Nawigacja

Biblia Brzeska
Księga: List św. Jakuba 2:14

Tytuł oryginalny
List do wszech wobec Jakuba Apostoła świętego

¹Bracia moi! Nie miejcie wiary Pana naszego Jezu Krysta chwalebnego, z brakowaniem osób. ²Abowiem jesliby wszedł do zgromadzenia waszego mąż z złotym pierścieniem, w szacie ślicznej, a wszedłby też ubogi w plugawym odzieniu. ³A wy byście wejzrawszy na tego, który ma na sobie szatę śliczną rzekli mu: Ty siedź tu poczciwie, a rzeklibyście ubogiemu: Ty stój tam, abo siedź tu pod podnóżkiem moim. ⁴Azażeście nie uczynili różności u siebie i staliście się sędźmi przewrotnie rozważającemi? ⁵Słuchajcież, bracia moi mili! Azaż Bóg nie obrał ubogich świata tego, aby się stali bogatymi wiarą i dziedzicmi królestwa, które obiecał tym, którzy go miłują? ⁶Aleście wy ubogiego zelżyli. Izali bogaci okrutnie was nie uciskają i ciągną was do sądów? ⁷Izali nie bluźnią onego zacnego imienia, którym się ozywacie? ⁸A wszakże jesli zakon królewski pełnicie wedle pisma: Będziesz miłował bliźniego twego jako samego siebie, dobrze czynicie. ⁹Ale jesli osobą brakujecie, grzechu się dopuszczacie i bywacie karani od zakonu jako przestępce. ¹⁰Abowiem kto by zachował wszytek zakon, a w jednym by upadł, jest winien wszytkiego. ¹¹Bo ten który rzekł: Nie będziesz cudzołożył, powiedział też: Nie będziesz zabijał. A jesli nie będziesz cudzołożył, ale będziesz zabijał, stałeś się przestępcą zakonu. ¹²Tak mówcie i tak czyńcie, jako ci, którzy mają być sądzeni przez zakon wolności. ¹³Abowiem sąd bez miłosierdzia czynion będzie z tym, który by miłosierdzia nie czynił, a miłosierdzie chlubi się przeciwko potępieniu. ¹⁴Bracia moi! Cóż za pożytek, jesli by kto rzekł, iż ma wiarę, a uczynków by nie miał? Izali go może wiara ona zbawić? ¹⁵A jesliby brat abo siostra byli nadzy i potrzebowali powszedniej żywności. ¹⁶I rzekłby im który z was: Idźcie z pokojem, zgrzejcie się i nasyćcie się, a przedsię nie dalibyście im rzeczy potrzebnych ciału, cóż za pożytek będzie? ¹⁷Takżeć też wiara, jesliby nie miała uczynków, martwa jest w sobie. ¹⁸I owszem rzecze kto: Ty wiarę masz, a ja mam uczynki. Okaż mi wiarę z uczynków twoich, a ja tobie okażę wiarę moję z uczynków moich. ¹⁹Ty wierzysz, iż jest jeden Bóg, dobrze czynisz; i diablić wierzą i drżą. ²⁰A chcesz wiedzieć, o człowiecze próżny, iż wiara bez uczynków martwa jest? ²¹Abraham, ociec nasz, izali nie z uczynków usprawiedliwion jest? Gdy ofiarował Izaaka, syna swego, na ołtarzu? ²²Widzisz, iż wiara sprawowała uczynki jego, a iż z uczynków wiara doskonała była? ²³I wypełniło się Pismo, które mówi: Uwierzył Abraham Bogu, i poczytano mu jest ku sprawiedliwości, i nazwan jest przyjacielem Bożym. ²⁴Widzicież tedy, iż z uczynków bywa usprawiedliwion człowiek, a nie z wiary tylko? ²⁵Także też i Rahab, wszetecznica, izali z uczynków nie jest usprawiedliwiona, gdy przyjęła posły i inszą drogą wypuściła? ²⁶Abowiem jako ciało bez ducha jest martwe, tak i wiara ona, która jest bez uczynków, martwa jest.