Tytuł oryginalnyKsięgi Psalmów abo pieśni Dawidowych
1Przecz-że się buntuje pogaństwo, a po próżnicy szemrzą narodowie? 2Zastawili się królowie ziemscy, a książęta radzą się społem przeciwko Panu i przeciw pomazańcowi jego mówiąc: 3Potargajmy związki ich, a odrzućmy powrozy ich. 4Ale ten, który mieszka w niebie, naśmieje się z nich, a Pan szydzić z nich będzie. 5Tedy będzie k nim mówił w popędliwości swojej, a w gniewie swoim przestraszy je. 6Mówiąc: A jam postanowił Króla mojego nad Syjonem, górą świętą moją. 7Opowiem ten dekret, który mi Pan opowiedział: Syn mój ty jesteś, któregom ja dziś porodził. 8Żądaj ode mnie, a podam narody w dziedzictwo twoje, a w osiadłość twą granice ziemie. 9Potrzesz je laską żelazną, a jako naczynie zduńskie pokruszysz je. 10Teraz-że zrozumiejcie królowie, nauczcież się sędziowie ziemie. 11Służcie Panu w bojaźni, a rozradujcie się jemu w strachu. 12Pocałujcie syna, by się snadź nie rozgniewał, a iżbyście nie zginęli z drogi, gdyby z prędka zapaliła się popędliwość jego. Szczęśliwi wszyscy, którzy jedno w nim ufają.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?