1Ezechiasz tedy począł królować, gdy mu było pięć i dwadzieścia lat a królował dwadzieścia i dziewięć lat w Jeruzalem; imię matki jego Abia, córka Zachariaszowa. 2I czynił co się podobało przed oczyma PANskimi, wedle wszytkiego, co był uczynił Dawid ociec jego. 3Ten roku pierwszego i miesiąca pierwszego królestwa swego otworzył wrota domu PANSKIEGO i naprawił je. 4I przywiódł kapłany i Lewity, i zgromadził je na ulicę wschodnią. 5I rzekł do nich: Słuchajcie mię, Lewitowie, a poświęćcie się, wyczyśćcie dom PANA Boga ojców waszych a wyrzućcie wszytko plugastwo z świątnice. 6Zgrzeszyli ojcowie naszy i czynili złość przed oczyma PANA Boga naszego, opuszczając go. Odwrócili oblicza swoje od przybytku PANSKIEGO i obrócili się tyłem. 7Zamknęli drzwi, które były w przysionku, i pogasili lampy, i nie palili kadzidła ani ofiarowali całopalenia w świątnicy Bogu Izraelskiemu. 8Przetoż się wzruszyła zapalczywość PANSKA na Judę i na Jeruzalem i podał je w rozruch i w zgubę, i na kszykanie, jako sami widzicie oczyma waszemi. 9Oto ojcowie naszy polegli od mieczów, synowie naszy i córki nasze, i żony zawiedzione są w niewolą dla tego grzechu. 10Teraz tedy podoba mi się, abyśmy uczynili przymierze z PANEM Bogiem Izraelskim, i odwróci od nas zapalczywość gniewu swego. 11Synowie moi, nie zaniedbywajcie! Was obrał PAN, abyście stali przed nim i służyli mu, i chwalili go, i palili mu kadzidło. 12Powstali tedy Lewitowie: Mahat, syn Amazai, i Joel, syn Azariaszów z synów Kaat; ą z synów Merari: Cis, syn Abdi, i Azariasz, syn Jalaleel; a z synów zaś Gersom: Joah, syn Zemma, i Eden, syn Joah; 13z synów lepak Elisafan: Samri i Jahiel; z synów też Asaf: Zachariasz i Mataniasz; 14a z synów Heman: Jahiel i Semei; ale i z synów Iditun: Semejas i Oziel. 15I zebrali bracią swą, i poświęceni są, i weszli według rozkazania królewskiego i rozkazania PANSKIEGO, aby wyczyścili dom Boży. 16Kapłani też wszedszy do kościoła PANSKIEGO, aby ji poświęcili, wynieśli wszytko plugastwo, które wewnątrz naleźli, w sieni domu PANSKIEGO; które wzięli Lewitowie i wynieśli precz do potoka Cedron. 17A poczęli oczyściać pierwszego dnia miesiąca pierwszego, a ósmego dnia tegoż miesiąca weszli do sieni kościoła PANSKIEGO i wyczyścili kościół przez ośm dni, a szesnastego dnia tegoż miesiąca dokonali, co byli poczęli. 18Weszli też do króla Ezechiasza i rzekli mu: Poświęciliśmy wszytek dom PANSKI i ołtarz całopalenia, i naczynia jego, i stół pokładny ze wszytkim naczyniem jego, 19i wszytek sprzęt kościelny, który był splugawił król Achaz w królestwie swym, potym jako wystąpił: a oto wyłożone są wszytkie rzeczy przed ołtarzem PANSKIM. 20I wstawszy rano król Ezechiasz, skupił wszytkie książęta miasta i szedł do domu PANSKIEGO. 21I ofiarowali społu byków siedm i baranów siedm, jagniąt siedm i kozłów siedm za grzech, za królestwo, za świątnicę, za Judę. I rzekł kapłanom, synom Aaronowym, aby ofiarowali na ołtarzu PANSKIM. 22Zabili tedy byki, a kapłani wzięli krew i wylali ją na ołtarz; zabili też barany i krew ich na ołtarz wylali; i ofiarowali jagnięta, i krew na ołtarz wylali. 23Przywiedli kozły za grzech przed królem i przed wszytkim mnóstwem i włożyli ręce swe na nie, 24i ofiarowali je kapłani, a krwią ich kropili przed ołtarzem na oczyścienie wszytkiego ludu Izraelskiego: bo za wszytkiego Izraela rozkazał był król, aby całopalenie było, i za grzech. 25Postanowił też Lewity w domu PANSKIM z cymbały i arfami, i cytrami, według rozrządzenia Dawida króla i Gada Widzącego, i Natana proroka: bo było PANSKIE rozkazanie przez rękę proroków jego. 26I stanęli Lewitowie, dzierżąc instrumenta Dawidowe, a kapłani z trąby. 27I rozkazał Ezechiasz, aby ofiarowali całopalenia na ołtarzu, a gdy ofiarowano całopalenia, poczęli śpiewać chwały PANU i trąbić w trąby, i grać na rozmaitych instrumenciech, które był Dawid, król Izraelski, nagotował. 28A gdy się wszytko zgromadzenie kłaniało, śpiewacy i ci, którzy dzierżeli trąby, czynili swój urząd, aż się dokończyło całopalenie. 29A gdy się skończyła ofiara, schylił się król i wszyscy, którzy z nim byli, i pokłon uczynili. 30I rozkazał Ezechiasz i książęta Lewitom, aby chwalili PANA mowy Dawidowemi i Asafa widzącego. Którzy go chwalili z wielkim weselem i przyklęknąwszy, pokłonili się. 31A Ezechiasz to też przydał: Napełniliście ręce swe PANU: przystąpcie a ofiarujcie ofiary i chwały w domu PANSKIM. A tak ofiarowało wszytko mnóstwo ofiary i chwały, i całopalenia sercem nabożnym. 32A liczba całopalenia, które ofiarowało mnóstwo, ta była: byków siedmdziesiąt, baranów sto, jagniąt dwie ście; 33i poświęcili PANU wołów sześć set, a owiec trzy tysiące. 34Lecz kapłanów mało było i nie mogli nadążyć, aby łupili skóry całopalenia, dlatego i Lewitowie, bracia ich, pomogli im, aż się sprawa dokończyła i kapłani się poświęcili: bo Lewitowie łacniejszym obrzędem bywają poświącani niżli kapłani. 35Było tedy całopalenia barzo wiele, tłustości zapokojnych i ofiar mokrych do całopalenia; i skończyła się służba domu PANskiego. 36I weselił się Ezechiasz i wszytek lud, dlatego że się wykonała służba Pańska. Podobało się bowiem, żeby się to z prędka stało.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?