1Słudzy, którzykolwiek są pod jarzmem, niech rozumieją pany swe godne wszelakiej czci, aby imię Pańskie i nauka nie była bluźniona. 2A którzy mają pany wierne, niech nie wzgardzają, iż są bracia, ale tym więcej niech służą, iż są wierni i umiłowani, którzy dobrodziejstwa są uczestnikami. Tego nauczaj i napominaj. 3Jeśli kto inaczej uczy, a nie przestawa na zdrowych mowach Pana naszego Jezusa Chrystusa i na tej nauce, która jest wedle pobożności, 4pyszny jest, nic nie umiejący, ale chorujący około gadek i sporów o słowiech, z których pochodzą zazdrości, swary, bluźnierstwa, złe podejźrzenia, 5spierania się ludzi na umyśle skażonych i którzy utracili prawdę, rozumiejących zysk pobożność. 6Lecz wielki jest zysk pobożność z przestawaniem na swym. 7Abowiem nie przynieśliśmy nic na ten świat; bez wątpienia, że też wynieść nic nie możemy. 8Ale mając żywność i czym się odziać, na tym przestawajmy. 9Bo którzy chcą bogatymi być, wpadają w pokuszenie i w sidło diabelskie, i wiele pożądliwości niepożytecznych i szkodliwych, które pogrążają ludzi na zatracenie i zginienie. 10Abowiem korzeń wszego złego jest chciwość: której niektórzy pragnąc, pobłądzili od wiary i uwikłali się w wiele boleści. 11A ty, o człowiecze Boży, chroń się tego, a naszladuj sprawiedliwości, pobożności, wiary, miłości, cierpliwości, cichości. 12Bojuj dobry bój wiary, dostępuj żywota wiecznego, do którego jesteś wezwan, i wyznałeś dobre wyznanie przed wielą świadków. 13Rozkazujęć przed Bogiem, który ożywia wszytko, i Chrystusem Jezusem, który dał świadectwo pod Pontiuszem Piłatem dobre wyznanie, 14abyś zachował rozkazanie bez zmazy, nie naganione aż do przyszcia Pana naszego Jezusa Chrystusa, 15którego czasów swoich okaże błogosławiony i sam możny Król królów i Pan panujących, 16który sam ma nieśmiertelność i mieszka w światłości nieprzystępnej, którego żaden z ludzi nie widział, lecz ani widzieć może, któremu cześć i panowanie wieczne. Amen. 17Bogatym tego świata rozkazuj nie wysoce rozumieć ani pokładać nadzieje w niepewności bogactw, ale w Bogu żywym (który nam użycza wszytkiego obficie ku używaniu), 18dobrze czynić, w uczynki dobre zbogacić się, łacno dawać, użyczać, 19skarbić sobie grunt dobry na potym, aby dostąpili żywota prawdziwego. 20O Tymoteuszu, strzeż tego, coć powierzono! Wiarując się niezbożnych nowości słów i odporności fałszywie nazwanej umiejętności, 21którą niektórzy obiecując, odpadli od wiary. Łaska z tobą. Amen.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?