Clementine Vulgate
Księga Rodzaju 32:17
Tytuł oryginalnyLiber Genesis
Quos cum vidisset, ait : Castra Dei sunt hc : et appellavit nomen loci illius Mahanaim, id est, Castra.
prcepitque eis, dicens : Sic loquimini domino meo Esau : Hc dicit frater tuus Jacob : Apud Laban peregrinatus sum, et fui usque in prsentem diem.
Habeo boves, et asinos, et oves, et servos, et ancillas : mittoque nunc legationem ad dominum meum, ut inveniam gratiam in conspectu tuo.
Reversique sunt nuntii ad Jacob, dicentes : Venimus ad Esau fratrem tuum, et ecce properat tibi in occursum cum quadringentis viris.
Timuit Jacob valde : et perterritus divisit populum qui secum erat, greges quoque et oves, et boves, et camelos, in duas turmas,
dicens : Si venerit Esau ad unam turmam, et percusserit eam, alia turma, qu relicta est, salvabitur.
Dixitque Jacob : Deus patris mei Abraham, et Deus patris mei Isaac : Domine qui dixisti mihi : Revertere in terram tuam, et in locum nativitatis tu, et benefaciam tibi :
minor sum cunctis miserationibus tuis, et veritate tua quam explevisti servo tuo. In baculo meo transivi Jordanem istum : et nunc cum duabus turmis regredior.
Erue me de manu fratris mei Esau, quia valde eum timeo : ne forte veniens percutiat matrem cum filiis.
Tu locutus es quod benefaceres mihi, et dilatares semen meum sicut arenam maris, qu pr multitudine numerari non potest.
camelos ftas cum pullis suis triginta, vaccas quadraginta, et tauros viginti, asinas viginti et pullos earum decem.
Et misit per manus servorum suorum singulos seorsum greges, dixitque pueris suis : Antecedite me, et sit spatium inter gregem et gregem.
Et prcepit priori, dicens : Si obvium habueris fratrem meum Esau, et interrogaverit te : Cujus es ? aut, Quo vadis ? aut, Cujus sunt ista qu sequeris ?
Similiter dedit mandata secundo, et tertio, et cunctis qui sequebantur greges, dicens : Iisdem verbis loquimini ad Esau cum inveneritis eum.
Et addetis : Ipse quoque servus tuus Jacob iter nostrum insequitur. Dixit enim : Placabo illum muneribus qu prcedunt, et postea videbo illum : forsitan propitiabitur mihi.
Cumque mature surrexisset, tulit duas uxores suas, et totidem famulas cum undecim filiis, et transivit vadum Jaboc.
Dixitque ad eum : Dimitte me : jam enim ascendit aurora. Respondit : Non dimittam te, nisi benedixeris mihi.
At ille : Nequaquam, inquit, Jacob appellabitur nomen tuum, sed Isral : quoniam si contra Deum fortis fuisti, quanto magis contra homines prvalebis ?
Interrogavit eum Jacob : Dic mihi, quo appellaris nomine ? Respondit : Cur quris nomen meum ? Et benedixit ei in eodem loco.
Vocavitque Jacob nomen loci illius Phanuel, dicens : Vidi Deum facie ad faciem, et salva facta est anima mea.
Quam ob causam non comedunt nervum filii Isral, qui emarcuit in femore Jacob, usque in prsentem diem : eo quod tetigerit nervum femoris ejus, et obstupuerit.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?