Wyszukiwanie
Tytuł oryginalnyKsięgi przypowieści Salomonowych
1Słowa Lamuela króla i proroctwo, w którym go ćwiczyła matka jego. 2I cóż synu mój? I cóż synu żywota mego? I cóż synu mój namilejszy? 3Nie podawaj niewiastam majętności twoich, ani się udawaj tą drogą, kędy królowie giną. 4Nie królewska to rzecz jest, o Lamuelu, nie królewska, opijać się wina, a nie jest rzecz książęca zabawiać się sekar. 5Byś snadź opiwszy się nie zapomniał statutów, a odmieniłby sprawiedliwość wszytkich ludzi utrapionych. 6Dajcie sekar ginącemu, a wino tym, którzy są frasownej myśli. 7Aby pił, a zapomniał ubóstwa swego, ani wspominał więcej utrapienia swego. 8Mów o krzywdę tego, który o się mówić nie umie, gdy ma sprawę z ludźmi śmiertelnemi. 9Otwórz usta twe, a sądź sprawiedliwie; broń krzywdy ubogiego i niedostatecznego. 10I któż znajdzie niewiastę stateczną, gdyż jest daleko kosztowniejsza niżli perła? 11Mąż jej ufa jej serdecznie, a nie żąda łupów. 12Odda mu dobrym, a nie złym po wszytek czas żywota swego. 13Szuka wełny i lnu, a robi chutliwie rękami swemi. 14Jest jako okręt kupiecki, w którym sobie z daleka żywność przywożą. 15I wstawa jeszcze w nocy, a gotuje jeść czeladce swojej i obrok dziewkam swoim. 16Oględuje rolą i kupuje ją, a z nabycia rąk swych sadzi winnicę. 17Biodra swe przepasuje mocą, a posila ramiona swoje. 18Doświadcza jako jest dobre kupiectwo, a pochodnia jej nie gaśnie. 19Bierze w ręce swe kądziel, a w ręku swych obraca wrzeciono. 20Rękę swą ściąga ku ubogiemu, a ręce swe ściąga ku niedostatecznemu. 21Nie lęka się, aby miał wadzić śnieg czeladce jej, abowiem wszytka czeladka jej chodzi w szatach podszytych. 22Sprawuje sobie kobierce, a len cienki i szarłat jest odzieniem jej. 23Mąż jej znaczny jest w radzie, gdy siedzi miedzy starszemi ziemie swej. 24Płótna tcze i przedawa i pasy oddawa kupcowi. 25Moc i ochędóstwo jest odzieniem jej, a będzie się na potym weseliła. 26Usta swe chowa roztropnie, a nauka pobożna w języku jej. 27Opatruje rząd domu swojego, a chleba swego nie używa w próżnowaniu. 28Nastawają synowie jej, którzy ją szczęśliwą wyznawają, także i mąż jej chwali ją. 29Wiele niewiast zebrały sobie bogactwa, aleś ty wszytki przewyższyła. 30Omylnać jest łaska, a niczemna jest cudność, ale niewiasta, która się Pana boi, otrzyma chwałę. 31Niechajże weźmie nagrodę z prace rąk swoich, a sprawy jej niechaj ją wysławiają w zgromadzeniu.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
A gdy was wydadzą, nie troszczcie się, jak i co macie mówić; albowiem będzie wam dane w tej godzinie, co macie mówić.
Mat 10:19
Mat 10:19
W Chrystusie
I wy sami jako kamienie żywe budujcie się w dom duchowy, w kapłaństwo święte, aby składać duchowe ofiary przyjemne Bogu przez Jezusa Chrystusa.
I Piotr 2:5
I Piotr 2:5
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Nobach zdobył miasto i nazwał je swoim imieniem (IV Mojż 32:42).
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
Albowiem łaską zbawieni jesteście przez wiarę, i to nie z was: Boży to dar; Nie z uczynków, aby się kto nie chlubił.
Efez 2:8-9
Efez 2:8-9
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?