Biblia Jakuba Wujka
Księga: 2 Księga Kronik 36:7
Wziął tedy lud ziemie Joachaza, syna Jozjaszowego, i postanowił królem miasto ojca jego w Jeruzalem.
Dwadzieścia i trzy lata było Joachazowi, gdy królować począł, a trzy miesiące królował w Jeruzalem.
A złożył go król Egipski, przyjachawszy do Jeruzalem, i założył winę na ziemię sto talentów srebra i talent złota.
I postanowił miasto niego królem Eliakima, brata jego, nad Judą i Jeruzalem, i odmienił imię jego Joakim, a samego Joachaza wziął z sobą i zawiódł do Egiptu.
Pięć a dwadzieścia lat miał Joakim, gdy królować począł, a jedenaście lat królował w Jeruzalem, i czynił złość przed PANEM Bogiem swoim.
Przeciwko temu wyciągnął Nabuchodonozor, król Chaldejski, a związawszy go łańcuchami, zawiódł do Babilonu.
A ostatek słów Joakim i obrzydłości jego, które czynił, i co się w nim nalazło zamyka się w księgach królów Judzkich i Izraelskich. I królował miasto niego Joachin, syn jego.
W ośmi leciech był Joachin, gdy począł królować, a trzy miesiące i dziesięć dni królował w Jeruzalem, a czynił złe przed oczyma PANSKIMI.
A gdy rok wychodził, posłał król Nabuchodonozor, którzy go przywiedli do Babilonu, zabrawszy zaraz co nadroższe naczynia domu PANSKIEGO. A królem postanowił Sedecjasza, stryja jego, nad Judą i nad Jeruzalem.
Dwadzieścia lat i rok było Sedecjaszowi, gdy królować począł, a jedenaście lat królował w Jeruzalem.
I czynił złość w oczach PANA Boga swego ani się wstydził oblicza Jeremiasza proroka mówiącego do niego z ust PANSKICH.
Odstąpił też od króla Nabuchodonozora, który go był poprzysiągł przez Boga. I zatwardził kark swój i serce, aby się nie nawrócił do PANA Boga Izraelskiego.
Lecz i wszyscy książęta kapłańskie i lud wykroczyli niezbożnie, według wszytkich obrzydłości narodów, i splugawili dom PANSKI, który był sobie poświęcił w Jeruzalem.
A PAN, Bóg ojców ich, posyłał do nich przez rękę posłów swych, w nocy wstając i co dzień upominając: dlatego że folgował ludowi i mieszkaniu swemu.
Ale oni szydzili z posłów Bożych i lekce sobie ważyli mowy jego, i nagrawali proroki, aż przyszła zapalczywość PANSKA na lud jego i żadnego uleczenia nie było.
Abowiem przywiódł na nie króla Chaldejskiego i pomordował młodzieńce ich mieczem w domu świątnice swojej: nie zlitował się nad młodzieńcem i panienką, i starcem, ani nad zgrzybiałym nawet, ale wszytkie podał w ręce jego.
I wszytko naczynie domu Pańskiego, tak więtsze, jako mniejsze, i skarby kościelne, i królewskie, i książęce przeniósł do Babilonu.
Spalili nieprzyjaciele dom Boży i zburzyli mur Jerozolimski, wszytkie wieże popalili i co jedno było kosztownego, obalili.
Jeśli kto był miecza uszedł, zagnany do Babilonu służył królowi i synom jego, aż rozkazował król Perski
i aż się wypełniła mowa PANSKA z ust Jeremiaszowych, i ażby odświęciła ziemia szabbaty swoje. Bo przez wszytkie dni spustoszenia święciła szabbat, aż się dokonało siedmdziesiąt lat.
A roku pierwszego Cyrusa, króla Perskiego, aby się wypełniło słowo PANSKIE, które był rzekł przez usta Jeremiaszowe, wzbudził PAN ducha Cyrusa, króla Perskiego, który kazał wołać po wszystkim królestwie swym i przez pismo, mówiąc:
Tak mówi Cyrus, król Perski: Wszytkie królestwa ziemskie dał mi PAN Bóg Niebieski a ten mi przykazał, abych mu zbudował dom w Jeruzalem, które jest w Żydowstwie. Kto z was jest we wszystkim ludu jego, niech PAN Bóg jego z nim będzie a niech idzie!
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?