Biblia Jakuba Wujka
Księga: 2 Księga Kronik 21:12
I zasnął Jozafat z ojcy swemi, i pogrzebion jest z nimi w mieście Dawidowym, a Joram, syn jego, królował miasto jego.
Który miał bracią syny Jozafatowe, Azariasza i Jahiel, i Zachariasza, i Azariasza, i Michaela, i Safatiasza; wszyscy ci synowie Jozafata, króla Judzkiego.
I dał im ociec ich darów wiele srebra i złota, i dochody z miasty barzo obronnemi w Juda, a królestwo oddał Joramowi, przeto iż był pierworodny.
Powstał tedy Joram na królestwo ojca swego i gdy się zmocnił, zabił wszytkie braty swe mieczem i niektóre z książąt Izraelskich.
I chodził drogami królów Izraelskich, jako czynił dom Achabów: bo córka Achabowa była żoną jego i czynił złość przed oczyma PANSKIMI.
A PAN nie chciał wytracić domu Dawidowego dla przymierza, które był z nim uczynił a iż był obiecał, że mu miał dać świecę i synom jego przez wszytek czas.
I gdy się ruszył Joram z hetmany swemi i ze wszytką jezdą, która była z nim, powstał w nocy i poraził Edom, który go był obtoczył, i wszytkie hetmany jezdy jego.
Wszakoż Edom odstąpił go, aby nie był pod mocą Judy aż do dnia tego. Tego czasu odstąpiła i Lobna, aby nie była pod ręką jego. Bo był opuścił PANA Boga ojców swoich,
a nadto naczynił wyżyn w mieściech Judzkich i przywiódł w cudzołostwo obywatele Jeruzalem i Judę w przestępstwo.
I przyniesiono mu list od Eliasza proroka, w którym napisano było: To mówi PAN Bóg Dawida, ojca twego: Iżeś nie chodził drogami Jozafata, ojca twego, i drogami Asa, króla Judzkiego,
aleś chodził drogą królów Izraelskich i przywiodłeś ku cudzołóstwu Judę i obywatele Jeruzalem, naśladując cudzołóstwa domu Achabowego, nadto pomordowałeś i bracią twą, dom ojca twego lepsze nad cię:
oto PAN skarze cię kaźnią wielką z ludem twoim i z syny, i z żonami twemi, i ze wszytką majętnością twoją;
i wtargnęli do ziemie Judzkiej, i spustoszyli ją, i pobrali wszytkę majętność, która się nalazła w domu królewskim, ktemu syny jego i żony i nie został mu syn, jedno Joachas, który był namłodszy.
A gdy dzień na dzień następował i toczyły się czasy, wyszły dwie lecie i tak długą chorobą wysuszony, tak iż też z siebie wnętrzności swe wyrzucał, zaraz z chorobą i żywota pozbył. I umarł barzo złą chorobą, i nie uczynił mu lud wedle zwyczaju spalenia pogrzebu, jako był uczynił przodkom jego.
Trzydzieści i dwie lecie miał, gdy począł królować, a ośm lat królował w Jeruzalem, a chodził niedobrze. I pogrzebli go w MIEŚCIE Dawidowym, wszakże nie w grobie królów.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?