Wyszukiwanie
Biblia Gdańska (1632)
Księga: Łukasza 22:61
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu22:1
A przybliżało się święto przaśników, które zowią wielkanocą.
22:2
I szukali przedniejsi kapłani i nauczeni w Piśmie, jakoby go zabili; ale się bali ludu.
22:3
I wstąpił szatan w Judasza, którego zwano Iszkaryjotem, który był z liczby dwunastu.
22:4
Ten tedy odszedłszy, zmówił się z przedniejszymi kapłanami, i z przełożonymi kościoła, jakoby go im wydał.
22:5
I uradowali się, i umówili się z nim, że mu chcą dać pieniądze.
22:6
I obiecał, i szukał sposobnego czasu, aby go im wydał bez rozruchu.
22:7
Tedy przyszedł dzień przaśników, którego miał baranek być zabity.
22:8
I posłał Piotra i Jana, mówiąc: Poszedłszy nagotujcie nam baranka, abyśmy jedli.
22:9
Ale oni mu rzekli: Gdzież chcesz, abyśmy go nagotowali?
22:10
A on rzekł do nich: Oto gdy do miasta wchodzić będziecie, spotka się z wami człowiek, niosący dzban wody; idźcież za nim do domu, do którego wnijdzie,
22:11
A rzeczcie gospodarzowi domu onego: Kazał ci powiedzieć nauczyciel: Gdzie jest gospoda, kędy bym jadł baranka z uczniami moimi?
22:12
A on wam ukaże salę wielką usłaną, tamże nagotujcie.
22:13
Tedy odszedłszy znaleźli, jako im był powiedział, i nagotowali baranka.
22:14
A gdy przyszła godzina, usiadł za stół, i dwanaście apostołów z nim.
22:15
I rzekł do nich: Żądając żądałem tego baranka jeść z wami, pierwej niżbym cierpiał.
22:16
Boć wam powiadam, że go więcej jeść nie będę, aż się wypełni w królestwie Bożem.
22:17
A wziąwszy kielich i podziękowawszy, rzekł: Weźmijcie to, a podzielcie między się.
22:18
Albowiem powiadam wam, że nie będę pił z rodzaju winnej macicy, aż przyjdzie królestwo Boże.
22:19
A wziąwszy chleb i podziękowawszy, łamał i dał im, mówiąc: To jest ciało moje, które się za was daje; to czyńcie na pamiątkę moję.
22:20
Także i kielich, gdy było po wieczerzy, mówiąc: Ten kielich jest nowy testament we krwi mojej, która się za was wylewa.
22:21
Ale oto ręka tego, co mię wydaje, ze mną jest za stołem.
22:22
Synci zaiste człowieczy idzie, tak jako jest postanowione; ale biada człowiekowi temu, który go wydaje!
22:23
Tedy się oni poczęli między sobą pytać o tem, kto by wżdy z nich był, co by to uczynić miał.
22:24
A wszczął się też spór między nimi o tem, kto by się z nich zdał być większy.
22:25
Ale on im rzekł: Królowie narodów panują nad nimi, a którzy nad nimi moc mają, dobrodziejami nazywani bywają.
22:26
Lecz wy nie tak: owszem kto największy jest między wami, niech będzie jako najmniejszy, a kto jest wodzem, będzie jako ten, co służy.
22:27
Bo któryż większy jest? Ten, co siedzi, czyli ten, co służy? Izali nie ten, co siedzi? Alem ja jest w pośrodku was jako ten, co służy.
22:28
A wy jesteście, którzyście wytrwali przy mnie w pokusach moich.
22:29
I jać wam sporządzam, jako mi sporządził Ojciec mój, królestwo,
22:30
Abyście jedli i pili za stołem moim w królestwie mojem, i siedzieli na stolicach, sądząc dwanaście pokoleń Izraelskich.
22:31
I rzekł Pan: Szymonie, Szymonie! oto szatan wyprosił was, aby was odwiewał jako pszenicę,
22:32
Alem ja prosił za tobą, aby nie ustała wiara twoja; a ty niekiedy nawróciwszy się, utwierdzaj braci twoich.
22:33
A on mu rzekł: Panie! gotówem z tobą iść i do więzienia i na śmierć.
22:34
A on rzekł: Powiadam ci, Piotrze! nie zapieje dziś kur, aż się pierwej trzykroć zaprzesz, że mię nie znasz.
22:35
I rzekł im: Gdym was posyłał bez mieszka, i bez taistry, i bez butów, izali wam czego nie dostawało? A oni rzekli: Niczego.
22:36
Tedy im rzekł: Ale teraz kto ma mieszek, niech go weźmie, także i taistrę; a kto nie ma miecza, niech sprzeda suknię swoję, a kupi miecz.
22:37
Albowiem powiadam wam, iż się jeszcze musi to, co napisano, wypełnić na mnie, mianowicie: I z złoczyńcami policzony jest; boć te rzeczy, które świadczą o mnie, koniec biorą.
22:38
Ale oni rzekli: Panie! oto tu dwa miecze. A on im rzekł: Dosyć jest.
22:39
I wyszedłszy szedł według zwyczaju na górę Oliwną, a szli za nim i uczniowie jego.
22:40
A gdy przyszedł na miejsce, rzekł im: Módlcie się, abyście nie weszli w pokuszenie.
22:41
A sam oddalił się od nich, jakoby na ciśnienie kamieniem, a klęknąwszy na kolana, modlił się,
22:42
Mówiąc: Ojcze! jeźli chcesz, przenieś ten kielich ode mnie; wszakże nie moja wola, lecz twoja niech się stanie.
22:43
I ukazał mu się Anioł z nieba, posilający go.
22:44
Ale będąc w boju, gorliwiej się modlił, a był pot jego jako krople krwi ściekające na ziemię.
22:45
A wstawszy od modlitwy, przyszedł do uczniów, i znalazł je śpiące od smutku.
22:46
I rzekł im: Cóż śpicie? wstańcie, a módlcie się, byście nie weszli w pokuszenie.
22:47
A gdy on jeszcze mówił, oto zgraja i ten, którego zwano Judaszem, jeden ze dwunastu, szedł przed nimi, i przybliżył się do Jezusa, aby go pocałował.
22:48
A Jezus mu rzekł: Judaszu! pocałowaniem wydajesz Syna człowieczego?
22:49
A widząc ci, którzy przy nim byli, co się dziać miało, rzekli mu: Panie! mamyli bić mieczem?
22:50
I uderzył jeden z nich sługę najwyższego kapłana, i uciął mu ucho prawe.
22:51
Ale Jezus odpowiadając, rzekł: Zaniechajcie aż póty; a dotknąwszy się ucha jego, uzdrowił go.
22:52
I rzekł Jezus do onych, którzy byli przyszli przeciwko niemu, do przedniejszych kapłanów i przełożonych świątyni, i do starszych: Wyszliście jako na zbójcę z mieczami i z kijami.
22:53
Gdym na każdy dzień bywał z wami w kościele, nie ściągnęliście rąk na mię; ale tać jest ona godzina wasza i moc ciemności.
22:54
Pojmawszy go tedy, prowadzili go i przyprowadzili go w dom najwyższego kapłana, a Piotr szedł za nim z daleka.
22:55
A gdy oni rozniecili ogień w pośrodku dworu i wespół usiedli, usiadł i Piotr między nimi.
22:56
A ujrzawszy go niektóra dziewka u ognia siedzącego, i pilnie mu się przypatrzywszy, rzekła: I ten z nim był.
22:57
A on się go zaprzał, mówiąc: Niewiasto! Nie znam go.
22:58
A po małej chwili ujrzawszy go drugi, rzekł: I tyś jest z nich; ale Piotr rzekł: Człowiecze! nie jestem.
22:59
A gdy wyszła jakoby jedna godzina, ktoś inszy twierdził, mówiąc: Prawdziwie i ten z nim był; bo też jest Galilejczyk.
22:60
A Piotr rzekł: Człowiecze! nie wiem, co mówisz; a zatem zaraz, gdy on jeszcze mówił, kur zapiał.
22:61
A Pan obróciwszy się, spojrzał na Piotra. I wspomniał Piotr na słowo Pańskie, jako mu był powiedział: Iż pierwej niż kur zapieje, trzykroć się mnie zaprzesz
22:62
(A Piotr wyszedłszy precz, gorzko płakał.
22:63
Lecz mężowie, którzy wespół trzymali Jezusa, naśmiewali się z niego, bijąc go;
22:64
A zakrywszy go, bili twarz jego i pytali go, mówiąc: Prorokuj, kto jest, co cię uderzył.
22:65
I wiele innych rzeczy bluźniąc mówili przeciwko niemu.
22:66
A gdy był dzień, zeszli się starsi z ludu i najwyżsi kapłani i nauczeni w Piśmie, a przywiedli go do rady swojej.
22:67
Mówiąc: Jeźliś ty jest Chrystus, powiedz nam? I rzekł im: Choćbym wam powiedział, nie uwierzycie.
22:68
A jeźlibym też o co pytał, nie odpowiecie mi, ani mię wypuścicie.
22:69
Od tego czasu będzie Syn człowieczy siedział na prawicy mocy Bożej.
22:70
I rzekli wszyscy: Tyś tedy jest on syn Boży? A on rzekł do nich: Wy powiadacie, żem ja jest.
22:71
A oni rzekli: Cóż jeszcze potrzebujemy świadectwa? Wszakieśmy sami słyszeli z ust jego.
Nawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
W Chrystusie
Ale wy jesteście rodem wybranym, królewskim kapłaństwem, narodem świętym, ludem nabytym, abyście rozgłaszali cnoty tego, który was powołał z ciemności do cudownej swojej światłości;
I Piotr 2:9
I Piotr 2:9
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Technicznie słowo "Szabat" oznacza "STOP" w języku Hebrajskim i Greckim.
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
Wyrwie mnie Pan ze wszystkiego złego i zachowa dla królestwa swego niebieskiego; jemu niech będzie chwała na wieki wieków. Amen.
II Tym 4:18
II Tym 4:18
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?