Tytuł oryginalnyKsięgi przypowieści Salomonowych
1Lepszy jest ubogi, który chodzi w szczyrości swej, niżli człowiek warg przewrotnych a głupi. 2Chuć niedobra jest bez umiejętności, a kto z prędka bieży, potknie się. 3Głupstwo człowiecze podwraca drogi swe, a gniewa się na Pana w sercu swoim. 4Bogactwa czynią wiele przyjaciół, ale ubogiego opuszczają przyjaciele jego. 5Fałszywy świadek nie ujdzie karania; a który powieda kłamstwo, nie ujdzie. 6Wiele się ich kłania przed książęciem, a szczodremu każdy jest przyjacielem. 7Ubogiego nienawidzą wszyscy bracia jego, a daleko więcej chronią się go przyjaciele; upomina się słowa, ale nic nimasz. 8Człowiek rozumny miłuje duszę swoję, a strzeże roztropności, aby nalazł co dobrego. 9Świadek kłamliwy nie ujdzie karania, a który powieda kłamstwa, zginie. 10Jako nie przystoi rozkosz szalonemu, tak daleko mniej słudze panować nad książęty. 11Człowiek roztropny powściąga gniewu swego, a przebaczać złość jest cześć jego. 12Gniew królewski jest jako ryk lwięcy, a łaska jego jest jako rosa na trawie. 13Syn głupi jest żałością ojcu swemu, a niewiasta swarliwa jako dach kapający ustawicznie. 14Dom i bogactwa ostawają się dziedzicznie po ojcu, ale żona roztropna od Pana. 15Za lenistwem przypada ospałość, a człowiek niedbały będzie łaknął. 16Który strzeże rozkazania, strzeże dusze swojej, a który wzgardza drogi swe, umrze. 17Pożycza Panu ten, który jest szczodrobliwym na ubóstwo, a on mu uczyni nagrodę jego. 18Karz syna swojego, póki jeszcze masz o nim nadzieję, a nie przykładaj myśli twej, abyś go miał zamordować. 19Człowiek barzo gniewliwy sobie szkodzi, a chocia go raz pohamujesz, tedy po wtóre w toż przyjdzie. 20Słuchaj rady, a przyjmuj napomnienie, abyś był mądry na potym. 21Wieleć myśli jest w sercu człowieczym, ale rada Pańska jest trwała. 22Ma się człowiek kochać w miłosierdziu, a lepszy jest człowiek ubogi, niżli człowiek kłamliwy. 23Bojaźń Pańska wiedzie ku żywotowi, a który w niej mieszka jest nasyconym i nie potka go nieszczęście. 24Leniwy kryje w zanadrza rękę swą, a ledwo ją i do gęby doniesie. 25Jesli uderzysz szyderza, tedy prostak stanie się opatrzniejszy, a jesli kto sfuka roztropnego, nauczy się umiejętności. 26Syn, który nie czci ojca, wygania matkę, a jest haniebny i bezecny. 27Nie słuchaj synu mój upominania, które by cię odwodziło od słów mądrych. 28Świadek złościwy szydzi z sprawiedliwości, a usta złośników nieprawość pokrywają. 29Na szyderze zgotowane jest karanie, a guzy na grzbiet szalonych.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?