Nawigacja

Biblia Brzeska
Księga: Objawienie św. Jana 11:2

Tytuł oryginalny
Zjawienie Jana świętego teologa

¹Potym dana mi jest trzcina podobna lasce; i stanął przy mnie anioł mówiąc: Wstań, a zmierz kościół Boży i ołtarz, i ty, którzy w nim chwalą. ²Ale sień, która jest przed kościołem, wyrzuć precz, a nie mierz jej, abowiem dana jest poganom, a miasto święte podepcą przez czterdzieści dwa miesiące. ³Lecz dam je dwiema świadkom moim, którzy prorokować będą przez tysiąc dni dwieście i siedmdziesiąt, obleczeni w wory. ⁴Ty są ony dwoje drzewa oliwne i dwa lichtarze, postawione przed oblicznością Pana ziemie. ⁵A jesliby im kto chciał szkodzić, ogień wychodzi z ust ich, który pożyra nieprzyjaciele ich, abowiem jesliby im kto chciał szkodzić, tak musi być zabit. ⁶Ci mają moc zamykać niebo, aby deszcz nie szedł we dni proroctwa ich; i mają moc nad wodami, aby je w krew odmieniali, i uderzyć ziemię wszelaką plagą ilebykroć chcieli. ⁷A gdy dokończą świadectwa swojego, bestia, występując z przepaści, podniesie walkę przeciwko nim, a zwycięży je i podbije je. ⁸Trupi też ich polegą w ulicach miasta wielkiego, które jest duchownie rzeczono Sodoma i Egipt, gdzie też Pan nasz był ukrzyżowan. ⁹I ujzrą ludzie z pokolenia, i z narodów, i z języków, i z poganów trupy ich przez półczwarta dnia; a nie dadzą trupów ich skłaść w groby. ¹⁰A obywatele ziemie będą się weselić z nich i radować się będą; i upominki poślą jedni drugim, iż ci dwa prorocy trapili mieszkające na ziemi. ¹¹Ale po półczwartu dniu duch żywota od Boga wychodząc wnidzie w nie i będą stać na nogach swoich, a bojaźń wielka przypadnie na ty, którzy je oglądali. ¹²Potym słyszeli głos wielki z nieba mówiąc do nich: Wstąpcie ówdzie! I wstąpili na niebo przez obłok, a oglądali je nieprzyjaciele ich. ¹³I zstało się onej godziny wielkie trzęsienie ziemie, a dziesiąta część miasta upadła i pobite są w onym trzęsieniu ziemie imion ludzi siedm tysięcy, drudzy przestraszeni są i dali chwałę Bogu niebieskiemu. ¹⁴Biada wtóra przeszła, a oto biada trzecia przyjdzie rychło. ¹⁵A tak siódmy anioł zatrąbił i zstały się głosy wielkie na niebie mówiąc: Królestwa świata zstały się królestwy Pana naszego i Krysta jego, który będzie królował na wieki wieków. ¹⁶Tedy oni czterzej a dwadzieścia starszy, którzy przed oblicznością Bożą siedzą na stolcach swych, upadli na oblicza swe i chwałę dali Bogu. ¹⁷Mówiąc: Dziękujemy tobie Panie, Boże wszechmogący, który jesteś, któryś był, i który masz przyść, iżeś wziął moc twą wielką i królowałeś. ¹⁸I rozgniewali się pogani, i przyszedł gniew twój i czas umarłych, aby byli sądzeni i abyś oddał zapłatę sługam twoim prorokom i świętym, i tym, którzy się boją imienia twego, małym i wielkim, i abyś zagubił ty, którzy psują ziemię. ¹⁹Tedy otworzon jest kościół Boży na niebie i widziana jest skrzynia przymierza jego w kościele jego; i zstały się łyskawice i głosy, i gromy, i trzęsienia ziemie i grad wielki.