Tytuł oryginalnyList do Żydów
1A przetoż opuściwszy słowo, które w Krystusie dawa początek nieumiejętnym, miejmy się ku doskonałości, nie znowu zakładając gruntu pokuty od uczynków martwych i wiary w Boga. 2Krztów nauki i rąk wkładania i wstania z martwych i sądu wiekuistego. 3A to uczynimy, jesli Bóg dopuści. 4Abowiem być nie może, aby ci, którzy by raz byli oświeceni i skosztowali daru niebieskiego i uczestniki się stali Ducha świętego. 5I skosztowali dobrego słowa Bożego i mocy przyszłego wieku, 6Jesliby upadli, aby powtóre byli odnowieni przez pokutę przeto, iż znowu krzyżują samym sobie Syna Bożego i jawnie go sromocą. 7Abowiem ziemia, która by deszcz na nię często przychodzący w się wpiła i zrodziła ziele użyteczne tym, przez które bywa sprawowana, bierze błogosławieństwo od Boga. 8Lecz ta, która podawa ciernie i osty, odrzuconać jest i blisko przeklęstwa, której koniec idzie ku spaleniu. 9Ale, namilejszy! Pewnie o was sobie lepiej tuszymy niż to i co z zbawieniem jest złączono, choć tak mówimy. 10Abowiemci nie jest Bóg niesprawiedliwy, aby zapamiętał sprawy waszej i pracowitej miłości, którąście okazali przeciw imieniu jego przeto, iżeście służyli świętym i służycie. 11I żądamy, aby każdy z was toż staranie okazał ku zupełnej wiadomości nadzieje aż do końca. 12Abyście nie byli gnuśnemi, ale nasladowcami tych, którzy przez wiarę i cierpliwość otrzymawają obiecane dziedzictwo. 13Abowiem Bóg obiecawszy Abrahamowi, gdy nie mógł przez kogo więtszego przysięgać, przysiągł przez siebie samego. 14Mówiąc: Iście błogosławiąc, błogosławić tobie będę i rozmnażając, rozmnożę cię. 15A gdy tak cierpliwie czekał, dostąpił obietnice. 16Gdyż ludzie przez tego przysięgają, który jest więtszy i u których koniec każdego wsporu jest ci przysięga ku podtwierdzeniu przydana. 17W której rzeczy chcąc Bóg dziedzicom obietnicę obficiej okazać, nieodmienność rady swej obiecał przysięgą. 18Abyśmy przez dwie rzeczy nieodmienne, w których być nie może, żeby Bóg kłamał, mocne pocieszenie mieli, ku temu uciekając, abyśmy założoną nadzieję otrzymali. 19Którą mamy jako kotwicę duszę bezpieczną i mocną i która wchodzi aż do tych rzeczy, które są za zasłoną. 20Gdzie Jezus bieżawszy wprzód przed nami, wszedł za nas według porządku Melchisedekowego, zostawszy kapłanem na wieki.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?