Wyszukiwanie
1Zwołał tedy Dawid wszytkie książęta Izraelskie, przełożone nad pokoleńmi i przełożone nad hufami, którzy służyli królowi, tysiącniki też i setniki, i przełożone nad majętnością i nad osiadłością królewską, i syny swe z rzezańcami, i możne, i co mężniejsze wszytkie w wojsku, do Jeruzalem. 2A wstawszy król i stanąwszy, rzekł: Posłuchajcie mię, bracia moi a ludu mój! Myśliłem, abym zbudował dom, w którym by odpoczywała skrzynia przymierza PANSKIEGO i podnóżek Boga naszego, i zgotowałem wszytko na budowanie. 3Ale mi Bóg rzekł: Nie będziesz budował domu imieniowi memu, przeto iżeś mąż waleczny i rozlewałeś krew. 4Ale mię obrał PAN, Bóg Izraelów, ze wszytkiego domu ojca mego, abych był królem nad Izraelem na wieki: bo z pokolenia Judowego obrał książęta; a z domu Judowego, dom ojca mego, a z synów ojca mego podobało mu się, aby mię obrał królem nade wszytkim Izraelem. 5Ale i z synów moich (bo mi dał PAN wiele synów) obrał Salomona, syna mego, aby siedział na stolicy królestwa PANSKIEGO nad Izraelem. 6I rzekł mi: Salomon, syn twój, zbuduje dom mój i sieni moje: bom tego sobie obrał za syna, a ja mu będę za ojca. 7I umocnię królestwo jego aż na wieki, jeśli będzie trwał w pełnieniu przykazania mego i sądów moich, tak jako i dziś. 8Teraz tedy przede wszystkim zgromadzeniem Izraelskim, gdzie słyszy Bóg nasz, strzeżcie a szukajcie wszystkich przykazań PANA Boga naszego, abyście posiedli ziemię dobrą i zostawili ją po sobie synom waszym aż na wieki. 9A ty, Salomonie, synu mój, znaj Boga ojca twego a służ mu sercem doskonałym i umysłem dobrowolnym: bo wszelakie serca przegląda PAN i wszytkie myśli serc rozumie. Jeśli go szukać będziesz, najdziesz: ale jeśli go opuścisz, odrzuci cię na wieki. 10Teraz tedy, ponieważ cię obrał PAN, abyś zbudował dom świątnice, zmacniaj się a wykonaj. 11A Dawid dał Salomonowi, synowi swemu, opisanie przysionka i kościoła, i komór, i sale, i pokojów wnętrznych, i domu ubłagalnice. 12I nadto wszystkich, które był umyślił, sieni i gmachów wokoło, na skarby domu PANSKIEGO i na skarby świętych, 13i na rozdziały kapłanów i Lewitów, na wszytkie dzieła domu PANSKIEGO i na wszytkie naczynia służby kościoła PANSKIEGO. 14Złota pod wagą na każde naczynie do służby. Śrebra też wagę według rozmaitości naczynia i robót; 15ale i na lichtarze złote, i na lampy ich, złoto według miary każdego lichtarza i lamp. Także i na lichtarze srebrne, i na lampy ich według rozmaitej miary wagę srebra oddał. 16Dał też złota na stoły wykładania chleba według różności stołów; także też srebro na drugie stoły srebrne. 17Na widełki też i czasze, i kadzidlnice ze złota szczerego, i na lewki złote według miary wagę podzielił, na lewka i lewka. Także też i na lwy srebrne różną wagę srebra oddzielił. 18A na ołtarz, na którym palą kadzidło, dał szczere złoto, aby z niego uczyniono podobieństwo wozu Cherubów rozciągających skrzydła i zasłaniających skrzynię przymierza PANSKIEGO. 19Wszytko to, prawi, przyszło spisano ręką PANSKĄ do mnie, abych wyrozumiał wszytkę robotę wizerunku. 20Rzekł też Dawid Salomonowi, synowi swemu: Czyń mężnie a zmacniaj się i działaj! Nie bój się i nie lękaj się: bo PAN Bóg mój z tobą będzie i nie opuści cię ani ostawi, aż dokonasz wszytkiej roboty służby domu PANSKIEGO. 21Oto rozdziały kapłanów i Lewitów do wszelkiej służby domu PANSKIEGO stoją przy tobie i gotowi są, i umieją tak książęta, jako lud, czynić wszytkie przykazania twoje.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
I rzekł Pan do Mojżesza: Nie bój się go, gdyż wydam go w twoje ręce wraz z całym jego ludem oraz jego ziemią. Uczynisz z nim tak, jak uczyniłeś z Sychonem, królem amorejskim, który mieszkał w Cheszbonie.
IV Mojż 21:34
IV Mojż 21:34
W Chrystusie
Przystąpmy tedy z ufną odwagą do tronu łaski, abyśmy dostąpili miłosierdzia i znaleźli łaskę ku pomocy w stosownej porze.
Hebr 4:16
Hebr 4:16
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Obietnice Boże
Dlatego nie upadamy na duchu; bo choć zewnętrzny nasz człowiek niszczeje, to jednak ten nasz wewnętrzny odnawia się z każdym dniem. Albowiem nieznaczny chwilowy ucisk przynosi nam przeogromną obfitość wiekuistej chwały, Nam, którzy nie patrzymy na to, co widzialne, ale na to, co niewidzialne; albowiem to, co widzialne, jest doczesne, a to, co niewidzialne, jest wieczne.
II Kor 4:16-18
II Kor 4:16-18
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?