Wyszukiwanie
Tytuł oryginalnyList do Żydów
1A wiarać jest grunt rzeczy, których się nadziewamy i okazanie niewidomych. 2Abowiemci przez nię świadectwo otrzymali przodkowie. 3Wiarą rozumiemy, iż świat sprawion jest słowem Bożym, tak iż rzeczy, które widzimy stały się z rzeczy niewidomych. 4Wiarą Abel więtszą ofiarę sprawił Bogu, niż Kain, przez którą świadectwo otrzymał, iż był sprawiedliwy, a Bóg świadectwo dał o darzech jego i umarszy przez nie jeszcze mówi. 5Wiarą Enoch był przeniesion, aby śmierci nie oglądał, ani był nalezion, przeto iż go przeniósł Bóg; abowiem przed tym niż był przeniesion, otrzymał świadectwo, iż się Bogu upodobał. 6A bez wiary nie może być, aby się mu kto podobał, abowiem kto przystępuje do Boga, musi ten wierzyć, iż jest Bóg, a iż zapłatę oddaje tym, którzy go szukają. 7Wiarą Noe od Boga napomniony o tych rzeczach, które jeszcze nie były widome, uczciwością przywiedziony, zgotował arkę ku zachowaniu domu swego, przez którą arkę osądził świat i stał się dziedzicem sprawiedliwości tej, która jest z wiary. 8Wiarą wezwany Abraham, usłuchał Boga, aby poszedł na miejsce, które dziedzicznie wziąć miał i wyszedł nie wiedząc gdzie przydź miał. 9Wiarą pomieszkał w ziemi obiecanej jako w cudzej, mieszkając w namieciech z Izaakiem i z Jakubem, którzy byli społeczni dziedzicy tejże obietnice. 10Abowiem oczekawał miasta mającego grunty, którego sprawcą i stworzycielem jest Bóg. 11Wiarą i sama Sara wzięła moc ku przyjęciu nasienia i nad lata swe porodziła, przeto iż tego miała za wiernego, który był obiecał. 12Dla tego też z jednego, i to jeszcze już obumarłego, zrodziło się potomków taka wielkość, jako gwiazd niebieskich i jakoby piasek niezliczony, który jest na brzegu morskim. 13Wedle wiary umarli ci wszyscy, gdy nie dostąpili obiecanych rzeczy, ale z daleka je widzieli i uwierzyli, a z dziękowaniem przyjmowali, wyznawszy się być gośćmi i przychodniami na ziemi. 14Bo którzy takowe rzeczy powiedają, jawnie okazują, iż szukają ojczyzny. 15A jesliby byli pamiętali, z której byli wyszli, mieli czas, aby się zaś wrócili. 16Ale teraz lepszej żądają, to jest niebieskiej, a przeto nie wstyda się Bóg sam być zwan Bogiem ich, gdyż im miasto zgotował. 17Wiarą Abraham, gdy był doświadczon, ofiarował Izaaka i owszem jednorodzonego ofiarował tenże, który był wziął obietnice. 18Do którego rzeczono: W Izaaku tobie będzie wezwano plemię. 19To u siebie obaczywszy, iż Bóg może i z umarłych wzbudzić; skąd go też nie jakiem podobieństwem zasię otrzymał. 20Wiarą około przyszłych rzeczy błogosławił Izaak Jakuba i Ezaw. 21Wiarą Jakub umierając, każdego z synów Józefowych błogosławił i dał chwałę Bogu, podparszy się końcem laski swej. 22Wiarą Józef umierając, o wyściu synów izraelskich wspomionał i około kości swoich rozkazał. 23Wiarą gdy się narodził Mojżesz jest skryt przez trzy miesiące od rodziców swoich, przeto iż go widzieli nadobnym dzieciątkiem, ani się bali rozkazania królewskiego. 24Wiarą Mojżesz, już dorosły, nie chciał być zwan synem córki faraonowej. 25Radszej to obrawszy, aby był utrapionym wespół z ludem Bożym, niżli używać doczesnych pożytków grzechu. 26Rozumiejąc być więtszym bogactwem sromocenie Krystusowe, niżli skarby Egiptcjanów, bo się oglądał na odpłatę. 27Wiarą opuścił Egipt, nic się nie bojąc gniewu królewskiego, abowiem jakoby widział tego, który jest niewidomy, tak był i statecznego serca. 28Wiarą obchodził wielkanoc i wylanie krwie, aby ten, który pierworodne tracił, ich nie dotknął. 29Wiarą przeszli przez Morze Czerwone, jako po suchej ziemi, którego chcąc kusić Egiptcjanie, zatopieni są. 30Wiarą mury Jerycha upadły, będąc obtoczone przez siedm dni. 31Wiarą Rahab, wszetecznica ona, nie zginęła wespół z tymi, którzy nie byli posłusznymi, przyjąwszy wdzięcznie do gospody szpiegi. 32A cóż dalej mówię? Boć mi czasu nie zstanie, gdybych powiedał o Gedeonie, o Baraku, o Samsonie, o Jefte, o Dawidzie, o Samuelu i o prorocech. 33Którzy wiarą zwalczyli królestwa, czynili sprawiedliwość, dostąpili obietnic i zawarli gęby lwów. 34Zagasili moc ognia, uszli ostrych mieczów, mocnymi się stali z niemocy, sił dostąpili na wojnie i wojska obcych tył im podawali. 35Niewiasty wzięły swoje umarłe z zmartwychwstania, a drudzy są rozciągnieni, nie dbając, aby byli wybawieni, a ku temu, aby lepszego zmartwychwstania dostąpili. 36A drudzy zasię doznali pośmiewisk i biczowania, nadto i związek i więzienia. 37Ukamionowani są, przecierani są, doświadczeni są, mieczem zabici polegli, błąkali się w owczych i w kozich skórach, opuszczeni, uciśnieni, utrapieni. 38Których nie był godzien świat, tułając się po puszczach i górach i jamach i jaskiniach ziemie. 39A ci wszyscy świadectwo otrzymawszy przez wiarę, obietnice nie dostąpili. 40Iż Bóg o nas coś lepszego przejźrzał, aby bez nas nie byli poświęceni.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
W Chrystusie
Lecz Bogu niech będą dzięki, który nam zawsze daje zwycięstwo w Chrystusie i sprawia, że przez nas rozchodzi się wonność poznania Bożego po całej ziemi;
II Kor 2:14
II Kor 2:14
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
O nim to świadczą wszyscy prorocy, iż każdy, kto w niego wierzy, dostąpi odpuszczenia grzechów przez imię jego.
Dz 10:43
Dz 10:43
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?