1Złożywszy tedy wszelaką złość i wszelaką zdradę, i obłudności, i zazdrości, i wszytkie obmówiska, 2jako dopiero narodzone niemowlęta, rozumnego, bez zdrady, mleka pożądajcie, abyście w nim urośli ku zbawieniu: 3jeśliście jedno skosztowali, iż słodki jest Pan. 4Do którego przystąpiwszy, kamienia żywego, acz od ludzi odrzuconego, ale od Boga wybranego i uczczonego, 5i wy jako żywe kamienie na nim się budujcie, dom duchowny, kapłaństwo święte, ku ofiarowaniu duchownych ofiar, przyjemnych Bogu przez Jezusa Chrystusa. 6Dla czego w piśmie stoi: Oto kładę w Syjonie kamień przedniejszy, narożny, wybrany, kosztowny, a kto weń uwierzy, nie będzie zawstydzon. 7Wam tedy, wierzącym, cześć, a niewierzącym kamień, który odrzucili budujący, ten się zstał głową węgłową 8i kamieniem obrażenia, i opoką zgorszenia, tym, którzy się o słowo obrażają i nie wierzą, na co i postanowieni są. 9A wy rodzaj wybrany, królewskie kapłaństwo, naród święty, lud nabycia, abyście cnoty opowiadali tego, który was wezwał z ciemności ku swojej przedziwnej światłości. 10Którzy niekiedy nie ludem, a teraz ludem Bożym; którzy co nie dostąpili miłosierdzia, a teraz co miłosierdzia dostąpili. 11Namilejszy, proszę was jako przychodniów i gościów, abyście się wstrzymawali od pożądliwości cielesnych, które walczą przeciwko duszy, 12mając obcowanie wasze dobre między pogany: aby w tym, w czym was pomawiają jako złoczyńce, z dobrych uczynków, przypatrzywszy się wam, chwalili Boga w dzień nawiedzenia. 13Bądźcież tedy poddani wszelkiemu ludzkiemu stworzeniu dla Boga: chociaż królowi, jako przewyższającemu, 14chociaż książętam, jako od niego posłanym ku pomście złoczyńców, a ku chwale dobrych: 15bo tak jest wola Boża, abyście dobrze czyniąc, usta zatkali niemądrych ludzi głupstwu. 16Jako wolni, a nie jakoby mając wolność zasłoną złości, ale jako słudzy Boży. 17Wszytki czcicie, braterstwo miłujcie, Boga się bójcie, króla czcicie. 18Słudzy, bądźcie poddani panom we wszytkiej bojaźni: nie tylko dobrym i skromnym, ale też i przykrym. 19Bo to jest łaska, jeśli kto dla sumnienia Bożego odnosi frasunki, cierpiąc niesprawiedliwie. 20Bo co za chwała jeśli grzesząc, a policzkowani będąc, cierpicie? Ale jeśli dobrze czyniąc cierpliwie znosicie, to jest łaska u Boga. 21Abowiem na to wezwani jesteście, bo i Chrystus ucierpiał za nas, zostawując wam przykład, abyście naszladowali tropów jego, 22który grzechu nie uczynił ani naleziona była zdrada w uściech jego, 23który, gdy mu złorzeczono, nie złorzeczył, gdy cierpiał, nie groził, lecz się podawał niesprawiedliwie sądzącemu; 24który sam na ciele swym grzechy nasze nosił na drzewie, abyśmy, umarwszy grzechom, żyli sprawiedliwości, którego sinością jesteście uleczeni. 25Boście byli jako owce błądzące: ale teraz jesteście nawróceni do pasterza i biskupa dusz waszych.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?