Nawigacja

Biblia Gdańska (1632)
Księga: 1 Tymoteusza 2:9

¹Napominam tedy, aby przed wszystkiemi rzeczami czynione były prośby, modlitwy, przyczyny i dziękowania za wszystkich ludzi; ²Za królów i za wszystkich w przełożeństwie będących, abyśmy cichy i spokojny żywot wiedli we wszelkiej pobożności i uczciwości. ³Albowiem to jest rzecz dobra i przyjemna przed Bogiem, zbawicielem naszym, ⁴Który chce, aby wszyscy ludzie byli zbawieni i ku znajomości prawdy przyszli. ⁵Boć jeden jest Bóg, jeden także pośrednik między Bogiem i ludźmi, człowiek Chrystus Jezus. ⁶Który dał samego siebie na okup za wszystkich, co jest świadectwem czasów jego. ⁷Na com ja jest postanowiony za kaznodzieję i Apostoła, (prawdę mówię w Chrystusie, nie kłamię), za nauczyciela pogan w wierze i w prawdzie. ⁸Chcę tedy, aby się mężowie modlili na każdem miejscu, podnosząc czyste ręce bez gniewu i bez poswarku. ⁹Także i niewiasty, aby się ubiorem przystojnym ze wstydem i skromnością zdobiły, nie z trefionemi włosami, albo złotem, albo perłami, albo szatami kosztownemi, ¹⁰Ale (jako przystoi niewiastom, które się ozywają do pobożności), dobremi uczynkami. ¹¹Niewiasta niech się uczy w milczeniu ze wszelkiem poddaństwem. ¹²Bo niewieście nie pozwalam uczyć, ani władzy mieć nad mężem, ale aby była w milczeniu. ¹³Bo Adam pierwszy stworzony jest, potem Ewa. ¹⁴I Adam nie był zwiedziony, ale niewiasta zwiedziona będąc, przestępstwa przyczyną była. ¹⁵Lecz zbawiona będzie przez rodzenie dziatek, jeźliby zostały w wierze i w miłości, i w świętobliwości z miernością.