Wyszukiwanie
1I mówił król Dawid do wszytkiego zgromadzenia: Salomona, syna mego jedynego, Bóg obrał, jeszcze dziecięciem i młodziuchnym, bo jest wielkie dzieło: nie człowiekowi bowiem gotuje się mieszkanie, ale Bogu. 2A jam ze wszytkich sił moich nagotował nakłady na dom Boga mego. Złoto na naczynie złote, a srebro na srebrne, miedź na miedziane, żelazo na żelazne, drzewo na drzewiane, i kamienie onichiny, i jakoby alabastrowe, i rozmaitych maści, i wszelaki kamień drogi, i białego marmuru dostatek wielki. 3A nad to, com ofiarował do domu Boga mego z zdobyczy mojej, złoto i srebro dałem na kościół Boga mego, oprócz tego, com nagotował na dom święty. 4Trzy tysiące talentów złota, ze złota Ofir, a siedm tysięcy talentów srebra naczystszego na pozłocenie ścian kościelnych. 5I gdziekolwiek złota jest potrzeba, ze złota, a gdziekolwiek srebra potrzeba, ze srebra, niech się roboty odprawują przez ręce rzemieślników; a jeśli kto dobrowolnie co ofiaruje, niechaj dziś napełni rękę swoję i ofiaruje, co chce, PANU. 6Obiecały tedy książęta domów i przedni pokoleni Izraelskich, i tysiącnicy, i setnicy, i przełożeni majętności królewskich. 7I dali na robotę domu Bożego złota talentów pięć tysięcy i dziesięć tysięcy czerwonych złotych, srebra talentów dziesięć tysięcy, a miedzi talentów ośmnaście tysięcy i żelaza talentów sto tysięcy. 8I u kogokolwiek się nalazło kamienie, dali do skarbu domu PANSKIEGO przez ręce Jahiela Gersończyka. 9I weselił się lud, gdy śluby dobrowolnie ślubowali, bo całym sercem ofiarowali je PANU. Ale i król Dawid weselił się weselem wielkim. 10I błogosławił PANU przede wszystkim zebraniem i mówił: Błogosławionyś jest, PANIE Boże Izraela, ojca naszego, od wieku do wieku. 11Twoja jest, PANIE, wielmożność i moc, i sława, i zwycięstwo, i tobie chwała, bo wszystko, co jest na niebie i na ziemi, twoje jest. Twoje, PANIE, królestwo i tyś jest nade wszytkiemi książęty. 12Twoje są bogactwa i twoja jest sława, ty panujesz nad wszytkiemi, w ręce twojej moc i możność, w ręce twojej wielkość i rozkazowanie wszytkich. 13Teraz tedy, Boże nasz, wyznawamy tobie i chwalimy imię twoje sławne. 14Cóżem ja i co jest lud mój, żebyśmyć mogli to wszytko obiecować? Twoje jest wszytko! A cośmy z ręki twej wzięli, daliśmy tobie. 15Bośmy goście przed tobą i przychodniowie, jako i wszyscy ojcowie naszy. Dni nasze jako cień na ziemi, a nie masz żadnego przedłużenia. 16PANIE Boże nasz, wszytek ten dostatek, któryśmy zgotowali na budowanie domu imieniowi twemu świętemu, jest z ręki twojej i twoje jest wszytko. 17Wiem, Boże mój, że serc doświadczasz i szczerość miłujesz: przetoż i ja w szczerości serca mego ochotniem ofiarował to wszytko, i twój lud, który się tu nalazł, widziałem z wielkim weselem ofiarujący tobie dary. 18PANIE Boże Abrahama i Izaaka, i Izraela, ojców naszych, zachowajże na wieki tę wolą serca ich a niech zawżdy ta ich myśl trwa ku czci twojej. 19Salomonowi też, synowi memu, daj serce doskonałe, aby strzegł przykazania twego, świadectw twych i ceremonij twoich, i czynił wszytko, i zbudował dom, na którymem nakłady zgotował. 20I przykazał Dawid wszystkiemu zgromadzeniu: Błogosławcie PANU Bogu naszemu! I błogosławiło wszytko zgromadzenie PANU Bogu ojców swych, i nachylili się, i pokłonili się Bogu, a potym królowi. 21I ofiarowali ofiary PANU, a całopalenia ofiarowali nazajutrz, byków tysiąc, baranów tysiąc, z mokremi ofiarami ich i ze wszytkim obrzędem hojnie na wszytkiego Izraela. 22I jedli, i pili przed PANEM onego dnia z wielkim weselem. I pomazali po wtóre Salomona, syna Dawidowego. A pomazali go PANU, aby był książęciem, a Sadoka nawyższym kapłanem. 23I siadł Salomon na stolicy PANSKIEJ za króla miasto Dawida, ojca swego, i podobał się wszytkim: i był mu posłuszny wszytek Izrael. 24Lecz i wszytkie książęta i możni, i wszyscy synowie króla Dawida dali rękę i poddani byli Salomonowi królowi. 25Uwielmożył tedy PAN Salomona nade wszytkim Izraelem i dał mu sławę królestwa, jakiej żaden nie miał przed nim król Izraelski. 26A tak Dawid, syn Isajego, królował nade wszystkim Izraelem. 27A dni, których królował nad Izraelem, było czterdzieści lat: w Hebronie królował siedm lat, a w Jeruzalem trzydzieści i trzy lata. 28I umarł w starości dobrej pełny dni i bogactw, i sławy. I królował Salomon, syn jego, miasto niego. 29A dzieje Dawida króla, pierwsze i ostateczne, napisane są w księgach Samuela widzącego i w księgach Natana proroka, i w księgach Gada widzącego, 30i wszytkiego królowania jego i męstwa, i czasów, które przeszły za niego tak w Izraelu, jako i we wszech królestwach ziemskich.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
A gdy was wydadzą, nie troszczcie się, jak i co macie mówić; albowiem będzie wam dane w tej godzinie, co macie mówić.
Mat 10:19
Mat 10:19
W Chrystusie
Wy jesteście światłością świata; nie może się ukryć miasto położone na górze.
Mat 5:14
Mat 5:14
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Bóg powiedział Salomonowi aby poprosił o cokolwiek pragnie a otrzyma to od niego, Salomon zaś poprosił o "serce rozumne, aby umiał sądzić ... lud i rozróżniać między dobrem i złem". Prośba ta podobała się Bogu tak że Salomon otrzymał mądrość taką jakiej nie miał żaden człowiek w historii (I Król 3:5-14).
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
Pokój zostawiam wam, mój pokój daję wam; nie jak świat daje, Ja wam daję. Niech się nie trwoży serce wasze i niech się nie lęka.
Jan 14:27
Jan 14:27
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?