Wyszukiwanie
1I powiedziano Dawidowi, mówiąc: Oto Filistynowie dobywają Ceilę i plądrują gumna. 2Radził się tedy Dawid PANA, mówiąc: Mamli iść a porazić te Filistyny? I rzekł PAN do Dawida: Idź a porazisz Filistyny i Ceilę wybawisz. 3I rzekli mężowie, którzy byli z Dawidem, do niego: Oto my tu w Judzkiej ziemi będąc, boimy się: a cóż więcej, jeśli pójdziem do Ceile ku wojskom Filistyńskim? 4Znowu tedy Dawid radził się PANA. Który odpowiadając, rzekł mu: Wstań a idź do Ceile, bo ja dam Filistyny w rękę twoję. 5Poszedł tedy Dawid i mężowie jego do Ceili i walczył z Filistyny, i zapędził bydła ich, i poraził je porażką wielką: i wybawił Dawid mieszczany Ceile. 6Lecz naonczas, gdy uciekał Abiatar, syn Achimelechów, do Dawida do Ceile, przyszedł był mając z sobą efod. 7I powiedziano Saulowi, że Dawid wszedł do Ceile, i rzekł Saul: Dał go Bóg w ręce moje, i zawarty jest wszedszy do miasta, w którym są bramy i zamki. 8I przykazał Saul wszytkiemu ludu, aby szli na wojnę do Ceile i obiegli Dawida i lud jego. 9Czego gdy się Dawid dowiedział, iż mu Saul potajemnie złe gotował, rzekł do Abiatara kapłana: Przyłóż efod. 10I rzekł Dawid: PANIE Boże Izraelów! Słyszał tę wieść sługa twój, że Saul gotuje się przyść do Ceile, aby zburzył miasto dla mnie. 11Wydadząli mnie mężowie Ceili w ręce jego? A przyjedzieli Saul, jako słyszał sługa twój? PANIE Boże Izraelów, oznajmi słudze twemu! I rzekł PAN: Przyjedzie. 12I rzekł Dawid: wydadząli mię mężowie Ceili i męże, którzy ze mną są, w ręce Saulowe? I rzekł PAN: Wydadzą. 13Wstał tedy Dawid i mężowie jego, około sześci set, i wyszedszy z Ceile i tu i ówdzie się tułali niepewni. I powiedziano Saulowi, że uciekł Dawid z Ceile i uszedł, przetoż zaniechał wyjachać. 14A Dawid mieszkał na puszczy po miejscach mocnych i mieszkał na górze puszczy Zif, na górze ciemnej; wszakże go Saul szukał po wszytkie dni i nie dał go Bóg w ręce jego. 15I ujźrzał Dawid, że wyszedł Saul szukać dusze jego. A Dawid był na puszczy Zif w lesie. 16I wstał Jonatas, syn Saulów, i szedł do Dawida do lasa, i posilił ręce jego w Bogu, i rzekł mu: 17Nie bój się, bo cię nie najdzie ręka Saula, ojca mego, a ty królować będziesz nad Izraelem, a ja będę wtóry po tobie; lecz i Saul, ociec mój, o tym wie. 18A tak postanowili oba przymierze przed PANEM i mieszkał Dawid w lesie; a Jonatas wrócił się do domu swego. 19I wstąpili Zyfejczycy do Saula w Gabaa, mówiąc: Aza oto Dawid nie kryje się u nas po miejscach bezpiecznych lasu na pagórku Hachila, która jest po prawej stronie puszczy? 20A tak teraz, jako pragnęła dusza twoja, żebyś zjachał, zjedź, a nasza będzie podać go w ręce królewskie. 21I rzekł Saul: Błogosławieniście wy od PANA, iżeście się mnie użalili! 22A tak idźcie, proszę, a gotujcie pilniej i czyńcie dworniej, i wyszpiegujcie miejsce, gdzie jest noga jego, abo kto go tam widział, bo myśli o mnie, że nań chytrze się zasadzam. 23Wypatrzcież a obaczcie wszytkie jamy jego, w których się tai, a wróćcie się do mnie na pewną rzecz, że pójdę z wami: a choćby się też skrył w ziemię, będę go szukał we wszytkich tysiącach Judzkich. 24A oni wstawszy, poszli do Zif przed Saulem. A Dawid i mężowie jego byli na puszczy Maon na polach po prawej Jesimon. 25Jachał tedy Saul i towarzysze jego szukać go, lecz dano znać Dawidowi, i natychmiast stąpił na skałę, i mieszkał w puszczy Maon. Co gdy usłyszał Saul, gonił Dawida na puszczy Maon. 26I jachał Saul po boku góry z jednej strony, a Dawid i mężowie jego byli z boku góry po drugiej stronie i już był Dawid zwątpił, żeby mógł ujść przed obliczem Saula: a tak Saul i mężowie jego na kształt wieńca obtoczyli Dawida i męże jego, aby je pojmali. 27I przybieżał poseł do Saula, mówiąc: Pośpiesz się a przyjedź, bo Filistynowie wtargnęli w ziemię. 28A tak wrócił się Saul, przestawszy gonić Dawida, i ciągnął przeciw Filistynom. I dlatego nazwali ono miejsce Skałą Rozłączającą. 29- - -
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
W Chrystusie
Albo czy nie wiecie, że ciało wasze jest świątynią Ducha Świętego, który jest w was i którego macie od Boga, i że nie należycie też do siebie samych? Drogoście bowiem kupieni. Wysławiajcie tedy Boga w ciele waszym.
I Kor 6:19-20
I Kor 6:19-20
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Obietnice Boże
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?