1I jachał Roboam do Sichem, bo się tam był zszczedł wszytek Izrael, aby go królem postanowił. 2Co gdy usłyszał Jeroboam, syn Nabatów, który był w Egipcie (bo tam był uciekł przed Salomonem), wnet się wrócił. 3I przyzwali go, i przyszedł ze wszytkim ludem Izraelskim. I mówili do Roboama, mówiąc: 4Ociec twój cisnął nas barzo twardym jarzmem, ty lżej rozkazuj niż ociec twój, który na nas włożył ciężką niewolą, i ulży trochę z ciężaru, abyśmyć służyli. 5Który rzekł: Po trzech dniach wróćcie się do mnie. A gdy lud odszedł, 6radził się król starszych, którzy stawali przed ojcem jego Salomonem, póki jeszcze był żyw, mówiąc: Co za radę dajecie, żebych odpowiedział ludowi? 7Którzy mu rzekli: Jeśli się podobasz ludowi temu a zmiękczysz je słowy łaskawemi, będąć służyć przez wszytek czas. 8Ale on opuścił radę starych, a z młodymi zaczął radę, którzy z nim wychowani byli i przy nim byli. 9I rzekł do nich: Co się wam zda? abo co mam odpowiedzieć ludowi temu, który do mnie mówił: Ulży jarzma, które na nas twój ociec włożył? 10A oni odpowiedzieli jako młodzieńcy wespołek z nim w rozkoszach wychowani, i rzekli: Tak powiesz ludowi, któryć mówił: Ociec twój obciążył jarzmo nasze, ty ulży; i tak mu odpowiesz: Namniejszy palec mój mięszszy jest niż biodra ojca mego: 11Ociec mój kładł na was ciężkie jarzmo, a ja większy ciężar przyłożę. Ociec mój siekł was biczmi, a ja was siec będę basałykami! 12A tak Jeroboam i wszytek lud przyszli do Roboama dnia trzeciego, jako im był rozkazał. 13I odpowiedział król surowie, opuściwszy radę starszych. 14I mówił do nich według wolej młodzieńców: Ociec mój włożył na was ciężkie jarzmo, które ja cięższym uczynię. Ociec mój siekł was biczmi, a ja was będę siekł basałykami. 15I nie przyzwolił na prośbę ludu: bo była wola Boża, aby się spełniła mowa jego, którą był rzekł przez rękę Achiasza Silończyka do Jeroboama, syna Nabat. 16A lud wszytek, gdy król surowie mówił, tak rzekł do niego: Nie mamy części w Dawidzie, ani dziedzictwa w synu Isaj. Wróć się, Izraelu, do przybytków twoich, a ty paś dom swój, Dawidzie! I odszedł Izrael od przybytków swoich. 17A nad syny Izraelskimi, którzy mieszkali w mieściech Judzkich, królował Roboam. 18I posłał Roboam Adurama, który był nad pobory, i ukamionowali go synowie Izraelscy, i umarł, a król Roboam pokwapił się wsieść na wóz i uciekł do Jeruzalem. 19I odstąpił Izrael od domu Dawidowego aż do dnia tego.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?