Biblia BrzeskaKsięga: Przypowieści Salomona 25:21 ...
Tytuł oryginalny
Księgi przypowieści Salomonowych O Przekładzie Biblia Brzeska transkrypcja typu "B".
Copyright © 2003 Kalwin Publishing. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Tekst umieszczony za zgodą Kalwin Publishing Clifton, New Jersey.
peter@kalwin.net 25:1
Tyć też są przypowieści Salomonowe, które przepisali mężowie Ezechiasza, króla judzkiego.
25:2
W tymci jest chwała Boża, taić słowo; a w tym jest chwała królów, badać się powieści.
25:3
Wysokości niebieskiej i głębokości ziemie, także i serc królewskich nikt doścignąć nie może.
25:4
Odejm żużelicę od śrebra, a okaże się złotnikowi klenot.
25:5
Także odejm złośnika od obliczności królewskiej, a umocni się w sprawiedliwości stolica jego.
25:6
Nie czyń się zacniejszym przed królem, ani stawaj na miejscu ludzi zacnych.
25:7
Abowiem lepiej jest, iż ci rzeką: Przystęp tu, a niżli by cię kto miał zelżyć przed książęciem, na którego patrzyły oczy twoje.
25:8
Nie porywaj się prędko ku swarowi, gdyż nie wiesz co byś czynić miał, gdyby cię zawstydził bliźni twój.
25:9
Sprawuj rzecz twą z bliźnim swoim, a nie objawiaj tajemnice drugiemu.
25:10
By snadź ten, który słucha, nie zestromocił cię, a nie mógłbyś ujdź pohańbienia twego.
25:11
Jakie są jabłka złote srebrną robotą oprawione, takieć jest słowo k rzeczy powiedziane.
25:12
Napominanie człowieka mądrego temu, który go słucha, jest jak nausznica złota i klenoty złote.
25:13
Jako przyjemne jest mroźne zimno czasu żniwa, tak wierny poseł temu, który go posyła, bo ochładza myśl pana swojego.
25:14
Człowiek, który się fałszywie chlubi z swej szczodrobliwości, jest jako obłok i wiatr oprócz dżdża.
25:15
Książę cierpliwością bywa ubłagane, a język wdzięczny kruszy kości.
25:16
Jesli najdziesz miód, jedzże ileć potrzeba, byś się snadź objadszy nie zrzucił go.
25:17
Nie ucząszczaj nazbyt do domu bliźniego twego, by cię snadź nie miał w nienawiści z częstego bywania.
25:18
Człowiek, który fałszywie świadczy przeciw bliźniemu swemu, jest jako młot, miecz i ostra strzała.
25:19
Ufanie w człowieku przewrotnym czasu utrapienia, jest jako ząb wypróchniały i noga ślizająca się.
25:20
Jako ten, który z siebie zwłóczy odzienie czasu zimna, abo leje ocet na mydło, takowyć ten jest, który śpiewa piosnki sercu utrapionemu.
25:21
Jesliże będzie łaknął ten, który cię nienawidzi, nakarmi go chlebem, a jesliby pragnął, daj mu pić wody.
25:22
Abowiem węgle rozpalone zgromadzisz na głowę jego, a Pan to tobie nagrodzi.
25:23
Jako wiatr północny rozpędza deszcz, tak oblicze srogie język usczypliwy.
25:24
Lepiej jest siedzieć w kącie pod dachem, niż z niewiastą swarliwą w domu przestronym.
25:25
Poselstwo dobre z ziemie dalekiej jest jako woda chłodna człowiekowi pragnącemu.
25:26
Jako studnica zamącona i źrzódło zepsowane, tak jest człowiek sprawiedliwy uniżający się przed złośnikiem.
25:27
Jako nie jest rzecz dobra jeść wiele miodu, tak wywiadowanie własnej chwały nie jest chwalebne.
25:28
Człowiek, który nie zawściąga ducha swego, jest jako miasto około którego obalą mury.