1I rzekł Samuel do wszytkiego Izraela: Otom usłuchał głosu waszego według wszytkiego, coście mówili do mnie i postanowiłem nad wami króla. 2A teraz król chodzi przed wami, a jam się zstarzał i osiwiałem, lecz synowie moi są z wami: a tak którym obcował przed wami od młodzieństwa mego aż dnia tego, otom tu jest. 3Mówcie o mnie przed PANEM i przed pomazańcem jego, jeślim wziął czyjego wołu abo osła, jeślim spotwarzył kogo, jeślim ucisnął kogo, jeślim z ręki czyjej wziął dar, a wzgardzę ji dziś i wrócę wam. 4I rzekli: Nie potwarzałeś nas aniś ucisnął, aniś wziął z ręki czyjej żadnej rzeczy. 5I rzekł do nich: Świadek jest PAN na was i świadek pomazaniec jego dnia tego, żeście nic nie naleźli w ręce mojej. I rzekli: Świadek. 6I rzekł Samuel do ludu: PAN, który uczynił Mojżesza i Aarona i wywiódł ojce nasze z ziemie Egipskiej. 7Teraz tedy stójcie, że się rozpierać będę sądem przeciw wam przed PANEM o wszytkie miłosierdzia Pańskie, które uczynił z wami i z ojcy waszemi. 8Jako Jakob wszedł do Egiptu i wołali ojcowie waszy do PANA, i posłał PAN Mojżesza i Aarona, i wywiódł ojce wasze z Egiptu, i posadził je na tym miejscu. 9Którzy zapomnieli PANA Boga swego i dał je w rękę Sisary, hetmana wojska Hasor, i w rękę Filistynów, i w rękę króla Moab, i walczyli przeciw nim. 10Potym wołali do PANA i mówili: Zgrzeszyliśmy, żeśmy opuścili PANA, a służyliśmy Baalim i Astarot: teraz tedy wyrwi nas z ręki nieprzyjaciół naszych, a będziemyć służyć. 11I posłał PAN Jerobaala i Badana, i Jeftego, i Samuela, i wyrwał was z ręki nieprzyjaciół waszych po okoliczy, i mieszkaliście przezpiecznie. 12A ujźrzawszy, że Naas, król synów Ammonowych, przyszedł na was, rzekliście mi: Żadnym sposobem: ale król będzie nam rozkazował, gdyż PAN Bóg wasz królował nad wami. 13Teraz tedy oto jest król wasz, któregoście obrali i żądali: oto wam dał PAN króla. 14Jeśli się będziecie bać PANA a służyć mu i słuchać głosu jego, a nie rozdrażnicie ust PANSKICH, będziecie i wy, i król, który wam rozkazuje, chodzący za PANEM Bogiem waszym; 15ale jeśli nie będziecie słuchać głosu PANSKIEGO, ale rozdraźnicie mowy jego, będzie ręka PANSKA na was i na ojce wasze. 16Ale i teraz stójcie a obaczcie tę rzecz wielką, którą uczyni PAN przed oczyma waszemi. 17Azaż dziś nie pszeniczne żniwa? Będę wzywał PANA, a da gromy i deszcze, a poznacie i ujźrzycie, żeście barzo źle sobie uczynili przed oczyma PANSKIMI prosząc nad sobą króla. 18I wołał Samuel do PANA, i dał PAN gromy i deszcze dnia onego. 19I zlękł się barzo wszytek lud PANA i Samuela. I rzekł wszytek lud do Samuela: Módl się za sługami twemi do PANA Boga twego, żebyśmy nie pomarli, bośmy przydali do wszytkich grzechów naszych złość, żeśmy sobie prosili króla. 20I rzekł Samuel do ludu: Nie bójcie się! Wyście uczynili to wszytko złe, wszakże nie odstępujcie od tyłu PANA, ale służcie PANU ze wszystkiego serca waszego. 21A nie udawajcie się za nikczemnościami, które wam nie pomogą ani was wyrwą, bo nikczemne są. 22A nie opuści PAN ludu swego dla imienia swego wielkiego: bo przysiągł PAN uczynić was sobie ludem. 23A mnie nie daj Boże tego się grzechu dopuścić przeciw PANU, abych miał przestać modlić się za wami, i nauczę was drogi dobrej a prostej. 24A tak bójcie się PANA a służcie mu w prawdzie i ze wszystkiego serca waszego, boście widzieli wielkie rzeczy, które czynił między wami. 25Lecz jeśli we złości trwać będziecie, i wy, i król wasz pospołu zginiecie.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?