1A o tym, co się bałwanom ofiaruje, wiemy, iż wszyscy umiejętność mamy. Umiejętność nadyma, a miłość buduje. 2A jeśli kto mniema, żeby co umiał, jeszcze nie wie, jako mu umieć potrzeba. 3Lecz jeśli kto miłuje Boga, ten poznan jest od niego. 4A o pokarmiech, które bałwanom ofiarują, wiemy, iż bałwan nic nie jest na świecie a iż żaden Bóg nie jest, jedno jeden. 5Abowiem choć są, które bogi zowią, bądź w niebie, bądź na ziemi (jakoż jest wiele bogów i wiele panów), 6wszakże nam jeden Bóg, Ociec, z którego wszytko, a my do niego, i jeden Pan, Jezus Chrystus, przez którego wszytko, a my przezeń. 7Ale nie we wszytkich jest wiadomość. A niektórzy dotychmiast, z sumnieniem z strony bałwana, jako rzecz bałwanom ofiarowaną jadają, a sumnienie ich będąc mdłe, pokalane bywa. 8Lecz nas pokarm nie zaleca Bogu, abowiem ani jeślibyśmy jedli, będziemy obfitować, ani jeślibyśmy nie jedli, schodzić nam będzie. 9A patrzcie, aby snadź ta wolność wasza nie była ku zgorszeniu mdłym. 10Abowiem jeśliby kto ujźrzał tego, który ma wiadomość, w bałwochwałnicy u stołu siedzącego, izali sumnienie jego, będąc mdłe, nie weźmie pochopu do jedzenia rzeczy bałwanom ofiarowanych? 11I zginie za oną twoją wiadomością brat mdły, dla którego Chrystus umarł? 12A grzesząc tak przeciw braciej i zraniając mdłe ich sumnienie, przeciw Chrystusowi grzeszycie. 13A przeto jeśli pokarm obraża brata mego, nie będę jadł mięsa na wieki, abym brata mego nie zgorszył.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?