Wyszukiwanie
1I odnieśli królowi, co powiedziała. Który posłał i zebrali się do niego wszyscy starszy Judzcy i Jerozolimscy. 2I wstąpił król do kościoła PANSKIEGO i wszyscy mężowie Judzcy, i wszyscy, którzy mieszkali w Jeruzalem z nim, kapłani i prorocy, i wszytek lud od małego aż do wielkiego, i czytał, gdy wszyscy słyszeli wszytkie słowa Ksiąg Przymierza, które naleziono w domu PANSKIM. 3I stanął król na stopniu, i postanowił przymierze przed PANEM, żeby chodzili za PANEM i strzegli przykazań jego i świadectw, i ceremonij ze wszytkiego serca i ze wszytkiej dusze a żeby wznowili słowa przymierza tego, które były napisane w onych księgach: i przyzwolił lud na przymierze. 4I przykazał król Helkiaszowi, wielkiemu kapłanowi, i kapłanom wtórego rzędu, i odźwiernym, aby wyrzucili z kościoła PANSKIEGO wszytkie naczynia, które było sprawione Baalowi, i w gaju, i wszytkiemu wojsku niebieskiemu; i spalił je za Jeruzalem w dolinie Cedron, a popiół ich zaniósł do Betel. 5I wygładził wieszczki, które byli postanowili królowie Judzcy na ofiarowanie na wyżynach po mieściech Judzkich i około Jeruzalem; i te, którzy palili kadzenie Baalowi i słońcu, i księżycowi, i dwanaście znakom, i wszytkiemu wojsku niebieskiemu. 6I kazał wynieść gaj z domu PANSKIEGO precz z Jeruzalem w dolinę Cedron, i spalił ji tam, i w proch obrócił, i rozsypał na groby pospolitego ludu. 7Zepsował też domki niewieściuchów, które były w domu PANSKIM, dla których niewiasty tkały jakoby domki gaju. 8I zgromadził wszytkie kapłany z miast Judzkich, i splugawił wyżyny, gdzie ofiarowali kapłani od Gabaa aż do Bersabee. I pokaził ołtarze bron w weszciu drzwi Jozue, książęcia miasta, które były po lewej stronie bramy miejskiej. 9Wszakże nie wstępowali ofiarownicy wyżyn do ołtarza PANSKIEGO w Jeruzalem, ale tylko jadali przaśniki między bracią swoją. 10Splugawił też Tofet, który jest na dolinie syna Ennom: aby żaden nie poświącał syna swego abo córki przez ogień Molochowi. 11Zniósł też konie, które byli dali królowie Judzcy Słońcowi, w weszciu kościoła PANSKIEGO podle gmachu Natanmelech rzezańca, który był w Farurim, a wozy słońcowe spalił ogniem. 12Ołtarze też, które były na dachu sale Achaz, które byli uczynili królowie Judzcy, i ołtarze, które był uczynił Manasses we dwu sieniach kościoła PANSKIEGO, pokaził król; i bieżał zonąd, i rozproszył popiół ich w potok Cedron. 13Wyżyny też, które były w Jeruzalem po prawej stronie Góry Obrażenia, które był zbudował Salomon, król Izraelski, Astarotowi bałwanowi Sydońskiemu, i Chamosowi, obrażeniu Moab, i Melchom, obrzydłości synów Ammon, splugawił król. 14I pokruszył słupy, i powycinał gaje, i napełnił miejsca ich kościami umarłych. 15Nadto i ołtarz, który był w Betel, i wyżynę, którą był uczynił Jeroboam, syn Nabat, który w grzech wprawił Izraela, i on ołtarz, i wyżynę zepsował i spalił, i starł na proch, i gaj też spalił. 16A obróciwszy się Jozjasz, ujźrzał tam groby, które były, na górze, i posłał, i wziął kości z grobów, i spalił je na ołtarzu, i splugawił ji według słowa PANSKIEGO, które mówił mąż Boży, który był te rzeczy przepowiedział. 17I rzekł: Co to za znak, który widzę? Odpowiedzieli mu mieszczanie miasta onego: Grób jest człowieka Bożego, który przyszedł z Judy i przepowiedział te słowa, któreś uczynił nad ołtarzem Betel. 18I rzekł: Niechajcie go, żaden niech nie rusza kości jego. I kości jego zostały nie poruszone z kościami proroka, który był przyszedł z Samaryjej. 19Nadto jeszcze wszytkie zbory wyżyn, które były w mieściech Samaryjskich, których byli naczynili królowie Izraelscy ku rozdrażnieniu Pana, zniósł Jozjasz; i uczynił im wedle wszytkich uczynków, które był uczynił w Betel. 20I pobił wszytkie ofiarowniki wyżyn, którzy tam byli nad ołtarzami, i palił na nich kości człowiecze. I wrócił się do Jeruzalem. 21I przykazał wszytkiemu ludowi, mówiąc: Czyńcie Faze PANU Bogu waszemu wedle tego, jako napisano w księgach Przymierza tego. 22Bo nie było takie Faze ode dni Sędziów, którzy sądzili Izraela, i po wszytkie dni królów Izraelskich i królów Judzkich, 23jako ośmnastego roku króla Jozjasza sprawowano to Faze PANU w Jeruzalem. 24Ale i pytony, i wieszczki, i wyobrażenia bałwanów, i plugastwa, i brzydliwości, które były w ziemi Judzkiej i w Jeruzalem zniósł Jozjasz, aby utwierdził słowa zakonu, które są napisane w księgach, które nalazł Helkiasz kapłan w kościele PANSKIM. 25Nie był jemu podobny król przed nim, który by się nawrócił do PANA wszytkim sercem swoim i wszytką duszą swą, i ze wszytkiej mocy swej według wszytkiego zakonu Mojżeszowego ani po nim powstał jemu podobny. 26Wszakże jednak nie odwrócił się PAN od gniewu zapalczywości swojej wielkiej, którą się rozgniewała zapalczywość jego na Judę: dla rozdrażnienia, którymi go był rozdrażnił Manasses. 27Rzekł tedy PAN: I Judę też odrzucę od oblicza mego, jakom odrzucił Izraela, i porzucę to miasto, którem obrał, Jeruzalem, i dom, o którym mówił: Będzie tam imię moje. 28A ostatek mów Jozjasza i wszytko, co czynił, aza to nie napisano w księgach słów dni królów Judzkich? 29Za jego czasów przyciągnął Farao Nechao, król Egipski, przeciw królowi Asyryjskiemu nad rzekę Eufrates. I wyjachał król Jozjasz przeciw jemu, i zabit jest w Mageddo, gdy go ujźrzał. 30I przywieźli go słudzy jego umarłego z Mageddo, i przynieśli do Jeruzalem, i pogrzebli go w grobie jego. A lud ziemie wziął Joachaza, syna Jozjaszowego, i pomazali go, i uczynili królem miasto ojca jego. 31Dwadzieścia i trzy lata miał Joachaz, gdy począł królować, a trzy miesiące królował w Jeruzalem; imię matki jego Amital, córka Jeremiaszowa z Lobny. 32I czynił złość przed PANEM, według wszytkiego, co byli uczynili ojcowie jego. 33I związał go Farao Nechao w Rebli, która jest w ziemi Emat, aby nie królował w Jeruzalem, i włożył winę na ziemię sto talentów srebra i talent złota. 34A królem postanowił Farao Nechao Eliakima, syna Jozjaszowego, miasto Jozjasza, ojca jego, i odmienił imię jego Joakim. Lecz Joachaza wziął i zawiódł do Egiptu, i tam umarł. 35A srebro i złoto dał Joakim Faraonowi, nakazawszy w ziemi pogłówne, aby je składano według rozkazania Faraonowego. I od każdego według przemożenia jego wyciągał tak srebro jako złoto od ludu ziemie, aby dawał Faraonowi Nechaowi. 36Dwadzieścia i pięć lat miał Joakim, gdy począł królować, a jedenaście lat królował w Jeruzalem; imię matki jego Zebida, córka Fadaja z Rumy. 37I czynił złość przed PANEM wedle wszytkiego, co uczynili byli ojcowie jego.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
Tylko nie buntujcie się przeciwko Panu. Nie lękajcie się ludu tej ziemi, będą oni naszym pokarmem; odeszła od nich ich osłona, a Pan jest z nami. Nie bójcie się ich!
IV Mojż 14:9
IV Mojż 14:9
W Chrystusie
Czy nie wiecie, że świątynią Bożą jesteście i że Duch Boży mieszka w was?
I Kor 3:16
I Kor 3:16
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Obietnice Boże
A Piotr do nich: Upamiętajcie się i niechaj się każdy z was da ochrzcić w imię Jezusa Chrystusa na odpuszczenie grzechów waszych, a otrzymacie dar Ducha Świętego. Obietnica ta bowiem odnosi się do was i do dzieci waszych oraz do wszystkich, którzy są z dala, ilu ich Pan, Bóg nasz, powoła.
Dz 2:38-39
Dz 2:38-39
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?