Tytuł oryginalnyKsięgi przypowieści Salomonowych
1Przypowieści Salomonowe. Mądry syn rozwesela ojca, a syn szalony frasuje matkę swą. 2Nie pomogą skarby źle nabyte, ale sprawiedliwość wyrwie od śmierci. 3Nie da Pan cierpieć głodu sprawiedliwemu, ale majętności złośników rozproszy. 4Ręka leniwa przywodzi w ubóstwo, ale ręka pilna ubogaci. 5Człowiek roztropny zbiera lecie, ale ten, który dosypia we żniwa, będzie zawstydzon. 6Błogosławieństwa są nad głową sprawiedliwego, ale złość usta złośników pokrywać będzie. 7Pamiątka sprawiedliwego będzie błogosławiona, a imię złośników będzie przemierzłe. 8Człowiek serca roztropnego przyjmie rozkazanie, a który jest szalonych warg będzie skaran. 9Który się szczyrze obchodzi, chodzi w szczyrości beśpiecznie; a który jest przewrotnym w swoich drogach, będzie doznan w nich. 10Który mruga okiem, przynosi frasunek; a kto głupie mówi, będzie karan. 11Usta sprawiedliwego są źrzódło żywota, ale usta złośnikowe kryją w sobie lekkość. 12Nienawiść wzbudza swary, a miłość pokrywa wszytki przestępstwa. 13W wargach człowieka roztropnego znajduje się mądrość, ale szalony odniesie rózgę na grzbiecie. 14Mądrzy okazują w sobie mądrość, a usta szalonego przynoszą sobie prędki upadek. 15Majętność bogatego jest jako miasto mocne, a ubóstwo czyni człowieka bojaźliwego. 16Sprawa człowieka sprawiedliwego przynosi żywot, a dochody niepobożnego idą ku grzechu. 17Ten, który przyjmuje karanie, idzie jako ścieżką ku żywotowi, ale który gardzi przestrzeżeniem, błądzi. 18Wargi kłamliwe pokrywają nienawiść, a ten, który czyni obmówiska, jest szalony. 19W wielkości słów musi być przestępstwo, ale ten jest roztropnym, który zawściąga warg swoich. 20Język sprawiedliwego jest jako srebro wyborne, ale serce złośników jest niczemne. 21Wargi sprawiedliwego wiele ich żywią, a szaleni bez rozumu umierają. 22Błogosławieństwo Pańskie bogaci, a nie przynosi z sobą żadnego frasunku. 23Złośnik czyniąc obrzydłości obraca je sobie w śmiech, ale mądrość czyni człowieka roztropnego. 24To czego się złośnik boi, przyjdzie nań; a czego sprawiedliwi sobie winszują, dawa im Bóg. 25Jako wicher przemija, także się i złośnik nie ostoi; ale sprawiedliwy jest jako grunt wieczny. 26Jako ocet przykry jest zębom, a dym oczom, tak leniwy przykry jest tym, którzy go gdzie posyłają. 27Bojaźń Pańska przyczynia dni, a lata złośników skrócą się. 28Oczekawanie sprawiedliwych jest z weselem, a nadzieja niepobożnych zginie. 29Droga Pańska jest mocą człowiekowi szczyremu, a strachem tym, którzy broją złości. 30Sprawiedliwy na wieki wzruszon nie będzie, a złośnicy nie zbędą się na ziemi. 31Usta sprawiedliwego opowiedają mądrość, a język przewrotny będzie wykorzenion. 32Wargi sprawiedliwego znają to, co się podoba Bogu, ale usta złośników są przewrotne.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?