Nawigacja

Biblia Brzeska
Księga Psalmów 49:4

Tytuł oryginalny
Księgi Psalmów abo pieśni Dawidowych

¹Przedniejszemu nad śpiewaki synów Korego psalm. ²Słuchajcie tego wszyscy narodowie, a weźmicie to w uszy swoje wszyscy, którzy mieszkacie na świecie. ³Tak wy z pospólstwa, jako i wy zacniejszy; tak bogaty, jako i ubogi. ⁴Usta moje będą opowiadać mądrości, a serce moje umiejętność rozmyślać będzie. ⁵Nakłonię ucha mego ku przypowieści, a gadkę moję będę wykładał przy harfie. ⁶I przeczże się mam bać czasu nieszczęścia, gdy mię obstąpi złość pięty mojej. ⁷Ci którzy ufają bogactwam swoim, a którzy się chlubią w wielkich dostatkach swoich. ⁸Żaden brata nie okupi, ani może dać Bogu okupu zań. ⁹Abowiem jest drogi odkup dusze ich i nigdy być nie może. ¹⁰Aby miał żyć na wieki, a nie oglądać grobu. ¹¹Abowiem każdy baczy jako umierają mądrzy, a jako społu głupi i szaleni giną, zostawiając inym bogactwa swoje. ¹²O tym jest myśl ich, aby domy ich trwały na wieki, a mieszkanie ich na potomne czasy i dlategoż nazywają ziemie imiony swemi. ¹³Ale człowiek nie będzie trwał we czci, a owszem będzie podobien bydlętom, które giną. ¹⁴Takowa droga tych jest-ci szaleństwo, a potomstwo ich naśladować będzie ustaw ich. Sela. ¹⁵Jako owce będą zagnani w niskości, a pożrze je śmierć i będą sprawiedliwi nad nimi panować rano, a kształt ich ustanie, gdy oni z mieszkania swojego wstąpią do grobu. ¹⁶A wszakoż Bóg duszę moję wykupi z mocy grobu, gdy mię przyjmie. Sela. ¹⁷Nie bójże się, gdy się zbogaci człowiek, a gdy się rozmnoży chwała domu jego. ¹⁸Abowiem, gdy umrze, nie weźmie nic z sobą, ani za nim pójdzie chwała jego. ¹⁹Gdyż póki żyw jest, zda się sobie być szczęśliwym, a chwalą go, gdy wczasów swych używa. ²⁰Aleć on pójdzie za potomstwem ojców swych, a aż na wieki nie ogląda światłości. ²¹Człowiek gdy jest we ćci nie rozumie, a podobien jest bydlętom, które giną.