Biblia Brzeska
Księga Psalmów 119:130

Tytuł oryginalny
Księgi Psalmów abo pieśni DawidowychO PrzekładzieBiblia Brzeska transkrypcja typu "B".
Copyright © 2003 Kalwin Publishing. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Tekst umieszczony za zgodą Kalwin Publishing Clifton, New Jersey.
peter@kalwin.net 119:1

Błogosławieni są doskonali w drodze, którzy chodzą w zakonie Pańskim.
119:2

Błogosławieni, którzy strzegą świadectw jego, a szukają go ze wszytkiego serca.
119:3

Ci też, którzy się nie sprawują złościwie, ale chodzą drogami jego.
119:4

Tyś przykazał rozkazania twoje, aby ich pilnie strzeżono.
119:5

Oby tak były utwierdzone drogi moje, ku strzeżeniu praw twoich.
119:6

Tedy zawstydzon nie będę, gdy weźrzę na wszytki rozkazania twe.
119:7

Będę cię wysławiał w szczyrości serca, gdy się nauczę sądów twoich sprawiedliwych.
119:8

Będę strzegł ustaw twych, jużeż mię dalej nie opuszczaj.
119:9

W czymże młodzieniec będzie poprawował obyczajów swoich? Jedno gdy się będzie zachował wedle słowa twego.
119:10

Ze wszytkiego serca mego szukałem ciebie, nie dopuszczajże mi błędzić od rozkazania twego.
119:11

Skryłem w sercu moim wyrok twój, abych nie zgrzeszył przeciw tobie.
119:12

Błogosławionyżeś ty jest Panie, nauczże mię ustaw twoich.
119:13

Wargami moimi opowiedałem wszytki sądy ust twoich.
119:14

Kochałem się w drodze twoich świadectw, jako we wszytkich bogactwach.
119:15

W rozkazaniu twoim rozmyślać będę i obaczę ścieżki twoje.
119:16

Rozkosz moja będzie w ustawach twoich, a nie zapomnię słów twoich.
119:17

Daruj tym służebnika twego, abych żył, a iżbych strzegł słowa twego.
119:18

Odsłoń oczy moje, abych ujzrał cuda zakonu twego.
119:19

Jestem-ci gościem na ziemi, nie zakrywajże ode mnie rozkazania twojego.
119:20

Ufrasowała się dusza ma, pragnąc sądów twoich na każdy czas.
119:21

Wytraciłeś pyszne, a przeklęci są ci, co się obłądzili od rozkazania twojego.
119:22

Oddal ode mnie pohańbienie i wzgardę, gdyżem strzegł twoich świadectw.
119:23

Zasiedlić też i książęta, a mówili przeciw mnie, wszakoż sługa twój rozmyślał prawa twoje.
119:24

Kochaniem mojem były też świadectwa twoje i rajcami memi.
119:25

Przylnęła do prochu dusza moja, ożywże mię według obietnice twojej.
119:26

Drogi me oznajmiłem tobie i wysłuchałeś mię, a przetoż mię naucz ustaw twoich.
119:27

Daj mi zrozumieć drogi rozkazania twego, a będę rozmyślał cuda twoje.
119:28

Rozpływa się dusza moja od smętku, utwirdźże mię według słowa twego.
119:29

Drogę kłamstwa oddal ode mnie, a obdarz mię zakonem twoim.
119:30

Obrałem sobie drogę prawdy, a sądy twe pokładałem przed sobą.
119:31

Stałem mocnie przy świadectwach twych Panie, nie zawstydajże mię.
119:32

Drogą rozkazania twego pobieżę, gdy rozprzestrzenisz serce moje.
119:33

Naucz mię Panie drogi ustaw twych, a będę jej strzegł aż do końca.
119:34

Daj mi zrozumienie, abych strzegł zakonu twego, a będę go strzegł ze wszytkiego serca.
119:35

Przeprowadź mię ścieżką przykazania twego, gdyż w nim jest upodobanie moje.
119:36

Nakłoń serce me ku świadectwam twoim, a nie ku łakomstwu.
119:37

Odwróć oczy moje, aby nie patrzyły na próżność, a w drodze twojej obżyw mię.
119:38

Utwierdź wyrok twój służebnikowi twemu, który się boi ciebie.
119:39

Oddal ode mnie pohańbienie, któregom się obawał, abowiem sądy twe są dobre.
119:40

Otom pragnął rozkazania twego, obżywże mię w sprawiedliwości twojej.
119:41

Niechajżeć mi przyjdą dobrodziejstwa twe, Panie, a wybawienie twe według wyroku twego.
119:42

I dam odpowiedź temu, który mię hańbi, gdyż ufam w słowie twoim.
119:43

Nie wyrywajże żadną miarą z ust moich słowa prawdziwego, abowiem oczekawam sądów twoich.
119:44

I będę strzegł ustawicznie zakonu twego, aż na wieki wieczne.
119:45

Będę chodził na przestrzeństwie, gdyżem strzegł rozkazania twego.
119:46

O świadectwach twych będę rozmawiał przed królmi, a nie będę zawstydzon.
119:47

Rozkocham się w przykazaniu twoim, którem umiłował.
119:48

I podniosę serce moje ku rozkazaniu twemu, które miłuję, a będę rozmyślał w ustawach twoich.
119:49

Wspomni na obietnicę, którąś uczynił służebnikowi twemu, a w której mi ufanie czynisz.
119:50

Tać jest pociecha w utrapieniu moim, gdyż wyrok twój ożywił mię.
119:51

Barzo się ze mnie naśmiewali hardzi, lecz-em się ja nie odchylił od zakonu twego.
119:52

Przypomniałem sobie Panie wieczne sądy twoje, a samem się w nich cieszył.
119:53

Ogarnął mię strach dla niepobożnych, którzy zakon twój opuszczali.
119:54

Śpiewałem sobie o ustawach twoich w domu kędy jestem gościem.
119:55

Przypomniałem sobie w nocy imię twoje Panie i strzegłem zakonu twego.
119:56

A toć mi przypadało, iżem strzegł rozkazania twego.
119:57

Panie, tyś jest dział mój, a jam umyślił strzec rozkazania twego.
119:58

Modlę się przed tobą ze wszytkiego serca, zmiłujże się nade mną według przyrzeczenia twego.
119:59

Przypatrowałem się drogam moim, a udałem nogi moje ku świadectwam twoim.
119:60

Pośpieszyłem się, a nie omieszkałem strzec rozkazania twego.
119:61

Hufy niepobożnych złupiły mię, alem ja nie zapomniał zakonu twego.
119:62

Wstawam o północy ku chwale twojej, dla sądów twych sprawiedliwych.
119:63

Stowarzyszyłem się ze wszytkiemi, którzy się boją ciebie, a strzegą rozkazania twego.
119:64

Dobrotliwości twej, Panie, pełna jest ziemia, nauczże mię ustaw twoich.
119:65

Łaskawieś się obchodził z sługą twym, Panie, według słowa twojego.
119:66

Nauczże mię słusznego rozsądku i umiejętności, abowiemem uwierzył rozkazaniu twemu.
119:67

Przed tym niżlim ja był uniżon, błądziłem, ale teraz strzegę wyroku twego.
119:68

Dobry żeś ty i miłosierny, nauczże mię ustaw twoich.
119:69

Zmyślali hardzi kłamstwo przeciwko mnie, ale ja Panie ze wszytkiego serca strzegłem rozkazania twego.
119:70

Zatyło serce ich, jako sadło; a jam się kochał w zakonie twoim.
119:71

Jest mi to ku dobremu, iżem był utrapion, abych się uczył ustaw twoich.
119:72

Nauka ust twoich lepsza jest niżli tysiące złota i srebra.
119:73

Ręce twoje sprawiły mię i wykształtowały mię, dajże mi zrozumieć i nauczać się rozkazania twego.
119:74

Tedy ci, którzy się boją ciebie, gdy mię ujzrą, rozweselą się, abowiemem oczekawał słowa twojego.
119:75

Znam Panie, iż są sprawiedliwe sądy twoje, a iżeś mię słusznie pokarał.
119:76

Niechajżeć proszę dobrotliwość twoja pocieszy mię według wyroku twego, któryś uczynił słudze twojemu.
119:77

Niechać na mię przyjdzie miłosierdzie twoje i będę żył, abowiem zakon twój jest kochanie moje.
119:78

Niechajżeć hardzi będą zawstydzeni, którzy mię niewinnie podwrócić chcieli, ale ja w rozkazaniu twoim rozmyślać będę.
119:79

Niechajże się ku mnie obrócą wszyscy, którzy się boją ciebie, a którzy znają świadectwa twoje.
119:80

Serce moje niechaj będzie doskonałe w ustawach twoich, abych zawstydzon nie był.
119:81

Dusza moja prawie ustała pragnąc zbawienia twego, a oczekawam słowa twojego.
119:82

Oczy moje ustały czekając wyroku twego, a mówiłem: Kiedyż mię wżdy pocieszysz?
119:83

Abowiemem był jako naczynie skórzane w dymie, a wszakożem ustaw twych nie zapomniał.
119:84

Azaż wiele dni służebnika twego? Gdy uczynisz sąd przeciwko tym, którzy mię prześladują.
119:85

Pokopali mi ludzie pyszni doły, co iście nie jest wedle zakonu twojego.
119:86

Wszytki twe rozkazania są prawdziwe; prześladują mię niewinnie; ratujże mię.
119:87

Prawieć mię już wytrawili na ziemi, a wszakożem ja nie opuszczał rozkazania twego.
119:88

Według dobrotliwości twojej obżyw mię, a będę strzegł świadectwa ust twoich.
119:89

Słowo twoje na wieki, Panie, na niebie trwać będzie.
119:90

Po wszytki czasy prawda twoja, a jakżeś ty ugruntował ziemię także stoi.
119:91

Według twych dekretów wszytko trwa aż i do tego czasu, abowiem tobie wszytko służy.
119:92

By był zakon twój nie był kochaniem mojem, tedy bych był zginął w utrapieniu swem.
119:93

Nie zapomnię na wieki rozkazania twego, gdyżeś mię nim obżywił.
119:94

Twójciem ja jest, zachowajże mię; abowiemciem pilen rozkazania twojego.
119:95

Na mię czyhają złośnicy, jakoby mię zatracili, alem ja sobie uważał świadectwa twoje.
119:96

Widziałem koniec każdej rzeczy schodzącej, ale nieskończone jest rozkazanie twoje.
119:97

O jako miłuję zakon twój, a on jest na każdy czas rozmyślaniem moim.
119:98

Uczyniłeś mię mędrszym rozkazaniem twoim nad nieprzyjacioły memi, abowiem ja trzymam się go na wieki.
119:99

Zstałem się rozumniejszy nad wszytki, którzy mię uczyli, bo świadectwa twoje moim są rozmyślanim.
119:100

Byłem rozumniejszym nad starce, gdyż strzegę rozkazania twego.
119:101

Od każdej złej ścieżki zawściągałem nogi moje, abych strzegł słowa twojego.
119:102

Nie odstępowałem od sądów twoich, abowiemeś ty ich mnie nauczył.
119:103

O jakoż są wdzięczne podniebieniu mojemu słowa twoje, a słodsze niżli miód w uściech moich.
119:104

Dostałem sobie zrozumienia z rozkazania twego, a przetożem miał w nienawiści wszytki ścieżki kłamliwe.
119:105

Słowo twoje jest pochodnią nogam moim, a światłością ścieżce mojej.
119:106

Przysiągłem i uczynię temu dosyć, strzegąc sprawiedliwych sądów twoich.
119:107

Sfrasowanem jest barzo, Panie, obżywże mię według słowa twego.
119:108

Dobrowolne śluby ust moich przyjmi proszę za wdzięczne, Panie, a sądów twoich naucz mię.
119:109

Dusza moja jest zawżdy w niebezpieczeństwie, a wszakoż nie zapomnię zakonu twego.
119:110

Założyli złośnicy sidło na mię, lecz ja nie obłądzę się od rozkazania twego.
119:111

Wziąłem za wieczne dziedzictwo świadectwa twoje, abowiem są radości serca mego.
119:112

Przykłoniłem serce me ku dosyćczynieniu ustawam twoim zawsze i aż na wieki.
119:113

Miałem w nienawiści myśli zdradliwe, a rozmiłowałem się zakonu twego.
119:114

Tyś jest pochronką moją i tarczą moją, a przetoż oczekawam na twoje słowo.
119:115

Odstępcież ode mnie wszyscy złośnicy, a będę strzegł rozkazania Boga mojego.
119:116

Utwirdźże mię według słowa twego i będę żył, a niechać nie będę zawstydzon w oczekawaniu moim.
119:117

Podpieraj mię, a zachowan będę i zawżdy się kochać będę w ustawach twoich.
119:118

Podeptałeś wszytki, którzy się obłądzili od ustaw twoich, abowiem-ci jest kłamliwa zdrada ich.
119:119

Obróciłeś w niwecz wszytki złośniki ziemie jako zużelicę i dlategożem umiłował świadectwa twoje.
119:120

Zdrygało się ciało moje dla strachu twego, a lękałem się przed wyroki twemi.
119:121

Czyniłem sąd i sprawiedliwość; nie opuszczajże mię miedzy tymi, którzy mię uciskają.
119:122

Niechaj się sługa twój rozkocha w dobrym, a pyszni niechaj mię gwałtem nie uciążają.
119:123

Oczy moje ustały pragnąc zbawienia twego i ku wyrokom sprawiedliwości twojej.
119:124

Obchodźże się z służebnikiem twem według miłosierdzia twego, a naucz mię ustaw twoich.
119:125

Jestem-ci sługa twój, dajże mi zrozumienie, abych wiedział świadectwa twoje.
119:126

Czas-ci już czynić, o Panie, abowiem rozproszono zakon twój.
119:127

A dlategożem więcej umiłował rozkazania twoje, niżli złota i klenoty.
119:128

A przetoż wszytki rozkazania o wszech rzeczach opowiedałem być prawdziwe, alem miał w nienawiści wszytki ścieżki kłamstwa.
119:129

Dziwne są wszytki świadectwa twoje, a przetoż ich strzeże dusza moja.
119:130

Początek słów twoich oświeca i dawa zrozumienie prostakom.
119:131

Otworzyłem usta moje i wzdychałem, abowiemem pragnął przykazania twego.
119:132

Wejzryż na mię, a zmiłuj się nade mną według zwyczaju twego przeciw tym, którzy miłują imię twe.
119:133

Chód mój wyprostuj w słowie twoim, a niechaj nade mną żadna złość nie panuje.
119:134

Wykup mię od uciśnienia ludzkiego, a będę strzegł rozkazania twojego.
119:135

Oświeć oblicze twoje nad służebnikiem twojem, a ustaw twoich naucz mię.
119:136

Wypłynęły źrzódła wód z oczu moich dlatego, iż nie strzeżono zakonu twego.
119:137

Sprawiedliwyś ty jest, Panie i prawdziwy w sądziech twoich.
119:138

Rozkazałeś chować sprawiedliwe świadectwa twe, a nawięcej prawdę.
119:139

Popędliwość moja strapiła mię, iż nieprzyjaciele moi zapamiętali słów twoich.
119:140

Słowo twoje wyczyścione jest dostatecznie, a rozmiłował się go sługa twój.
119:141

Maluczkiciem jest i wzgardzony, wszakoż nie zapomniałem rozkazania twego.
119:142

Sprawiedliwość twoja, sprawiedliwość jest wieczna, a zakon twój jest prawda.
119:143

Trapienie i ucisk ogarnęły mię, lecz kochaniem moim były rozkazania twoje.
119:144

Świadectwa twoje sprawiedliwe na wieki, dajże mi zrozumienie i będę żył.
119:145

Wołałem ze wszytkiego serca mego, wysłuchajże mię, o Panie, a będę strzegł ustaw twych.
119:146

Wołałem k tobie; zachowajże mię, a będę pilen świadectw twoich.
119:147

Uprzedzam ine na świtaniu i wołam oczekawając na słowo twe.
119:148

Oczy moje nie dosypiają w nocy, ku rozmyślaniu wyroków twoich.
119:149

Słuchajże, Panie, głosu mojego według miłosierdzia twego, a obżyw mię wedle sądu twego.
119:150

Przystąpili się ku mnie ci, którzy naśladują złości, a oddalili się od zakonu twego.
119:151

Panie, tyś jest blisko, a wszytki rozkazania twe są sprawiedliwe.
119:152

Zdawnam zrozumiał o świadectwach twoich, iżeś je utwierdził na wieki.
119:153

Obacz utrapienie moje, a wyrwi mię, bociem nie przepomniał zakonu twego.
119:154

Broń prawa mego i zastęp mię, a dla słowa twego obżyw mię.
119:155

Dalekieć jest od złośników zbawienie, gdyż nie są pilni ustaw twoich.
119:156

Wielkieć są dobrotliwości twe, Panie, obżywże mię wedle sądów twoich.
119:157

Wieleć jest tych, którzy mię prześladują i nieprzyjaciół moich, a jam się nie odchylał od świadectw twoich.
119:158

Widziałem przestępcę i byłem zjęt tęsknością przeto, iż nie strzegli wyroku twego.
119:159

Obaczże, iż rozkazanie twoje miłuję, Panie, a według miłosierdzia twego obżyw mię.
119:160

Początek słowa twego jest prawdą, a wszytki twe sądy sprawiedliwe są na wieki.
119:161

Książęta prześladowały mię niewinnie, ale słów twoich bało się serce moje.
119:162

Weselę się w wyroku twoim, jako ten, który najduje korzyści wielkie.
119:163

Nienawidziałem kłamstwa i brzydziłem się im, a umiłowałem zakon twój.
119:164

Siedm kroć przez dzień chwalę cię z sprawiedliwych sądów twoich.
119:165

Pokój jest wielki tym, którzy miłują zakon twój, a nie obawają się żadnego niebeśpieczeństwa.
119:166

Oczekawałem wybawienia twego, Panie, a pełniłem rozkazania twoje.
119:167

Strzegła dusza moja świadectw twoich, a rozmiłowałem się ich uprzejmie.
119:168

Byłem pilen rozkazania twego i świadectw twoich, abowiem wszytki drogi moje są przed tobą.
119:169

Niechżeć, Panie, przed cię przyjdzie wołanie moje, a według słowa twego daj mi zrozumienie.
119:170

Niechajże prośba moja przydzie przed cię, a według obietnice twojej wyrwi mię.
119:171

Usta moje wysławiać będą twą chwałę, gdy mię nauczysz praw twoich.
119:172

Język mój opowiedać będzie wyroki twoje, abowiem wszytki twe mandaty są sprawiedliwe.
119:173

Ściągni rękę twą ku ratunkowi mojemu, abowiemem sobie obrał rozkazanie twoje.
119:174

Pragnąłem, o Panie, zbawienia twego, a zakon twój jest kochaniem moim.
119:175

Będzie żyć dusza moja i będzie cię chwalić, a sądy twoje podpomogą mię.
119:176

Błądziłem jako owieczka stracona, szukajże mię, służebnika twego, abowiem nie zapomniałem rozkazania twego.