Biblia Gdańska (1632)
Księga: Przypowieści Salomonowych 16:7
16:1

Człowiek sporządza myśli serca swego; ale od Pana jest odpowiedź języka.
16:2

Wszystkie drogi człowiecze zdadzą się być czyste przed oczyma jego; ale Pan jest, który waży serca.
16:3

Włóż na Pana sprawy twe, a będą utwierdzone zamysły twoje.
16:4

Pan dla siebie samego wszystko sprawił, nawet i niezbożnika na dzień zły.
16:5

Obrzydliwością jest Panu każdy wyniosłego serca; który choć sobie innych na pomoc weźmie, nie ujdzie pomsty.
16:6

Miłosierdziem i prawdą oczyszczona bywa nieprawość, a w bojaźni Pańskiej odstępujemy od złego.
16:7

Gdy się podobają Panu drogi człowieka, i nieprzyjaciół jego do zgody z nim przywodzi.
16:8

Lepsza jest trocha z sprawiedliwością, niż wiele dochodów niesprawiedliwych.
16:9

Serce człowiecze rozrządza drogi swe; ale Pan sprawuje kroki jego.
16:10

Sprawiedliwy rozsądek jest w wargach królewskich; w sądzie nie błądzą usta jego.
16:11

Waga i szale są ustawą Pańską, a wszystkie gwichty sprawiedliwe w worku są za sprawą jego.
16:12

Obrzydliwością jest królom czynić niezbożność; bo sprawiedliwością stolica umocniona bywa.
16:13

Przyjemne są królom wargi sprawiedliwe, a szczerych w mowie miłują.
16:14

Gniew królewski jest posłem śmierci; ale mąż mądry ubłaga go.
16:15

W jasności twarzy królewskiej jest żywot, a łaska jego jest jako obłok z deszczem późnym.
16:16

Daleko lepiej jest nabyć mądrości, niżeli złota najczystszego; a nabyć roztropności lepiej, niż srebra.
16:17

Gościniec uprzejmych jest odstąpić od złego; strzeże duszy swej, kto strzeże drogi swojej.
16:18

Przed zginieniem przychodzi pycha, a przed upadkiem wyniosłość ducha.
16:19

Lepiej jest być uniżonego ducha z pokornymi, niżeli dzielić korzyści z pysznymi.
16:20

Kto ma wzgląd na słowa, znajduje dobre; a kto ufa w Panu, błogosławiony jest.
16:21

Kto jest mądrego serca, słynie rozumnym, a słodkość warg przydaje nauki.
16:22

Zdrój żywota jest roztropność tym, którzy ją mają; ale umiejętność głupich jest głupstwem.
16:23

Serce mądrego roztropnie sprawuje usta swoje, a wargami swemi przydaje nauki.
16:24

Powieści wdzięczne są jako plastr miodu, słodkością duszy, a lekarstwem kościom.
16:25

Zda się podczas droga być prosta człowiekowi; wszakże dokończenie jej pewna droga na śmierć.
16:26

Człowiek pracowity pracuje sobie; bo go pobudzają usta jego.
16:27

Człowiek niezbożny wykopuje złe, a w wargach jego jako ogień pałający.
16:28

Mąż przewrotny rozsiewa zwady, a klatecznik rozłącza przyjaciół.
16:29

Mąż okrutny przewabia bliźniego swego, i wprowadza go na drogę niedobrą.
16:30

Kto mruga oczyma swemi, zmyśla przewrotności; a kto rucha wargami swemi, broi złe.
16:31

Koroną chwały jest sędziwość; znajduje się na drodze sprawiedliwości.
16:32

Lepszy jest nierychły do gniewu, niżeli mocarz; a kto panuje sercu swemu, lepszy jest, niżeli ten, co dobył miasta.
16:33

Los na łono rzucają; ale od Pana jest wszystko rozrządzenie jego.