Wyszukiwanie
Tytuł oryginalnyKsięgi Psalmów abo pieśni Dawidowych
1Przedniejszemu nad śpiewaki sługi Pańskiego, Dawida, który śpiewał Panu piosnkę tę na on czas, gdy go Pan wyrwał z rąk wszytkich nieprzyjaciół jego i z rąk Saulowych, tak mówiąc: 2Rozmiłuję się ciebie, Panie, któryś jest mocą moją! 3Pan jest opoka moja i obrona moja i wybawiciel mój. Bóg mój i skała moja, w którym ja ufać będę. On-ci jest tarcz moja i róg zbawienia mego i twirdza moja. 4Będę wzywał Pana chwaląc go, a będę wybawion od nieprzyjaciół moich. 5Ogarnęłyć mię były boleści śmierci, a potoki niepobożnych ludzi straszyli mię. 6Boleści grobu ogarnęły mię były, a potykały mię sidła śmierci. 7A wszakożem wzywał Pana w utrapieniu moim, a wołałem do Boga mego i wysłuchał głosu mego z kościoła swego, a wołanie, którem czynił k niemu, przyszło aż do uszu jego. 8Tedy się wzruszyła i zadrżała ziemia, a zatrząsnęły się fundamenty gór i wzruszyły się od gniewu jego. 9Zakurzył się dym z nozdrzy jego, a ogień wychodzący z ust jego pożerał, a węgle się od niego rozpalało. 10Nakłonił niebo i zstąpił, a ciemność była pod nogami jego. 11I jeździł na cherubie, a latał będąc noszon na skrzydłach wiatru. 12Uczynił sobie pochronką ciemności, a przybytek około siebie ciemności wód i obłoki gęste. 13Przed jasnością, która szła przed nim, rozbiegły się obłoki ony, grady i węgle ogniste. 14I zagrzmiał Pan na niebie, a Nawyższy dał się słyszeć z gradem i z węglem ognistem. 15Puścił strzały swe i rozproszył je, rzucił wiele błyskawic i rozgromił je. 16I okazały się głębokości wód, a odkryte są grunty świata na fukanie twe, o Panie! I na tchnienie wiatru gniewu twego. 17Ściągnął rękę z wysokości i zachwycił mię, a wyrwał mię z wód wielkich. 18Wydarł mię od mocnego nieprzyjaciela mego i od tych, którzy mię mieli w nienawiści, przeto, iż byli mocniejszy niżli ja. 19Potkali się ze mną w dzień uciśnienia mego, ale Pan był podparciem mojem. 20Wywiódł mię na miejsce przestrone, a wybawił mię przeto, że mię umiłował. 21Pan mnie płacił wedle sprawiedliwości mojej, a nagrodził mi wedle czystości rąk moich. 22Abowiemem strzegł dróg Pańskich, anim odstawał złościwie od Boga mego. 23Gdyżem zawżdy przed sobą miał wszytki sądy jego, a ustaw jego nie odmiatowałem od siebie. 24Całem zawżdy przestawał przy nim, a strzegłem się nieprawości. 25A przetoż mi Pan zapłacił wedle sprawiedliwości mej i wedle czystości rąk moich, która była przed oczyma jego. 26Okażesz się miłosiernym miłosiernemu, a będziesz szczyrym człowiekowi szczyremu. 27Będziesz czyst z czystym, a z przewrotnym przewrotnie obchodzić się będziesz. 28Abowiem lud znędzony wybawisz, a oczy podniosłe uniżysz. 29Oświecisz też sam pochodnią moję, a Pan, Bóg mój oświeci ciemności moje. 30Gdyżem ja w mocy twej przebił się przez wojska, a w Bogu moim przeskoczyłem mur. 31On-ci jest Bogiem, którego są drogi doskonałe, a słowo Pańskie jest wypolerowane i jest tarczą wszytkim, którzy w nim ufają. 32I któryż jest Bóg nad Pana? A kto jest mocniejszy nad Boga naszego? 33On-ci jest Bóg, który mię opasał mocą, a uczynił doskonałą drogę moję. 34Sprawiwszy nogi moje jako jelenie, a postawił mię na miejscach moich wysokich. 35Który sprawił ręce me do walki, tak, iżem skruszył ramiony swemi łuk stalowy. 36I dałeś mi tarcz zbawienia twego, a prawica twa podpierała mię i dobrotliwość twoja rozmnożyła mię. 37Rozprzestrzeniłeś postąpienia moje pode mną, a nie chwiały się goleni moje. 38Goniłem nieprzyjacioły moje i pojmałem je, a nie wróciłem się ażem je wytracił. 39Poraziłem je tak, iż powstać nie mogli, upadając pod nogi moje. 40Opasałeś mię mocą ku walce, a powaliłeś nieprzyjacioły moje pod mię. 41I tyś sprawił, iż nieprzyjaciele moi podali tył przede mną, a wykorzeniłem ty, którzy mię mieli w nienawiści. 42Wołali, ale nie był, kto by je ratował, a k temu i do Pana, ale się im nie ozwał. 43Potłukłem je jako proch przed wiatrem pierzchający, a podeptałem je jako błoto na ulicach. 44Wyrwałeś mię od zwad ludzkich, a postawiłeś mię głową narodom, a lud, który mię nie znał, służył mi. 45Jako który posłyszał o mnie, byli mi posłuszni, a ludzie postronni poddawali mi się. 46Narodowie postronni stracili dobrą myśl, a drżeli w zamknieniu swoim. 47Niechaj żywie Pan, a niech będzie błogosławiony obrońca mój i niech będzie wywyższon Bóg zbawienia mojego. 48Bóg-ci jest, który się mnie mścić dawa a narody daje mi w posłuszeństwo. 49On-ci jest wybawicielem mym od nieprzyjaciół moich i tyś mię sam wywyższył od tych, którzy powstają przeciw mnie, a od człowieka okrutnego wyrwałeś mię. 50A przetoż będę cię chwalił miedzy narody, o Panie, a będę śpiewał imieniowi twemu. 51Gdyżeś uczynił zacne wybawienia królowi swemu, a sprawił miłosierdzie pomazańcowi swojemu Dawidowi i potomstwu jego aż na wieki.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
W Chrystusie
Lecz on zraniony jest za występki nasze, starty za winy nasze. Ukarany został dla naszego zbawienia, a jego ranami jesteśmy uleczeni.
Iz 53:5
Iz 53:5
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
Jeżeli bowiem nawrócicie się do Pana, to wasi bracia i synowie doznają miłosierdzia od tych, którzy ich uprowadzili do niewoli, i powrócą do tej ziemi. Albowiem litościwy i miłosierny jest Pan, wasz Bóg, i nie odwróci od was swojego oblicza, jeżeli się do niego nawrócicie.
II Kron 30:9
II Kron 30:9
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?