Biblia Gdańska (1632)
Księga: Ijobowa 22:28
22:1

A odpowiadając Elifas Temańczyk rzekł:
22:2

Izali Bogu człowiek może być pożytecznym? raczej pożyteczny jest sam sobie, mądrze się sprawując.
22:3

Izali się kocha Wszechmogący w tem, że się ty usprawiedliwiasz? albo co za zysk ma, gdy doskonałe pokazujesz drogi twoje?
22:4

Aza cię będzie karał bojąc się ciebie? albo z tobą pójdzie do sądu?
22:5

Azaż złość twoja nie jest wielka, i niemasz końca nieprawościom twoim?
22:6

Albowiemeś pobierał zastaw od braci twoich bez przyczyny, a z szat odzierałeś nagich.
22:7

Wodyś spracowanemu nie podał, a głodnemu odmówiłeś chleba.
22:8

Ale człowiekowi możnemu dałeś ziemię, a ten, który był w powadze, mieszkał w niej.
22:9

Wdowy puszczałeś próżne, a sierót ramiona potarłeś.
22:10

A przetoż ogarnęły cię sidła, a trwoży cię strach nagły.
22:11

Albo cię ogarnęły ciemności, iż nie widzisz? a wielkości wód okryły cię.
22:12

Mówisz: Izali Bóg nie jest na wysokości niebios? Spojrzyj proszę na wierzch gwiazd, jako są wysokie.
22:13

Przetoż mówisz: A cóż wie Bóg? izaż przez chmury sądzić będzie?
22:14

Obłoki są skrytością jego, iż nie widzi, a po okręgu niebieskim przechadza się.
22:15

Izaż ścieszki wieku przeszłego nie baczysz, którą deptali ludzie złośliwi?
22:16

Którzy są wykorzenieni przed czasem, a powodzią zalały się grunty ich.
22:17

Którzy mawiali Bogu: Odejdź od nas; cóżby im uczynił Wszechmogący?
22:18

Gdyż on był napełnił dobrem domy ich; (ale rada niepobożnych daleka jest odemnie.)
22:19

Co widząc sprawiedliwi, weselili się, a niewinny naśmiewał się z nich.
22:20

Zwłaszcza, iż nie była wycięta majętność nasza, lecz ostatki ich ogień pożarł.
22:21

Przyuczaj się, proszę, z nim przestawać, a uczyń sobie z nim pokój: boć się tak będzie szczęściło.
22:22

Przyjmij, proszę, z ust jego zakon, a złóż wyroki jego w sercu twojem.
22:23

Jeźli się nawrócisz do Wszechmocnego, zbudowany będziesz, a oddalisz nieprawość od przybytku twego:
22:24

Tedy nakładziesz po ziemi wybornego złota; a złota z Ofir, jako kamienia z potoku.
22:25

I będzie Wszechmocny wybornem złotem twojem, i srebrem, i siłą twoją.
22:26

Tedy się w Wszechmocnym rozkochasz, a podniesiesz ku Bogu oblicze twoje.
22:27

Będziesz mu się modlił, a wysłucha cię, i śluby twoje oddasz mu.
22:28

Bo cokolwiek postanowisz, będzieć się darzyło, a na drogach twoich rozjaśni się światłość.
22:29

Gdy inni zniżeni będą, ty rzeczesz: Jam jest wywyższon; bo tego, co jest uniżonych oczów, Bóg zbawia.
22:30

Wybawi i tego, który nie jest niewinny, i wybawion będzie w czystości rąk twoich.