Wyszukiwanie
1Po czym i po takowej prawdzie przyciągnął Sennacheryb, król Asyryjski, i wtargnąwszy w Judę, obległ miasta obronne, chcąc ich dobyć. 2Co widząc Ezechiasz, to jest iż przyciągnął Sennacheryb a iż wszytka moc wojny obróciła się na Jeruzalem, 3naradziwszy się z książęty i z mężami mocnymi, aby zatkali początki źrzódeł, które były za miastem, a gdy się to wszytkich zdanie postanowiło, 4zebrał wielki lud i zatkali wszytkie źrzódła i strugę, która płynęła w pośrzodku ziemie, mówiąc: Aby nie przyszli królowie Asyryjscy i nie naleźli dostatku wody. 5Pobudował też, z pilnością czyniąc, wszytek mur, który był obalony, i wieże wywiódł na wierzchu i zewnątrz drugi mur, i naprawił Mello w mieście Dawidowym, i nasprawiał wszelakiego oręża i tarczy. 6I postanowił hetmany waleczników w wojsku, i zezwał wszytkich na plac bramy miejskiej, i mówił do serca ich, mówiąc: 7Mężnie czyńcie a zmacniajcie się! Nie bójcie się ani się lękajcie króla Asyryjskiego ani wszytkiego mnóstwa, które z nim jest: bo daleko więcej ich z nami jest niżli z nim. 8Z nim bowiem jest ramię cielesne, z nami PAN Bóg nasz, który jest pomocnikiem naszym i walczy za nas. I zmocnił się lud takimi słowy Ezechiasza, króla Judzkiego. 9Co gdy się zstało, posłał Sennacheryb, król Asyryjski, służebniki swe do Jeruzalem (bo sam ze wszytkim wojskiem leżał pod Lachis), do Ezechiasza, króla Judzkiego, i do wszytkiego ludu, który był w mieście, mówiąc: 10To mówi Sennacheryb, król Asyryjski: W kim mając ufanie siedzicie oblężeni w Jeruzalem? 11Izali was nie zwodzi Ezechiasz, aby was pomorzył głodem i pragnieniem, twierdząc, iż PAN Bóg wasz wybawi was z ręki króla Asyryjskiego? 12Aza nie ten jest Ezechiasz, który popsował wyżyny jego i ołtarze i przykazał Judzie i Jeruzalem, mówiąc: Przed jednym ołtarzem będziecie się kłaniać i na nim kadzenie palić będziecie? 13Azaż nie wiecie, com ja uczynił i ojcowie moi wszytkim narodom ziemskim? Izali przemogli bogowie narodów i wszytkich ziem wybawić ziemię swoję z ręki mojej? 14Który jest ze wszytkich bogów narodów, które zwojowali ojcowie moi, co by był mógł wyrwać lud swój z ręki mojej, aby też was Bóg wasz mógł wyrwać z ręki tej? 15Niech was tedy nie zwodzi Ezechiasz ani próżną namową niech nie oszukiwa, ani mu wierzcie. Bo jeśli żaden bóg wszytkich narodów i królestw nie mógł wybawić ludu swego z ręki mojej i z ręki ojców moich, pogotowiu ani Bóg wasz będzie was mógł wyrwać z ręki mojej. 16Ale i wiele innych rzeczy mówili służebnicy jego przeciw PANU Bogu i przeciw Ezechiaszowi, słudze jego. 17Napisał też listy pełne bluźnierstwa przeciw PANU Bogu Izraelskiemu i mówił przeciwko niemu: Jako bogowie inych narodów nie mogli wybawić ludu swego z ręki mojej, tak i Bóg Ezechiaszów nie będzie mógł wyrwać ludu swego z ręki tej. 18Nadto jeszcze i głosem wielkim językiem Żydowskim na lud, który siedział na murzech Jerozolimskich, wrzeszczał, aby je przestraszył i miasto wziął. 19I mówił przeciw Bogu Jeruzalem, jako przeciw bogom narodów ziemskich, robocie rąk ludzkich. 20Modlili się tedy Ezechiasz król i Izajasz, syn Amos, prorok, przeciw temu bluźnierstwu i krzyczeli aż do nieba. 21I posłał PAN Anjoła, który pobił wszelkiego męża mocnego i walecznika, i hetmana wojska króla Asyryjskiego. I wrócił się ze sromotą do ziemie swojej. A gdy wszedł do domu boga swego, synowie, którzy wyszli byli z żywota jego, zabili go mieczem. 22I wybawił PAN Ezechiasza i obywatele Jerozolimskie z ręki Sennacheryb, króla Assyryjskiego, i z ręki wszytkich, i dał im odpoczynek wokoło. 23Wiele też przynosili obiaty i ofiary PANU do Jeruzalem, i dary Ezechiaszowi, królowi Judzkiemu, który wywyższon był potym przede wszytkimi narody. 24W one dni rozniemógł się Ezechiasz aż na śmierć i modlił się PANU, i wysłuchał go a dał mu znak. 25Ale nie wedle dobrodziejstw, które był wziął, oddał. Bo się wyniosło serce jego i zstał się gniew przeciwko jemu i przeciw Judzie i Jeruzalem. 26I upokorzył się potym dlatego, że się było wyniosło serce jego, tak sam, jako i obywatele Jerozolimscy: i przetoż nie przyszedł na nie gniew PANSKI za dni Ezechiaszowych. 27A Ezechiasz był bogaty i barzo zawołany i zebrał sobie barzo wiele skarbów, srebra i złota, i kamienia drogiego, rzeczy wonnych, i oręża wszelakiego, i naczynia kosztownego. 28Komory też zboża, wina i oliwy, i żłoby na wszelakie bydlęta, i obory dla bydła. 29I miasta sobie pobudował, bo miał trzody owiec i bydła niezliczone, dlatego że mu był dał Pan majętność barzo wielką. 30Ten ci jest Ezechiasz, który zatkał wyższe źrzódło wód Gihon a odwrócił je dołem na zachód słońca miasta Dawidowego. We wszytkich sprawach swoich czynił szczęśliwie, co chciał. 31Wszakoż w poselstwie książąt Babilońskich, którzy byli posłani do niego, aby go pytali o cud, który się był zstał na ziemi, opuścił go Bóg, aby był kuszon a żeby się okazało wszytko, co było w sercu jego. 32A ostatek mów Ezechiaszowych i miłosierdzia jego napisane są w Widzeniu Izajasza, syna Amos, proroka, i w księgach królów Judzkich i Izraelskich. 33I zasnął Ezechiasz z ojcy swemi, i pogrzebli go nad groby synów Dawidowych, i czynił mu pogrzeb wszytek Juda i wszyscy obywatele Jeruzalem, a Manasses, syn jego, królował miasto niego.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
W Chrystusie
Mając tę pewność, że Ten, który rozpoczął w was dobre dzieło, będzie je też pełnił aż do dnia Chrystusa Jezusa.
Fil 1:6
Fil 1:6
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Gdy Anioł Pański dotknął Izrael zarazą jego postać z mieczem w ręku była widoczna na niebie gołym okiem (II Sam 24:15-17, I Kron 21:14-17).
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?