Wyszukiwanie
Tytuł oryginalnyProroctwo Jeremiaszowe
1Stało się roku czwartego za Joakima, syna Jozjaszowego, króla judzkiego, że takowe słowo podane jest od Pana do Jeremiasza. 2Weźmi księgi, a pisz na nich wszytki słowa, którem do ciebie mówił przeciw Izraelowi, przeciw Judzie i przeciw inym wszytkim narodom od dnia onego, jakom do ciebie mówić począł, to jest od czasów Jozjasza aż do dnia tego. 3Azażby się kiedy dom judzki usłyszawszy wszytko nieszczęście, com umyślił uczynić przeciw jemu, nawrócił od swej złej drogi, a przepuścił bych im złości i grzechy ich. 4Wezwał tedy Jeremiasz Barucha, syna Neriego, który Baruch pisał w księgi z ust Jeremiaszowych wszytki słowa Pańskie, które mu powiedział. 5Tedy Jeremiasz rozkazał Baruchowi mówiąc: Jam jest zadzierżan, a nie mogę wnidź do domu Pańskiego. 6Ty tedy wnidziesz tam, a będziesz czedł na księgach słowa Pańskie, któreś pisał z ust moich, w domu Pańskim, gdzie będzie lud słyszał w dzień postu; potym też czytać je będziesz przed oblicznością wszytkich z Judy, którzy się schodzą z miast swoich. 7Aza snadź Pana prosić będę, a nawróci się każdy z nich od złej swej drogi, abowiem jest gniew wielki i popędliwość, którą Pan naznaczył przeciw ludowi temu. 8Tedy Baruch, syn Neriego, uczynił wszytko, co Jeremiasz prorok rozkazał jemu. I czytał z ksiąg w domu Pańskim słowa Pańskie. 9Roku piątego za Joakima, syna Jozjaszowego, króla judzkiego dziewiątego miesiąca, zapowiedziany jest post przed Panem wszytkiemu ludowi w Jeruzalem i wszytkiemu pospólstwu, które się było zeszło z miast judzkich do Jeruzalem. 10Czytał tedy Baruch z ksiąg słowa Jeremiaszowe w domu Pańskim, w celi Gemariasza, syna Safana, kanclerza; na wyższej sieni w samym weściu nowej brony domu Pańskiego, gdzie słyszał lud wszytek. 11A gdy Michaesz, syn Gemariego, syna Safanowego, usłyszał z ksiąg wszytki słowa Pańskie. 12Zstąpił z domu królewskiego od cele kanclerzowej, a ono książęta wszytki tam siedziały społu, to jest Elisama kanclerz i Dalajasz, syn Semjego; Elnatan, syn Achoborów i Gemariasz, syn Safanów, i Sedekiasz, syn Hananiego, i ine wszytki książęta. 13Tedy Michaesz opowiedał im wszytki słowa, które słyszał, gdy je czedł Baruch z ksiąg, gdzie słyszał lud wszytek. 14A przetoż książęta posłali do Barucha Jehudę, syna Nataniego, syna Selemiaszowego, syna Chusy, mówiąc: Weźmi w ręce swe ty księgi, któreś czedł przed ludem, a przyjdź sam. Wziął tedy Baruch, syn Neriego, księgi w ręce i przyszedł do nich. 15I rzekli k niemu: Siądź, a czytaj teraz przed nami i uczynił tak. 16Gdy tedy słyszeli wszytki ony słowa, każdy się zumiał wejzrawszy jeden na drugiego, a rzekli do Barucha: Zaiste my to wszytko królowi oznajmiemy. 17I pytali go mówiąc: Wyłóż nam to teraz jakoś wypisał wszytki ty słowa z ust jego. 18Tedy powiedział im Baruch: Sam mi po słówku powiedał wszytki ty słowa, a jam je pisał inkaustem na księgach. 19Tedy rzekły książęta do Barucha: Idź, a skryj się z Jeremiaszem, a niech nikt nie wie gdzie będziecie. 20I odeszli sami na plac królewski, ale księgi schowali w komorze Elisama kanclerza i opowiedzieli królowi wszytki słowa z onych ksiąg. 21Posłał tedy król Jehudę, aby księgi przyniósł, a on je wziąwszy z komory Elisama kanclerza, czytał przed oblicznością królewską i przed wszemi książęty, którzy stali około króla. 22A król siedział przy ogniu, miesiąca dziewiątego w domu, w którym czasu zimy siadał. 23Gdy tedy Jehudy przeczedł trzy, albo cztery listy, oderznął je szkrypturałem i wrzucił do ognia tak, aż wszytki księgi w ogniu na ognisku zgorzały. 24A żaden się nie ulękł, ani rozdarł odzienia swego, ani król, ani słudzy, którzy słyszeli wszytki ty słowa. 25Wszakoż Elnatan i Dalajasz i Gemariasz prosili króla, aby ksiąg nie kazał palić. Ale ich on słuchać nie chciał. 26I owszem król rozkazał Jeremiaszowi, synowi Hammelechowemu i Sarajaszowi, synowi Azrielowemu i Selemiaszowi, synowi Abdeelowemu, aby pojmali Barucha pisarza i Jeremiasza proroka. Ale je Pan pokrył. 27I stało się słowo Pańskie do Jeremiasza, gdy król spalił księgi i słowa, które był spisał Baruch z ust Jeremiaszowych, w ten sposób: 28Weźmi znowu drugie księgi, a napisz w nie wszytki pirwsze słowa, które były w pierwszych księgach, co je spalił Joakim, król judzki. 29I rzeczesz Joakimowi, królowi judzkiemu: Pan tak mówi: Spaliłeś ty księgi mówiąc: Czemuś na nich pisał, iż król babiloński przyjdzie, a zburzy tę ziemię i wygubi z niej ludzi i zwierzęta. 30A przetoż Pan Bóg tak mówi o Joakimie, królu judzkim: Nie zostanie żadny z potomstwa jego, który by miał zasięść stolicę Dawidowę, a trup jego będzie wyrzucony we dnie na gorącość, a w nocy na zimno. 31Nawiedzę nad nim i nad nasieniem jego i nad sługami jego złości ich i dopuszczę na nie i na mieszczany jerozolimskie i na lud judzki wszytko złe, com opowiedział o nich, lecz oni tego nie słuchali. 32Tedy Jeremiasz wziął drugie księgi, a dał je Baruchowi, synowi Neriego, pisarzowi, który w nich pisał z ust Jeremiaszowych onyż wszytki słowa ksiąg, które Joakim popalił, a k temu wiele inych słów było przydanych, co były podobne pierwszym.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
W Chrystusie
W którym też przypadło nam w udziale stać się jego cząstką, nam przeznaczonym do tego od początku według postanowienia tego, który sprawuje wszystko według zamysłu woli swojej ...
Efez 1:11
Efez 1:11
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Ostatnia obietnica w Biblii brzmi: "Mówi ten, który świadczy o tym: Tak, przyjdę wkrótce. Amen, przyjdź, Panie Jezu! " (Obj 22:20).
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?