Wyszukiwanie
Biblia Brzeska
Księga Psalmów 78:5
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Tytuł oryginalnyKsięgi Psalmów abo pieśni Dawidowych
78:1
Maskil Asafowe. Słuchaj ludu mój zakonu mego, nakłońcież uszu waszych ku słowam ust moich.
78:2
Otwórzże usta swe ku przypowieści, a będę wyprawował gadki czasów przeszłych.
78:3
Którechmy słyszeli i doznali ich, a które nam opowiedali ojcowie naszy.
78:4
Nie zataimy też tego przed syny ich, którzy potym przyszłemu potomstwu będą opowiedać chwały Pańskie, moc jego i cuda, które czynił.
78:5
I wzbudził świadectwo w Jakubie, a postanowił zakon w Izraelu i co rozkazał ojcom naszym, aby to oznajmowali synom swoim.
78:6
Aby to wiedzieli potomkowie ich, a ci synowie, którzy się narodzili, podróstszy, będą opowiedać synom swoim.
78:7
Aby pokładali nadzieję swoję w Bogu, a nie zapamiętawali spraw Bożych, strzegąc rozkazania jego.
78:8
Aby się też nie stali jako ojcowie ich narodem niewiernym i odpornym; narodem serca nieprawego, a którego duch nie był wiernym Bogu.
78:9
Synowie Efraimowi zbrojni, strzelający z łuku, podali tył czasu walki.
78:10
Nie strzegli przymierza Bożego, ani chcieli chodzić w zakonie jego.
78:11
Ale zapomnieli spraw jego i cudów jego, które im okazował.
78:12
Czynił cuda przed ojcy ich w ziemi egipskiej na polu Zoan.
78:13
Rozdzielił morze i przeprowadził je przez nie, a kazał stanąć wodam na kupie.
78:14
I prowadził je w obłoku przez dzień, a przez wszytkę noc w jasnym ogniu.
78:15
Rozczepił skałę na puszczy, a dał im picie z przepaści wielkich.
78:16
I wywiódł strumienie z opoki, a puścił wody jako rzeki.
78:17
A wszakoż oni zasię zgrzeszyli przeciwko jemu, wzruszając ku gniewu Nawyższego na puszczy.
78:18
I kusili Boga w sercu swym prosząc o pokarm ku swej chciwości.
78:19
A mówili przeciwko Bogu tymi słowy: Izali Bóg może nam zgotować stół na puszczy?
78:20
Oto roztrącił opoki i wypłynęły wody, a strumienie wzbierały. Izali też może dać chleb, a nagotować mięsa ludowi swemu?
78:21
A przetoż Pan słysząc to rozgniewał się, a ogień jego zapalił się przeciw Jakubowi i wzruszyła się popędliwość jego przeciwko Izraelowi.
78:22
Iż nie wierzyli Bogu, a nie ufali w wybawieniu jego.
78:23
Abowiem rozkazał z wierzchu obłokom, a otworzył forty niebieskie.
78:24
I puścił im jako deszcz mannę ku pokarmowi, a pszenicę niebieską oddał im.
78:25
Chleb mocarzów jadł człowiek, a posłał im pokarm obfity.
78:26
Abowiem wzbudził wiatr zewschodni na niebie, a przywiódł w mocy swej wiatr z południa.
78:27
I puścił na nie jako proch mięso, a jako piasek morski ptastwo skrzydlate.
78:28
I dał im upaść w pośród namiotów ich i około obozu ich.
78:29
Tedy się najedli i nasyceni są barzo, a dosyć się stało chciwości ich.
78:30
A jeszcze nie mieli dosyć w chuci swej i jeszcze mieli pokarm w uściech swych.
78:31
Gdy gniew Boży zstąpił na nie, a pomordował co natłusze z nich, a przedniejsze z Izraela złożył.
78:32
W tym wszytkim jeszcze zgrzeszyli i nie wierzyli cudam jego.
78:33
A przetoż czasy ich i lata ich prędko w niwecz obrócił.
78:34
Jesli je kiedy mordował, wzywali go i nawracali się, a raniuczko szukali Boga.
78:35
Przypominając sobie, iż Bóg jest skałą ich, a Bóg nawyższy odkupicielem ich.
78:36
I nadobnie mówili do niego usty swoimi, ale językiem swym kłamali.
78:37
Serce ich nie było prawe przed nim, a nie byli wiernymi w przymierzu jego.
78:38
A wszakoż on jako miłosierny odpuszczał im złości, a nie zatracił ich i częstokroć od nich odwracał gniew swój, a nie pobudzał wszytkiego rozgniewania swego.
78:39
Rozpominając na to, że są ciałem, a wiatr idący przed się, a nie wracający się.
78:40
Ile kroć wzruszali go ku gniewu na puszczy, a przykrzyli mu się ma miejscach pustych.
78:41
A częstokroć się odwracając, kusili Boga, zamierzając kres świętemu izraelskiemu.
78:42
Nie pamiętali na możność jego i na on dzień, w który je wywiódł z uciśnienia.
78:43
Ani na onego, który okazował cuda swe w Egiptcie, a dziwy swe w krainie Zoan.
78:44
I obrócił w krew rzeki ich i strumienie ich, aby z nich nie pili.
78:45
Puścił na nie wielkość much, które je kąsały; a żaby, które je gubiły.
78:46
Oddał chrząszczom owoce ich; a pracą ich szarańczej.
78:47
Potłukł gradem winnice ich; a plone figi ich wielkim gradem
78:48
I potłukł gradem bydła ich; a majętności ich popalił węglem ognistem.
78:49
Puścił na nie zapalczywość popędliwości swojej i gniew swój; srogość i uciśnienie sprawą duchów złych.
78:50
Wyprostował ścieżkę gniewowi swemu i nie zawściągnął zdrowia ich od śmierci, ale żywot ich zaraził powietrzem.
78:51
I pobił wszytki pierworodne w Egiptcie i pierworództwa mocy ich w przybytkoch Cham.
78:52
I wyprowadził lud swój jako owieczki, a wiódł je jako stado na puszczy.
78:53
Prowadził je w beśpieczeństwie, iż się nic nie lękali, a nieprzyjacioły ich okryło morze.
78:54
Wiódł je do granic miejsca swego świętego, a na oto tę górę, której dostała prawica jego.
78:55
Wyrzucił przed nimi pogany, a przypadły na nie sznury dziedzictwa i dał mieszkanie w przybytkoch ich narodowi izraelskiemu.
78:56
A wszakoż kusili go i przykrzyli się Bogu najwyższemu, a nie strzegli świadectwa jego.
78:57
Odwrócili się i przewrotnie się z nim obchodzili jako ojcowie ich; wywrócili się jako lud omylny.
78:58
I wzruszyli go ku gniewu na górach swoich, a bałwany swymi wyzwali go ku zapalczywości.
78:59
Co słysząc Bóg wzruszył się i barzo wzgardził ludem izraelskim.
78:60
I dlatego opuścił przybytek Sylo i namiot, w którym mieszkał miedzy ludźmi.
78:61
I podał do więzienia moc swoję, a chwałę swoję w ręce nieprzyjacielowi.
78:62
Podał też pod miecz lud swój, a rozgniewał się na dziedzictwo swe.
78:63
Młodzieńce jego pożarł ogień, a panienki jego nie były w uczciwości.
78:64
Kapłani jego polegli od miecza, a wdowy jego nie chodziły w żałobie.
78:65
A wszakoż się Pan ocucił jako ze snu, a jako mocarz wykrzykając podpiwszy sobie.
78:66
I poraził nieprzyjacioły swoje, iż podali tył; a podał je w wieczne pohańbienie.
78:67
Wzgardził namiot Józefów, a pokolenia Efraimowego nie obrał.
78:68
Obrał sobie naród judzki i górę Syjon, w której się rozkochał.
78:69
I pobudował sobie jako pałace wysokie miejsce święte swoje; a jako ziemię, której grunty założył od wieku.
78:70
I obrał Dawida, służebnika swego, a wyjął go z obór owczych.
78:71
A tego, który pasł owce dojne, przywiódł k temu, aby pasł Jakuba, lud jego i Izraela, dziedzictwo jego.
78:72
A przetoż on je chował w szczyrości serca swego i w roztropności rąk swych prowadził je.
Nawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
W Chrystusie
Lecz on zraniony jest za występki nasze, starty za winy nasze. Ukarany został dla naszego zbawienia, a jego ranami jesteśmy uleczeni.
Iz 53:5
Iz 53:5
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Izaak (I Mojż 24:11-67), Jakub (I Mojż 29:1-29) i Mojżesz (II Mojż 2:15-21) wszyscy oni poznali swoje żony przy studni.
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
Radujcie i weselcie się, albowiem zapłata wasza obfita jest w niebie; tak bowiem prześladowali proroków, którzy byli przed wami.
Mat 5:12
Mat 5:12
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?