drążków, na których noszono skrzynię, iż przydłuższym były końce, widać było przed wyrocznicą, a jeśli kto maluczko był zewnątrz, widzieć ich nie mógł. Była tedy tam skrzynia aż do dnia tego. 10A w skrzyni nic inszego nie było, jedno dwie tablice, które był włożył Mojżesz na Horeb, gdy PAN dał zakon synom Izraelowym wychodzącym z Egiptu. 11A gdy wyszli kapłani z świątnice (bo wszyscy kapłani, którzy się tam naleźć mogli, poświęceni byli i jeszcze naonczas przemiany i porządek posług między nimi nie był podzielony), 12tak Lewitowie jako i śpiewacy, to jest i ci, którzy pod Asaf byli i którzy pod Eman, i którzy pod Iditun, synowie i bracia ich, obleczeni w szaty bisiorowe, na cymbalech, na arfach i na cytrach grali, stojąc na wschodnią stronę u ołtarza, a przy nich kapłanów sto i dwadzieścia trąbiących w trąby. 13Gdy tedy wszytcy pospołu i na trąbach, i głosem, i na cymbalech, i na organach, i rozmaici muzycy grali i głos wysoko podnosili, dźwięk daleko słychać było, tak iż gdy poczęli PANA chwalić i mówić: Wyznawajcie PANU, iż dobry, iż na wieki miłosierdzie jego, dom Boży napełnion był obłokiem. 14I nie mogli kapłani stać i służyć przede mgłą, abowiem chwała PANSKA napełniła była dom Boży.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?