Tytuł oryginalnyProroctwo Zachariasza proroka
1A anioł, który ze mną mówił, przyszedł zasię i obudził mię, jako męża, którego obudzą ze snu jego. 2Tedy rzekł ku mnie: I cóż widzisz? A jam odpowiedział: Widzę oto lichtarz wszytek złoty, a czaszka na wierzchu jego i siedm lamp nad nim i siedm też nalewek ku każdej lampie, które są na wierzchu jego. 3Są też przy nim i dwie oliwie, jedna po prawej stronie czaszki, a druga po lewej. 4Potymem odpowiedziawszy rzekł do anioła, który mówił ze mną temi słowy: I cóż się przez to rozumie, o mój Panie? 5Tedy mi odpowiedział anioł, on który mówił ze mną temi słowy: I wieszże co to jest? A jam rzekł: Nie wiem Panie. 6Odpowiedziawszy tedy rzekł tak ku mnie: Toć jest słowo Pańskie do Zorobabela: Nie żadną mocą ani możnością stanie się to, ale duchem moim, mówi Pan zastępów. 7Ty, któraś jest górą wielką przed Zorobabelem, staniesz się równią, a z ciebie wyjmę kamień przedniejszy z takowym wołaniem: Łaska, łaska nad nim. 8Stało się tedy do mnie słowo Pańskie, tym sposobem. 9Ręce Zorobabelowe zaczęły ten dom i dokonają go ręce jego. I poznasz, że Pan, Bóg zastępów posłał mię do was. 10I któż pogardził dzień maluczkich początków? Aleć się rozradują, kiedy ujźrą prawidło w ręku Zorobabelowych. Ty są siedm ok Pańskich, które przechadzają wszytkę ziemię. 11Rzekłem potym k niemu mówiąc: A ty dwie oliwie co się rozumieją po prawej stronie lichtarza i po lewej? 12I mówiłem po wtóre k niemu: I cóż zacz są ty gałęzi oliwne, które są miedzy dwiema rurkami złotemi, z których płynie olej złotej barwy? 13Tedy tak rzekł ku mnie: I wieszże co to jest? A jam rzekł: Nie wiem, mój panie. 14Powiedział tedy: Cić są dwa synowie pomazańcy, którzy stoją przed Panem wszej ziemie.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?