Biblia Gdańska (1632)
Księga: Psalmów 72:13
72:1

Salomonowi. Boże! daj królowi sądy twoje, a sprawiedliwość twoję synowi królewskiemu;
72:2

Aby sądził lud twój w sprawiedliwości, a ubogich twoich w prawości.
72:3

Przyniosą góry ludowi pokój, a pagórki sprawiedliwość.
72:4

Będzie sądził ubogich z ludu, a wybawi synów ubogiego; ale gwałtownika pokruszy.
72:5

Będą się bać ciebie, póki słońce i miesiąc trwać będzie, od narodu aż do narodu.
72:6

Jako zstępuje deszcz na pokoszoną trawę, a deszcz kroplisty skrapiający ziemię:
72:7

Tak sprawiedliwy zakwitnie za dni jego, a będzie obfitość pokoju, dokąd miesiąca staje.
72:8

Będzie panował od morza aż do morza, i od rzeki aż do kończyn ziemi.
72:9

Przed nim padać będą mieszkający na pustyniach, a nieprzyjaciele jego proch lizać będą.
72:10

Królowie od morza i z wysep dary mu przyniosą; królowie Sebejscy i Sabejscy upominki oddadzą.
72:11

I będą mu się kłaniać wszyscy królowie; wszystkie narody służyć mu będą.
72:12

Albowiem wyrwie ubogiego wołającego, i nędznego, który nie ma pomocnika.
72:13

Zmiłuje się nad ubogim, i nad niedostatecznym, a duszę nędznych wybawi.
72:14

Od zdrady i gwałtu wybawi duszę ich; bo droga jest krew ich przed oczyma jego.
72:15

I będzie żył, a dawać mu będą złoto sabejskie, i ustawicznie się za nim modlić będą, cały dzień błogosławić mu będą.
72:16

Gdy się wrzuci garść zboża do ziemi na wierzchu gór, zaszumi jako Liban urodzaj jego, a mieszczanie zakwitną jako zioła polne.
72:17

Imię jego będzie na wieki; pokąd słońce trwa, dziedziczyć będzie imię jego, a błogosławiąc sobie w nim wszystkie narody wielbić go będą.
72:18

Błogosławiony Pan Bóg, Bóg Izraelski, który sam cuda czyni.
72:19

I błogosławione imię chwały jego na wieki, a niech będzie napełniona chwałą jego wszystka ziemia. Amen, Amen.
72:20

A tuć się kończą modlitwy Dawida, syna Isajego.