„Przeciwko tobie wydał Pan rozkaz: Twoje imię już nigdy nie będzie wspominane; ze świątyni twojego Boga usunę posąg ryty i lany, i przygotuję ci grób z piętnem hańby.”

Biblia Warszawska: Księga Nahuma 1,14

Biblia Brzeska
Księga Psalmów 119:174

Tytuł oryginalny
Księgi Psalmów abo pieśni Dawidowych
O Przekładzie
119:1
Błogosławieni są doskonali w drodze, którzy chodzą w zakonie Pańskim.
119:2
Błogosławieni, którzy strzegą świadectw jego, a szukają go ze wszytkiego serca.
119:3
Ci też, którzy się nie sprawują złościwie, ale chodzą drogami jego.
119:4
Tyś przykazał rozkazania twoje, aby ich pilnie strzeżono.
119:5
Oby tak były utwierdzone drogi moje, ku strzeżeniu praw twoich.
119:6
Tedy zawstydzon nie będę, gdy weźrzę na wszytki rozkazania twe.
119:7
Będę cię wysławiał w szczyrości serca, gdy się nauczę sądów twoich sprawiedliwych.
119:8
Będę strzegł ustaw twych, jużeż mię dalej nie opuszczaj.
119:9
W czymże młodzieniec będzie poprawował obyczajów swoich? Jedno gdy się będzie zachował wedle słowa twego.
119:10
Ze wszytkiego serca mego szukałem ciebie, nie dopuszczajże mi błędzić od rozkazania twego.
119:11
Skryłem w sercu moim wyrok twój, abych nie zgrzeszył przeciw tobie.
119:12
Błogosławionyżeś ty jest Panie, nauczże mię ustaw twoich.
119:13
Wargami moimi opowiedałem wszytki sądy ust twoich.
119:14
Kochałem się w drodze twoich świadectw, jako we wszytkich bogactwach.
119:15
W rozkazaniu twoim rozmyślać będę i obaczę ścieżki twoje.
119:16
Rozkosz moja będzie w ustawach twoich, a nie zapomnię słów twoich.
119:17
Daruj tym służebnika twego, abych żył, a iżbych strzegł słowa twego.
119:18
Odsłoń oczy moje, abych ujzrał cuda zakonu twego.
119:19
Jestem-ci gościem na ziemi, nie zakrywajże ode mnie rozkazania twojego.
119:20
Ufrasowała się dusza ma, pragnąc sądów twoich na każdy czas.
119:21
Wytraciłeś pyszne, a przeklęci są ci, co się obłądzili od rozkazania twojego.
119:22
Oddal ode mnie pohańbienie i wzgardę, gdyżem strzegł twoich świadectw.
119:23
Zasiedlić też i książęta, a mówili przeciw mnie, wszakoż sługa twój rozmyślał prawa twoje.
119:24
Kochaniem mojem były też świadectwa twoje i rajcami memi.
119:25
Przylnęła do prochu dusza moja, ożywże mię według obietnice twojej.
119:26
Drogi me oznajmiłem tobie i wysłuchałeś mię, a przetoż mię naucz ustaw twoich.
119:27
Daj mi zrozumieć drogi rozkazania twego, a będę rozmyślał cuda twoje.
119:28
Rozpływa się dusza moja od smętku, utwirdźże mię według słowa twego.
119:29
Drogę kłamstwa oddal ode mnie, a obdarz mię zakonem twoim.
119:30
Obrałem sobie drogę prawdy, a sądy twe pokładałem przed sobą.
119:31
Stałem mocnie przy świadectwach twych Panie, nie zawstydajże mię.
119:32
Drogą rozkazania twego pobieżę, gdy rozprzestrzenisz serce moje.
119:33
Naucz mię Panie drogi ustaw twych, a będę jej strzegł aż do końca.
119:34
Daj mi zrozumienie, abych strzegł zakonu twego, a będę go strzegł ze wszytkiego serca.
119:35
Przeprowadź mię ścieżką przykazania twego, gdyż w nim jest upodobanie moje.
119:36
Nakłoń serce me ku świadectwam twoim, a nie ku łakomstwu.
119:37
Odwróć oczy moje, aby nie patrzyły na próżność, a w drodze twojej obżyw mię.
119:38
Utwierdź wyrok twój służebnikowi twemu, który się boi ciebie.
119:39
Oddal ode mnie pohańbienie, któregom się obawał, abowiem sądy twe są dobre.
119:40
Otom pragnął rozkazania twego, obżywże mię w sprawiedliwości twojej.
119:41
Niechajżeć mi przyjdą dobrodziejstwa twe, Panie, a wybawienie twe według wyroku twego.
119:42
I dam odpowiedź temu, który mię hańbi, gdyż ufam w słowie twoim.
119:43
Nie wyrywajże żadną miarą z ust moich słowa prawdziwego, abowiem oczekawam sądów twoich.
119:44
I będę strzegł ustawicznie zakonu twego, aż na wieki wieczne.
119:45
Będę chodził na przestrzeństwie, gdyżem strzegł rozkazania twego.
119:46
O świadectwach twych będę rozmawiał przed królmi, a nie będę zawstydzon.
119:47
Rozkocham się w przykazaniu twoim, którem umiłował.
119:48
I podniosę serce moje ku rozkazaniu twemu, które miłuję, a będę rozmyślał w ustawach twoich.
119:49
Wspomni na obietnicę, którąś uczynił służebnikowi twemu, a w której mi ufanie czynisz.
119:50
Tać jest pociecha w utrapieniu moim, gdyż wyrok twój ożywił mię.
119:51
Barzo się ze mnie naśmiewali hardzi, lecz-em się ja nie odchylił od zakonu twego.
119:52
Przypomniałem sobie Panie wieczne sądy twoje, a samem się w nich cieszył.
119:53
Ogarnął mię strach dla niepobożnych, którzy zakon twój opuszczali.
119:54
Śpiewałem sobie o ustawach twoich w domu kędy jestem gościem.
119:55
Przypomniałem sobie w nocy imię twoje Panie i strzegłem zakonu twego.
119:56
A toć mi przypadało, iżem strzegł rozkazania twego.
119:57
Panie, tyś jest dział mój, a jam umyślił strzec rozkazania twego.
119:58
Modlę się przed tobą ze wszytkiego serca, zmiłujże się nade mną według przyrzeczenia twego.
119:59
Przypatrowałem się drogam moim, a udałem nogi moje ku świadectwam twoim.
119:60
Pośpieszyłem się, a nie omieszkałem strzec rozkazania twego.
119:61
Hufy niepobożnych złupiły mię, alem ja nie zapomniał zakonu twego.
119:62
Wstawam o północy ku chwale twojej, dla sądów twych sprawiedliwych.
119:63
Stowarzyszyłem się ze wszytkiemi, którzy się boją ciebie, a strzegą rozkazania twego.
119:64
Dobrotliwości twej, Panie, pełna jest ziemia, nauczże mię ustaw twoich.
119:65
Łaskawieś się obchodził z sługą twym, Panie, według słowa twojego.
119:66
Nauczże mię słusznego rozsądku i umiejętności, abowiemem uwierzył rozkazaniu twemu.
119:67
Przed tym niżlim ja był uniżon, błądziłem, ale teraz strzegę wyroku twego.
119:68
Dobry żeś ty i miłosierny, nauczże mię ustaw twoich.
119:69
Zmyślali hardzi kłamstwo przeciwko mnie, ale ja Panie ze wszytkiego serca strzegłem rozkazania twego.
119:70
Zatyło serce ich, jako sadło; a jam się kochał w zakonie twoim.
119:71
Jest mi to ku dobremu, iżem był utrapion, abych się uczył ustaw twoich.
119:72
Nauka ust twoich lepsza jest niżli tysiące złota i srebra.
119:73
Ręce twoje sprawiły mię i wykształtowały mię, dajże mi zrozumieć i nauczać się rozkazania twego.
119:74
Tedy ci, którzy się boją ciebie, gdy mię ujzrą, rozweselą się, abowiemem oczekawał słowa twojego.
119:75
Znam Panie, iż są sprawiedliwe sądy twoje, a iżeś mię słusznie pokarał.
119:76
Niechajżeć proszę dobrotliwość twoja pocieszy mię według wyroku twego, któryś uczynił słudze twojemu.
119:77
Niechać na mię przyjdzie miłosierdzie twoje i będę żył, abowiem zakon twój jest kochanie moje.
119:78
Niechajżeć hardzi będą zawstydzeni, którzy mię niewinnie podwrócić chcieli, ale ja w rozkazaniu twoim rozmyślać będę.
119:79
Niechajże się ku mnie obrócą wszyscy, którzy się boją ciebie, a którzy znają świadectwa twoje.
119:80
Serce moje niechaj będzie doskonałe w ustawach twoich, abych zawstydzon nie był.
119:81
Dusza moja prawie ustała pragnąc zbawienia twego, a oczekawam słowa twojego.
119:82
Oczy moje ustały czekając wyroku twego, a mówiłem: Kiedyż mię wżdy pocieszysz?
119:83
Abowiemem był jako naczynie skórzane w dymie, a wszakożem ustaw twych nie zapomniał.
119:84
Azaż wiele dni służebnika twego? Gdy uczynisz sąd przeciwko tym, którzy mię prześladują.
119:85
Pokopali mi ludzie pyszni doły, co iście nie jest wedle zakonu twojego.
119:86
Wszytki twe rozkazania są prawdziwe; prześladują mię niewinnie; ratujże mię.
119:87
Prawieć mię już wytrawili na ziemi, a wszakożem ja nie opuszczał rozkazania twego.
119:88
Według dobrotliwości twojej obżyw mię, a będę strzegł świadectwa ust twoich.
119:89
Słowo twoje na wieki, Panie, na niebie trwać będzie.
119:90
Po wszytki czasy prawda twoja, a jakżeś ty ugruntował ziemię także stoi.
119:91
Według twych dekretów wszytko trwa aż i do tego czasu, abowiem tobie wszytko służy.
119:92
By był zakon twój nie był kochaniem mojem, tedy bych był zginął w utrapieniu swem.
119:93
Nie zapomnię na wieki rozkazania twego, gdyżeś mię nim obżywił.
119:94
Twójciem ja jest, zachowajże mię; abowiemciem pilen rozkazania twojego.
119:95
Na mię czyhają złośnicy, jakoby mię zatracili, alem ja sobie uważał świadectwa twoje.
119:96
Widziałem koniec każdej rzeczy schodzącej, ale nieskończone jest rozkazanie twoje.
119:97
O jako miłuję zakon twój, a on jest na każdy czas rozmyślaniem moim.
119:98
Uczyniłeś mię mędrszym rozkazaniem twoim nad nieprzyjacioły memi, abowiem ja trzymam się go na wieki.
119:99
Zstałem się rozumniejszy nad wszytki, którzy mię uczyli, bo świadectwa twoje moim są rozmyślanim.
119:100
Byłem rozumniejszym nad starce, gdyż strzegę rozkazania twego.
119:101
Od każdej złej ścieżki zawściągałem nogi moje, abych strzegł słowa twojego.
119:102
Nie odstępowałem od sądów twoich, abowiemeś ty ich mnie nauczył.
119:103
O jakoż są wdzięczne podniebieniu mojemu słowa twoje, a słodsze niżli miód w uściech moich.
119:104
Dostałem sobie zrozumienia z rozkazania twego, a przetożem miał w nienawiści wszytki ścieżki kłamliwe.
119:105
Słowo twoje jest pochodnią nogam moim, a światłością ścieżce mojej.
119:106
Przysiągłem i uczynię temu dosyć, strzegąc sprawiedliwych sądów twoich.
119:107
Sfrasowanem jest barzo, Panie, obżywże mię według słowa twego.
119:108
Dobrowolne śluby ust moich przyjmi proszę za wdzięczne, Panie, a sądów twoich naucz mię.
119:109
Dusza moja jest zawżdy w niebezpieczeństwie, a wszakoż nie zapomnię zakonu twego.
119:110
Założyli złośnicy sidło na mię, lecz ja nie obłądzę się od rozkazania twego.
119:111
Wziąłem za wieczne dziedzictwo świadectwa twoje, abowiem są radości serca mego.
119:112
Przykłoniłem serce me ku dosyćczynieniu ustawam twoim zawsze i aż na wieki.
119:113
Miałem w nienawiści myśli zdradliwe, a rozmiłowałem się zakonu twego.
119:114
Tyś jest pochronką moją i tarczą moją, a przetoż oczekawam na twoje słowo.
119:115
Odstępcież ode mnie wszyscy złośnicy, a będę strzegł rozkazania Boga mojego.
119:116
Utwirdźże mię według słowa twego i będę żył, a niechać nie będę zawstydzon w oczekawaniu moim.
119:117
Podpieraj mię, a zachowan będę i zawżdy się kochać będę w ustawach twoich.
119:118
Podeptałeś wszytki, którzy się obłądzili od ustaw twoich, abowiem-ci jest kłamliwa zdrada ich.
119:119
Obróciłeś w niwecz wszytki złośniki ziemie jako zużelicę i dlategożem umiłował świadectwa twoje.
119:120
Zdrygało się ciało moje dla strachu twego, a lękałem się przed wyroki twemi.
119:121
Czyniłem sąd i sprawiedliwość; nie opuszczajże mię miedzy tymi, którzy mię uciskają.
119:122
Niechaj się sługa twój rozkocha w dobrym, a pyszni niechaj mię gwałtem nie uciążają.
119:123
Oczy moje ustały pragnąc zbawienia twego i ku wyrokom sprawiedliwości twojej.
119:124
Obchodźże się z służebnikiem twem według miłosierdzia twego, a naucz mię ustaw twoich.
119:125
Jestem-ci sługa twój, dajże mi zrozumienie, abych wiedział świadectwa twoje.
119:126
Czas-ci już czynić, o Panie, abowiem rozproszono zakon twój.
119:127
A dlategożem więcej umiłował rozkazania twoje, niżli złota i klenoty.
119:128
A przetoż wszytki rozkazania o wszech rzeczach opowiedałem być prawdziwe, alem miał w nienawiści wszytki ścieżki kłamstwa.
119:129
Dziwne są wszytki świadectwa twoje, a przetoż ich strzeże dusza moja.
119:130
Początek słów twoich oświeca i dawa zrozumienie prostakom.
119:131
Otworzyłem usta moje i wzdychałem, abowiemem pragnął przykazania twego.
119:132
Wejzryż na mię, a zmiłuj się nade mną według zwyczaju twego przeciw tym, którzy miłują imię twe.
119:133
Chód mój wyprostuj w słowie twoim, a niechaj nade mną żadna złość nie panuje.
119:134
Wykup mię od uciśnienia ludzkiego, a będę strzegł rozkazania twojego.
119:135
Oświeć oblicze twoje nad służebnikiem twojem, a ustaw twoich naucz mię.
119:136
Wypłynęły źrzódła wód z oczu moich dlatego, iż nie strzeżono zakonu twego.
119:137
Sprawiedliwyś ty jest, Panie i prawdziwy w sądziech twoich.
119:138
Rozkazałeś chować sprawiedliwe świadectwa twe, a nawięcej prawdę.
119:139
Popędliwość moja strapiła mię, iż nieprzyjaciele moi zapamiętali słów twoich.
119:140
Słowo twoje wyczyścione jest dostatecznie, a rozmiłował się go sługa twój.
119:141
Maluczkiciem jest i wzgardzony, wszakoż nie zapomniałem rozkazania twego.
119:142
Sprawiedliwość twoja, sprawiedliwość jest wieczna, a zakon twój jest prawda.
119:143
Trapienie i ucisk ogarnęły mię, lecz kochaniem moim były rozkazania twoje.
119:144
Świadectwa twoje sprawiedliwe na wieki, dajże mi zrozumienie i będę żył.
119:145
Wołałem ze wszytkiego serca mego, wysłuchajże mię, o Panie, a będę strzegł ustaw twych.
119:146
Wołałem k tobie; zachowajże mię, a będę pilen świadectw twoich.
119:147
Uprzedzam ine na świtaniu i wołam oczekawając na słowo twe.
119:148
Oczy moje nie dosypiają w nocy, ku rozmyślaniu wyroków twoich.
119:149
Słuchajże, Panie, głosu mojego według miłosierdzia twego, a obżyw mię wedle sądu twego.
119:150
Przystąpili się ku mnie ci, którzy naśladują złości, a oddalili się od zakonu twego.
119:151
Panie, tyś jest blisko, a wszytki rozkazania twe są sprawiedliwe.
119:152
Zdawnam zrozumiał o świadectwach twoich, iżeś je utwierdził na wieki.
119:153
Obacz utrapienie moje, a wyrwi mię, bociem nie przepomniał zakonu twego.
119:154
Broń prawa mego i zastęp mię, a dla słowa twego obżyw mię.
119:155
Dalekieć jest od złośników zbawienie, gdyż nie są pilni ustaw twoich.
119:156
Wielkieć są dobrotliwości twe, Panie, obżywże mię wedle sądów twoich.
119:157
Wieleć jest tych, którzy mię prześladują i nieprzyjaciół moich, a jam się nie odchylał od świadectw twoich.
119:158
Widziałem przestępcę i byłem zjęt tęsknością przeto, iż nie strzegli wyroku twego.
119:159
Obaczże, iż rozkazanie twoje miłuję, Panie, a według miłosierdzia twego obżyw mię.
119:160
Początek słowa twego jest prawdą, a wszytki twe sądy sprawiedliwe są na wieki.
119:161
Książęta prześladowały mię niewinnie, ale słów twoich bało się serce moje.
119:162
Weselę się w wyroku twoim, jako ten, który najduje korzyści wielkie.
119:163
Nienawidziałem kłamstwa i brzydziłem się im, a umiłowałem zakon twój.
119:164
Siedm kroć przez dzień chwalę cię z sprawiedliwych sądów twoich.
119:165
Pokój jest wielki tym, którzy miłują zakon twój, a nie obawają się żadnego niebeśpieczeństwa.
119:166
Oczekawałem wybawienia twego, Panie, a pełniłem rozkazania twoje.
119:167
Strzegła dusza moja świadectw twoich, a rozmiłowałem się ich uprzejmie.
119:168
Byłem pilen rozkazania twego i świadectw twoich, abowiem wszytki drogi moje są przed tobą.
119:169
Niechżeć, Panie, przed cię przyjdzie wołanie moje, a według słowa twego daj mi zrozumienie.
119:170
Niechajże prośba moja przydzie przed cię, a według obietnice twojej wyrwi mię.
119:171
Usta moje wysławiać będą twą chwałę, gdy mię nauczysz praw twoich.
119:172
Język mój opowiedać będzie wyroki twoje, abowiem wszytki twe mandaty są sprawiedliwe.
119:173
Ściągni rękę twą ku ratunkowi mojemu, abowiemem sobie obrał rozkazanie twoje.
119:174
Pragnąłem, o Panie, zbawienia twego, a zakon twój jest kochaniem moim.
119:175
Będzie żyć dusza moja i będzie cię chwalić, a sądy twoje podpomogą mię.
119:176
Błądziłem jako owieczka stracona, szukajże mię, służebnika twego, abowiem nie zapomniałem rozkazania twego.

Nawigacja

Nie bój się! - Werset na dziś

Wersety o pokoju na 365 dni w roku!

Ich domy są bezpieczne, wolne od strachu i nie smaga ich rózga Boża.
Job 21:9

W Chrystusie

Jak więc przyjęliście Chrystusa Jezusa, Pana, tak w Nim chodźcie ...
Kol 2:6

Kim jesteś i co masz w Chrystusie.

Czy wiesz że?

Czas jaki upłynął od zmartwychwstania Jezusa do Jego wniebowstąpienia wyniósł 40 dni (Dz 1:3).

Fakty i ciekawostki Biblijne.

Obietnice Boże

Bliski jest Ten, który mi przyzna słuszność, więc kto ośmieli się spierać się ze mną? Stańmy razem do rozprawy! Kto chce się ze mną prawować, niech się zbliży do mnie!
Iz 50:8


"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."

Szukaj w dialogach Beta

Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.

BlueLetterBible.org

Np. Jhn 3:16 lub John 3:16 lub glory, heaven, majesty etc.



Warto odwiedzić