Wyszukiwanie
Biblia Jakuba Wujka
Księga: 1 Księga Samuela 20:15
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu20:1
Ale Dawid uciekł z Najot, która jest w Ramata, i przyszedszy mówił przed Jonatą: Cóżem uczynił? Co za nieprawość moja a co za grzech mój przeciw ojcu twemu, że szuka dusze mojej?
20:2
Który mu rzekł: Uchowaj Boże, nie umrzesz; bo nie uczyni ociec mój nic wielkiego abo małego, aż mi pierwej oznajmi. Tej tedy tylko mowy ociec mój zataił przede mną? Żadną miarą to nie będzie.
20:3
I zasię przysiągł Dawidowi. A on rzekł: Wie zaiste ociec twój, żem nalazł łaskę w oczu twoich, i rzecze: Niech o tym nie wie Jonatas, by się snadź nie frasował. I owszem, żywie PAN i żywie dusza twoja, że jednym tylko, że tak rzekę, stopniem ja i śmierć dzielimy się.
20:4
I rzekł Jonatas do Dawida: Cokolwiek mi rzecze dusza twoja, uczynię tobie.
20:5
I rzekł Dawid do Jonaty: Oto jutro jest nów miesiąca, a ja wedle obyczaju zwykłem siedzieć podle króla, abym jadł, puść mię tedy, że się skryję na polu aż do wieczora dnia trzeciego.
20:6
Jeśli patrząc ociec twój będzie się pytał o mnie, odpowiesz mu: Prosił mię Dawid, aby szedł prędko do Betlejem, miasta swego, bo tam są ofiary uroczyste wszytkim z pokolenia jego.
20:7
Jeśli rzecze: Dobrze - pokój będzie słudze twemu. Ale jeśli się rozgniewa, wiedz, iż się dopełniła złość jego.
20:8
A tak uczyń miłosierdzie nad sługą twym, gdyżeś chciał, abych przymierze PANSKIE, ja, sługa twój, z tobą uczynił; ale jeśli jaka nieprawość jest we mnie, ty mię zabij, a do ojca twego nie wódź mię.
20:9
I rzekł Jonatas: Boże cię tego uchowaj! Ani bowiem być może, żebych ci, jeśli pewnie poznam, że się dopełniła złość ojca mego przeciw tobie, nie oznajmił.
20:10
I odpowiedział Dawid do Jonaty: Któż mi odniesie, jeślibyć snadź odpowiedział ociec twój o mnie co przykro?
20:11
I rzekł Jonatas do Dawida: Pódź a wynidźmy precz w pole. A gdy wyszli oba w pole,
20:12
rzekł Jonatas do Dawida: PANIE Boże Izraelów! Jeśli się wywiem wolej ojca mego jutro abo pojutrze, a będzie co dobrego o Dawidzie, a nie poślę zarazem do ciebie, a nie oznajmięć,
20:13
to niech uczyni PAN Jonacie i to niech przyczyni. Ale jeśliby złość ojca mego przecię trwała przeciw tobie, odkryję ucho twoje i puszczę cię, że pójdziesz z pokojem, a PAN będzie z tobą, jako był z ojcem moim.
20:14
A będę li żyw, uczynisz nade mną miłosierdzie PANSKIE. A jeśli umrę,
20:15
nie oddalisz miłosierdzia twego od domu mego aż na wieki, kiedy wykorzeni PAN nieprzyjacioły Dawidowe każdego z ziemie; niech zgładzi Jonatę z domu jego, a niech PAN szuka z ręki nieprzyjaciół Dawidowych.
20:16
I uczynił Jonatas przymierze z domem Dawidowym. I szukał PAN z ręki nieprzyjaciół Dawida.
20:17
I przydał Jonatas przysiąc Dawidowi, przeto że go miłował: bo jako duszę swoję, tak go miłował.
20:18
I rzekł mu Jonatas: Jutro jest nów księżyca, a będą się o tobie pytać.
20:19
Bo o miejscu twoim będą się pytać aż do dnia trzeciego. A tak pójdziesz prędko i przyjdziesz na miejsce, gdzie się kryć masz w dzień, którego się godzi robić, a będziesz siedział u kamienia, któremu imię Ezel.
20:20
A ja wystrzelę trzy strzały podle niego, a strzelę, jakoby ćwicząc się do celu.
20:21
Poślę też i chłopca, mówiąc mu: Idź a przynieś mi strzały.
20:22
Jeśli rzekę chłopcu: Oto strzały przed tobą są, weźmi je, ty przydź do mnie, bo jest pokój tobie, a nic nie masz złego, żywie PAN! Lecz jeśli tak rzekę chłopcu: Oto strzały za tobą są, idź w pokoju, bo cię PAN wypuścił.
20:23
A o słowie, któreśmy mówili ja i ty, niechaj będzie PAN między mną a tobą aż na wieki.
20:24
Skrył się tedy Dawid na polu i przyszedł nów księżyca, i siadł król do stołu, aby jadł chleb.
20:25
A gdy usiadł król na stolicy swej (według obyczaju), która była przy ścienie, powstał Jonatas i siadł Abner z boku Saulowi, i zostało próżne miejsce Dawidowe.
20:26
I nie rzekł Saul nic onego dnia, bo myślił, że mu się podobno przydało nie być czystym ani oczyścionym.
20:27
A gdy przyszedł wtóry dzień po nowiu, zaś zostało próżne miejsce Dawidowe. I rzekł Saul do Jonaty, syna swego: Czemu nie przyszedł syn Isaj ani wczora, ani dziś, jeść?
20:28
Odpowiedział Jonatas Saulowi: Prosił mię usilnie, aby szedł do Betlejem.
20:29
I rzekł: Puść mię, bo ofiara uroczysta jest w mieście, jeden z braciej mojej wezwał mię; a tak teraz, jeślim nalazł łaskę w oczu twoich, pójdę prędko a oglądam bracią moję. Dla tej przyczyny nie przyszedł do stołu królewskiego.
20:30
I rozgniewawszy się Saul na Jonatę, rzekł mu: Synu niewiasty chłopa do siebie ciągnącej, aza nie wiem, że miłujesz syna Isaj na hańbę twoję i na hańbę sromotnej matki twojej?
20:31
Bo przez wszytek czas, póki syn Isaj będzie żył na ziemi, nie umocnisz się ty ani królestwo twoje. A tak już teraz pośli a przywiedź go do mnie: bo jest synem śmierci.
20:32
A odpowiadając Jonatas Saulowi, ojcu swemu, rzekł: Przecz ma umrzeć, co uczynił?
20:33
I porwał Saul oszczep, aby go przebił. I zrozumiał Jonatas, że postanowiono było od ojca jego, aby zabił Dawida.
20:34
Wstał tedy Jonatas od stołu w gniewie zapalczywości i nie jadł chleba wtórego dnia nowego księżyca. Bo się frasował o Dawida, dlatego że go był zawstydził ociec jego.
20:35
A gdy było rano, przyszedł Jonatas na pole według wolej Dawidowej, i chłopiec mały z nim,
20:36
i rzekł do chłopca swego: Idź a przynieś mi strzały, które wystrzelam. A gdy chłopiec bieżał, wystrzelił drugą strzałę za chłopca.
20:37
Przyszedł tedy chłopiec na miejsce strzały, którą był wystrzelił Jonatas, i zawołał Jonatas za chłopcem, i rzekł: Oto tam dalej za tobą jest strzała.
20:38
I zaś zawołał Jonatas za chłopięciem, mówiąc: Spiesz się rychło, nie stój. Tedy pozbierało chłopię Jonaty strzały i przyniosło do pana swego,
20:39
a co się działo, zgoła nie wiedział, bo tylko Jonatas a Dawid rzecz wiedzieli.
20:40
Dał tedy Jonatas oręże swe chłopcu i rzekł mu: Idź a zanieś do miasta.
20:41
A gdy odszedł chłopiec, wstał Dawid z miejsca, które patrzyło na południe, i padszy twarzą na ziemię pokłonił się trzeci kroć. I pocałowawszy jeden drugiego, płakali pospołu, a więcej Dawid.
20:42
I rzekł Jonatas do Dawida: Idź w pokoju; cośmy przysięgli oba na imię PANSKIE, mówiąc: PAN niech będzie między mną i tobą, i między nasieniem moim i nasieniem twoim aż na wieki.
Nawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
Oto Pan, twój Bóg, dał ci tę ziemię. Wejdź do niej i weź ją w posiadanie, jak ci powiedział Pan, Bóg twoich ojców! Nie bój się i Nie lękaj się!
V Mojż 1:21
V Mojż 1:21
W Chrystusie
Tajemnicę woli swojej, aby z nastaniem pełni czasów wykonać ją i w Chrystusie połączyć w jedną całość wszystko, i to, co jest na niebiosach, i to, co jest na ziemi w nim...
Efez 1:10
Efez 1:10
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Obietnice Boże
Pan skałą i twierdzą moją, i wybawieniem moim, Bóg mój opoką moją, na której polegam. Tarczą moją i rogiem zbawienia mego, warownią moją.
Ps 18:3
Ps 18:3
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?